মোক্ষসন্ন্যাসযোগ
অথ অষ্টাদশোহধ্যায়ঃ
শ্লোক ১
অৰ্জুন উবাচ |
সন্ন্যাসস্য মহাবাহো তত্ত্বমিচ্ছামি বেদিতুম্ |
ত্যাগস্য চ হৃষীকেশ পৃথক্কেশিনিসূদন ||১৮-১||
অনুবাদ
অৰ্জুনে ক’লে -- হে মহাবাহু! হে হৃষীকেশ! হে কেশিনিসূদন! মই সন্ন্যাস আৰু ত্যাগৰ তত্ত্ব পৃথকে পৃথকে জানিবলৈ ইচ্ছা কৰোঁ।
শ্লোক ২
শ্ৰীভগবানুবাচ |
কাম্যানাং কৰ্মণাং ন্যাসং সন্ন্যাসং কবয়ো বিদুঃ |
সৰ্বকৰ্মফলত্যাগং প্ৰাহুস্ত্যাগং বিচক্ষণাঃ ||১৮-২||
অনুবাদ
শ্ৰীভগৱানে ক’লে -- কোনো কোনো পণ্ডিতে কাম্য কৰ্মৰ পৰিত্যাগক 'সন্ন্যাস' বুলি জানে আৰু বিবেকীসকলে সকলো কৰ্মৰ ফলৰ ত্যাগক 'ত্যাগ' বুলি কয়।
শ্লোক ৩
ত্যাজ্যং দোষবদিত্যেকে কৰ্ম প্ৰাহুৰ্মনীষিণঃ |
যজ্ঞদানতপঃকৰ্ম ন ত্যাজ্যমিতি চাপরে ||১৮-৩||
অনুবাদ
কিছুমান মনীষীয়ে কয় যে সকলো কৰ্ম দোষযুক্ত হোৱাৰ বাবে পৰিত্যাগ কৰিব লাগে; আনহাতে আন কিছুমানে কয় যে যজ্ঞ, দান আৰু তপস্যাৰূপ কৰ্ম ত্যাগ কৰিব নালাগে।
শ্লোক ৪
নিশ্চয়ং শৃণু মে তত্র ত্যাগে ভরতসত্তম |
ত্যাগোহি পুৰুষব্যাঘ্ৰ ত্ৰিবিধঃ সম্প্ৰকীৰ্তিতঃ ||১৮-৪||
অনুবাদ
হে ভৰতশ্ৰেষ্ঠ! সেই ত্যাগৰ বিষয়ে মোৰ সিদ্ধান্ত শুনা। হে পুৰুষশ্ৰেষ্ঠ! সেই ত্যাগ তিনি প্ৰকাৰৰ বুলি কোৱা হৈছে।
শ্লোক ৫
যজ্ঞদানতপঃকৰ্ম ন ত্যাজ্যং কাৰ্যমেব তৎ |
যজ্ঞো দানং তপশ্চৈব পাবনানি মনীষিণাম্ ||১৮-৫||
অনুবাদ
যজ্ঞ, দান আৰু তপস্যাৰূপ কৰ্ম ত্যাগ কৰিব নালাগে, সেয়া অৱশ্যেই কৰণীয়; যজ্ঞ, দান আৰু তপস্যাই সাধকসকলক পবিত্ৰ কৰে।
শ্লোক ৬
এতান্যপি তু কৰ্মাণি সঙ্গং ত্যক্ত্বা ফলানি চ |
কৰ্তব্যানীতি মে পাৰ্থ নিশ্চিতং মতমুত্তমম্ ||১৮-৬||
অনুবাদ
হে পাৰ্থ! এই কৰ্মবোৰো আসক্তি আৰু ফলৰ আশা ত্যাগ কৰি কৰিব লাগে, এয়াই মোৰ নিশ্চিত উত্তম মত।
শ্লোক ৭
নিয়তস্য তু সন্ন্যাসঃ কৰ্মণো নোপপদ্যতে |
মোহাত্তস্য পৰিত্যাগস্তামসঃ পৰিকীৰ্তিতঃ ||১৮-৭||
অনুবাদ
নিয়ত কৰ্মৰ পৰিত্যাগ উচিত নহয়; মোহবশতঃ সেই কৰ্ম ত্যাগ কৰাটো 'তামসিক ত্যাগ' বুলি কোৱা হৈছে।
শ্লোক ৮
দুঃখমিত্যেব যৎকৰ্ম কায়ক্লেশভয়াৎত্যজেৎ |
স কৃত্বা ৰাজসং ত্যাগং নৈব ত্যাগফলং লভেৎ ||১৮-৮||
অনুবাদ
যি মানুহে কৰ্মক দুখ বুলি ভাবি শাৰীৰিক কষ্টৰ ভয়ত ত্যাগ কৰে, সেই পুৰুষে ৰাজসিক ত্যাগ কৰি কেতিয়াও ত্যাগৰ ফল লাভ নকৰে।
শ্লোক ৯
কাৰ্যমিত্যেব যৎকৰ্ম নিয়তং ক্ৰিয়তেহৰ্জুন |
সঙ্গং ত্যক্ত্বা ফলং চৈব স ত্যাগঃ সাত্ত্বিকো মতঃ ||১৮-৯||
অনুবাদ
হে অৰ্জুন! 'কৰ্ম কৰাটো কৰ্তব্য' বুলি ভাবি যি নিয়ত কৰ্ম আসক্তি আৰু ফল ত্যাগ কৰি কৰা হয়, সেই ত্যাগক সাত্ত্বিক বুলি গণ্য কৰা হয়।
শ্লোক ১০
ন দ্বেষ্ট্যকুশলং কৰ্ম কুশলে নানুষজ্জতে |
ত্যাগী সত্ত্বসমাবিষ্টো মেধাবী ছিন্নসংশয়ঃ ||১৮-১০||
অনুবাদ
যি পুৰুষে অশুভ কৰ্মক ঘৃণা নকৰে আৰু শুভ কৰ্মত আসক্ত নহয়, সেই সত্ত্বগুণ সম্পন্ন পুৰুষেই মেধাৱী, সংশয়হীন আৰু প্ৰকৃত ত্যাগী।
শ্লোক ১১
ন হি দেহভৃতা শক্যং ত্যক্তুং কৰ্মাণ্যশেষতঃ |
য়স্তু কৰ্মফলত্যাগী স ত্যাগীত্যভিধীয়তে ||১৮-১১||
অনুবাদ
দেহধাৰী পুৰুষৰ পক্ষে সকলো কৰ্ম সম্পূৰ্ণৰূপে ত্যাগ কৰা সম্ভৱ নহয়, সেয়ে যি কৰ্মফল ত্যাগ কৰে, তেৱেঁই প্ৰকৃত ত্যাগী বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ১২
অনিষ্টমিষ্টং মিশ্ৰং চ ত্ৰিবিধং কৰ্মণঃ ফলম্ |
ভবত্যত্যাগিনাং প্ৰেত্য ন তু সন্ন্যাসিনাং ক্বচিৎ ||১৮-১২||
অনুবাদ
কৰ্মৰ শুভ, অশুভ আৰু মিশ্ৰিত এই তিনি প্ৰকাৰৰ ফল কেৱল ত্যাগ নকৰাসকলৰ বাবেহে মৃত্যুৰ পিছত থাকে; কিন্তু সন্ন্যাসীসকলৰ বাবে কেতিয়াও নহয়।
শ্লোক ১৩
পঞ্চৈতানি মহাবাহো কাৰণানি নিবোধ মে |
সাঙ্খ্য কৃতান্তে প্ৰোক্তানি সিদ্ধয়ে সৰ্বকৰ্মণাম্ ||১৮-১৩||
অনুবাদ
হে মহাবাহু! সকলো কৰ্মৰ সিদ্ধিৰ বাবে এই পাঁচটা কাৰণ সাংখ্য সিদ্ধান্তত কোৱা হৈছে, সেইবোৰ মোৰ পৰা ভালদৰে জানা।
শ্লোক ১৪
অধিষ্ঠানং তথা কৰ্তা কৰণং চ পৃথগ্বিধম্ |
বিবিধাশ্চ পৃথক্চেষ্টা দৈবং চৈবাত্র পঞ্চমম্ ||১৮-১৪||
অনুবাদ
অধিষ্ঠান (শৰীৰ), কৰ্তা, বিভিন্ন কৰণ (ইন্দ্ৰিয়), বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ চেষ্টা আৰু পঞ্চমটো হৈছে দৈৱ।
শ্লোক ১৫
শৰীৰবাঙ্মনোভিৰ্যৎকৰ্ম প্ৰাৰভতে নৰঃ |
ন্যায়্যং বা বিপৰীতং বা পঞ্চৈতে তস্য হেতবঃ ||১৮-১৫||
অনুবাদ
মানুহে নিজৰ শৰীৰ, বাক্য আৰু মনৰ দ্বাৰা যি কোনো উচিত বা অনুচিত কৰ্ম কৰে, তাৰ এই পাঁচটা কাৰণেই দায়ী।
শ্লোক ১৬
তত্রৈবং সতি কৰ্তাৰমাত্মানং কেবলং তু যঃ |
পশ্যত্যকৃতবুদ্ধিত্বান্ন স পশ্যতি দুৰ্মতিঃ ||১৮-১৬||
অনুবাদ
এনে অৱস্থাত যি পুৰুষে অবিবেচক হোৱাৰ বাবে কেৱল শুদ্ধ আত্মাক কৰ্তা বুলি ভাবে, সেই দুৰ্মতি পুৰুষে প্ৰকৃত সত্য দেখা নাপায়।
শ্লোক ১৭
যস্য নাহংকৃতে ভাবো বুদ্ধিয়স্য ন লিপ্যতে |
হত্বাপি স ইমাঁল্লোকান্ন হন্তি ন নিবধ্যতে ||১৮-১৭||
অনুবাদ
যি পুৰুষৰ অহংকাৰৰ ভাব নাই আৰু যাৰ বুদ্ধি কোনো বিষয়ত লিপ্ত নহয়, সেই পুৰুষে এই সকলো লোকক বধ কৰিও প্ৰকৃততে বধ নকৰে আৰু পাপত লিপ্ত নহয়।
শ্লোক ১৮
জ্ঞানং জ্ঞেয়ং পৰিজ্ঞাতা ত্ৰিবিধা কৰ্মচোদনা |
কৰণং কৰ্ম কৰ্তোতি ত্ৰিবিধঃ কৰ্মসংগ্ৰহঃ ||১৮-১৮||
অনুবাদ
জ্ঞান, জ্ঞেয় আৰু পৰিজ্ঞাতা হৈছে কৰ্মৰ তিনিটা প্ৰেৰক; আৰু কৰণ, কৰ্ম আৰু কৰ্তা হৈছে কৰ্মৰ তিনিটা সংগ্ৰহ।
শ্লোক ১৯
জ্ঞানং কৰ্ম চ কৰ্তা চ ত্ৰিধৈব গুণভেদতঃ |
প্ৰোচ্যতে গুণসঙ্খ্যানে যথাবচ্ছৃণু তানপ্যপি ||১৮-১৯||
অনুবাদ
জ্ঞান, কৰ্ম আৰু কৰ্তাও গুণৰ ভেদ অনুসৰি সাংখ্য শাস্ত্ৰত তিনি প্ৰকাৰৰ বুলি কোৱা হৈছে; সেইবোৰো মোৰ পৰা যথাবিধি শুনা।
শ্লোক ২০
সৰ্বভূতেষু যেনৈকং ভাবমব্যয়মীক্ষতে |
অবিভক্তং বিভক্তেষু তজ্ঞানং বিদ্ধি সাত্ত্বিকম্ ||১৮-২০||
অনুবাদ
যি জ্ঞানৰ দ্বাৰা মানুহে সকলো প্ৰাণীৰ মাজত এক অবিভক্ত আৰু অবিনাশী স্বৰূপ দেখে, সেই জ্ঞানক সাত্ত্বিক বুলি জানিবা।
শ্লোক ২১
পৃথক্ত্বেন তু যজ্ঞানং নানাভাবান্পৃথগ্বিধান্ |
বেত্তি সৰ্বেষু ভূতেষু তজ্ঞানং বিদ্ধি ৰাজসম্ ||১৮-২১||
অনুবাদ
যি জ্ঞানৰ দ্বাৰা মানুহে সকলো প্ৰাণীৰ মাজত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ পৃথক সত্তা দেখে, সেই জ্ঞানক ৰাজসিক বুলি জানিবা।
শ্লোক ২২
যত্তু কৃৎস্নবদেকস্মিন্কাৰ্যে সক্তমহৈতুকম্ |
অতত্ত্বাৰ্থবদল্পং চ তত্তামসমুদাহৃতম্ ||১৮-২২||
অনুবাদ
আৰু যি জ্ঞানৰ দ্বাৰা মানুহে কেৱল এটা কাৰ্যতে আসক্ত হৈ পৰে, যিটো যুক্তিহীন, সত্যৰ পৰা বিচ্যুত আৰু সংকীৰ্ণ, সেই জ্ঞানক তামসিক বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ২৩
নিয়তং সঙ্গৰহিতমৰাগদ্বেষতঃ কৃতম্ |
অফলপ্ৰেপ্সুনা কৰ্ম যত্তৎসাত্ত্বিকমুচ্যতে ||১৮-২৩||
অনুবাদ
যি কৰ্ম শাস্ত্ৰবিধি অনুসৰি নিয়ত, আসক্তিহীন আৰু ফলৰ আশা নকৰা পুৰুষৰ দ্বাৰা কোনো ৰাগ-দ্বেষ নোহোৱাকৈ কৰা হয়, সেই কৰ্মক সাত্ত্বিক বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ২৪
যত্তু কামেপ্সুনা কৰ্ম সাহঙ্কাৰেণ বা পুনঃ |
ক্ৰিয়তে বহুলায়াসং তদ্ৰাজসমুদাহৃতম্ ||১৮-২৪||
অনুবাদ
আৰু যি কৰ্ম অতি পৰিশ্ৰমৰ সৈতে ফলৰ কামনা কৰা অহংকাৰী পুৰুষৰ দ্বাৰা কৰা হয়, সেই কৰ্মক ৰাজসিক বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ২৫
অনুবন্ধং ক্ষয়ং হিংসামনপেক্ষ্য চ পৌৰুষম্ |
মোহাদাৰভ্যতে কৰ্ম যত্তত্তামসমুচ্যতে ||১৮-২৫||
অনুবাদ
যি কৰ্ম পৰিণাম, হানি, হিংসা আৰু নিজৰ সামৰ্থ্যৰ কথা বিবেচনা নকৰি কেৱল মোহবশতঃ আৰম্ভ কৰা হয়, সেই কৰ্মক তামসিক বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ২৬
মুক্তসঙ্গোহনহংবাদী ধৃত্যুৎসাহসমন্বিতঃ |
সিদ্ধ্যসিদ্ধ্যোর্নিৰ্বিকাৰঃ কৰ্তা সাত্ত্বিক উচ্যতে ||১৮-২৬||
অনুবাদ
যি কৰ্তা আসক্তিহীন, অহংকাৰমুক্ত, ধৈৰ্য আৰু উৎসাহেৰে যুক্ত আৰু কাৰ্যৰ সিদ্ধি বা অসিদ্ধিত নিৰ্বিকাৰ থাকে, তেওঁক সাত্ত্বিক কৰ্তা বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ২৭
ৰাগী কৰ্মফলপ্ৰেপ্সুলুব্ধো হিংসাত্মকোশুচিঃ |
হৰ্ষশোকান্বিতঃ কৰ্তা ৰাজসঃ পৰিকীৰ্তিতঃ ||১৮-২৭||
অনুবাদ
ৰাগী, কৰ্মফলৰ প্ৰাৰ্থী, লোভী, হিংস্ৰ স্বভাৱৰ, অশুচি আৰু হৰ্ষ-শোকত লিপ্ত কৰ্তাক ৰাজসিক বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ২৮
অযুক্তঃ প্ৰাকৃতঃ স্তব্ধঃ শঠো নৈষ্কৃতিকেহলসঃ |
বিষাদী দীৰ্ঘসূত্ৰী চ কৰ্তা তামস উচ্যতে ||১৮-২৮||
অনুবাদ
অযুক্ত, প্ৰাকৃত, স্তব্ধ, শঠ, নৈষ্কৃতি, এলেহুৱা, বিষাদী আৰু দীৰ্ঘসূত্ৰী কৰ্তাক তামসিক বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ২৯
বুদ্ধেশ্ভেদং ধৃতেশ্চৈব গুণতস্ত্ৰিবিধং শৃণু |
প্ৰোচ্যমানমশেষেণ পৃথক্ত্বেন ধনঞ্জয় ||১৮-২৯||
অনুবাদ
হে ধনঞ্জয়! মোৰ দ্বাৰা সম্পূৰ্ণৰূপে আৰু পৃথকভাৱে কোৱা গুণৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা বুদ্ধি আৰু ধৃতিৰ তিনি প্ৰকাৰৰ ভেদ শুনা।
শ্লোক ৩০
প্ৰবৃত্তিঞ্চ নিবৃত্তিঞ্চ কাৰ্যাকাৰ্যে ভয়ভয়ে |
বন্ধং মোক্ষঞ্চ যা বেত্তি বুদ্ধিঃ সা পাৰ্থ সাত্ত্বিকী ||১৮-৩০||
অনুবাদ
হে পাৰ্থ! যি বুদ্ধিয়ে প্ৰবৃত্তি আৰু নিবৃত্তি, কাৰ্য আৰু অকাৰ্য, ভয় আৰু অভয় তথা বন্ধন আৰু মোক্ষক তত্ত্বত জানে, সেই বুদ্ধিয়েই সাত্ত্বিকী।
শ্লোক ৩১
যয়া ধৰ্মমধৰ্মঞ্চ কাৰ্যঞ্চাকাৰ্যমেব চ |
অযথাবৎপ্ৰজানাত বুদ্ধিঃ সা পাৰ্থ ৰাজসী ||১৮-৩১||
অনুবাদ
হে পাৰ্থ! যি বুদ্ধিৰ দ্বাৰা মানুহে ধৰ্ম আৰু অধৰ্ম তথা কৰ্তব্য আৰু অকর্তব্যক যথাবিধি নাজানে, সেই বুদ্ধি ৰাজসী।
শ্লোক ৩২
অধৰ্মং ধৰ্মমিতি যা মন্যতে তমসাবৃতা |
সৰ্বার্থান্বিপৰীতানশ্চ বুদ্ধিঃ সা পাৰ্থ তামসী ||১৮-৩২||
অনুবাদ
হে পাৰ্থ! তমোগুণেৰে আৱৃত যি বুদ্ধিয়ে অধৰ্মক ধৰ্ম বুলি ভাবে আৰু সকলো বস্তুকে বিপৰীত ৰূপত জানে, সেই বুদ্ধি তামসী।
শ্লোক ৩৩
ধৃত্যা যয়া ধাৰয়তে মনঃপ্ৰাণেন্দ্ৰিয়ক্ৰিয়াঃ |
যোগেনাব্যভিচাৰিণ্যা ধৃতিঃ সা পাৰ্থ সাত্ত্বিকী ||১৮-৩৩||
অনুবাদ
হে পাৰ্থ! যি ধৃতিৰ দ্বাৰা মানুহে যোগাভ্যাসৰ জৰিয়তে মন, প্ৰাণ আৰু ইন্দ্ৰিয়ৰ ক্ৰিয়াক ধাৰণ কৰে, সেই ধৃতি সাত্ত্বিকী।
শ্লোক ৩৪
যয়া তু ধৰ্মকামার্থান্ধৃত্যা ধাৰয়তেহৰ্জুন |
প্ৰসঙ্গেন ফলাকাঙ্ক্ষী ধৃতিঃ সা পাৰ্থ ৰাজসী ||১৮-৩৪||
অনুবাদ
হে অৰ্জুন! কৰ্মফলৰ প্ৰাৰ্থী পুৰুষে যি ধৃতিৰ দ্বাৰা ধৰ্ম, অৰ্থ আৰু কামক আসক্তিৰে ধাৰণ কৰে, সেই ধৃতি ৰাজসী।
শ্লোক ৩৫
যয়া স্বপ্নং ভয়ং শোকং বিষাদং মদমেব চ |
ন বিমুঞ্চতি দুৰ্মেধা ধৃতিঃ সা পাৰ্থ তামসী ||১৮-৩৫||
অনুবাদ
হে পাৰ্থ! যি ধৃতিৰ দ্বাৰা দুৰ্বুদ্ধি পুৰুষে সপোন, ভয়, শোক, বিষাদ আৰু মদক ত্যাগ নকৰে, সেই ধৃতি তামসী।
শ্লোক ৩৬ আৰু ৩৭
সুখং ত্বিদানীং ত্ৰিবিধং শৃণু মে ভৰতৰ্ষভ |
অভ্যাসাদ্ৰমতে যত্র দুঃখান্তঞ্চ নিগচ্ছতি ||১৮-৩৬||
যত্তদগ্ৰে বিষমিব পৰিণামেহমৃতোপমম্ |
তৎসুখং সাত্ত্বিকং প্ৰোক্তমাত্মবুদ্ধিপ্ৰসাদজম্ ||১৮-৩৭||
অনুবাদ
হে ভৰতশ্ৰেষ্ঠ! এতিয়া তিনি প্ৰকাৰৰ সুখৰ বিষয়ে মোৰ পৰা শুনা, য’ত সাধকজনে অভ্যাসৰ দ্বাৰা আনন্দ পায় আৰু দুখৰ অন্ত কৰে। যি সুখ আৰম্ভণিতে বিষৰ দৰে, কিন্তু পৰিণামত অমৃতৰ দৰে, সেই সুখ আত্মবুদ্ধিৰ প্ৰসাদৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা সাত্ত্বিক সুখ বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ৩৮
বিষয়েদ্ৰিয়সংযোগাদযত্তদগ্ৰেহমৃতোপমম্ |
পৰিণামে বিষমিব তৎসুখং ৰাজসং স্মৃতম্ ||১৮-৩৮||
অনুবাদ
যি সুখ বিষয় আৰু ইন্দ্ৰিয়ৰ সংযোগৰ পৰা উৎপন্ন হয়, যি আৰম্ভণিতে অমৃতৰ দৰে কিন্তু পৰিণামত বিষৰ দৰে, সেই সুখ ৰাজসিক বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ৩৯
যদগ্ৰে চানুবন্ধে চ সুখং মোহনমাত্মনঃ |
নিদ্ৰালস্যপ্ৰমাদোত্থং তত্তামসমুদাহৃতম্ ||১৮-৩৯||
অনুবাদ
যি সুখ আৰম্ভণিতে আৰু পৰিণামত আত্মাক মোহিত কৰে, যি নিদ্ৰা, আলস্য আৰু প্ৰমাদৰ পৰা উৎপন্ন হয়, সেই সুখ তামসিক বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ৪০
ন তদস্তি পৃথিব্যাং বা দিবি দেবেষু বা পুনঃ |
সত্ত্বং প্ৰকৃতিজৈৰ্মুক্তং যদেভিঃ স্যাৎত্ৰিভিৰ্গুণৈঃ ||১৮-৪০||
অনুবাদ
পৃথিৱীত বা স্বৰ্গৰ দেৱতাসকলৰ মাজত এনে কোনো প্ৰাণী নাই যি প্ৰকৃতিৰ পৰা উৎপন্ন এই তিনিটা গুণৰ পৰা মুক্ত।
শ্লোক ৪১
ব্ৰাহ্মণক্ষত্ৰিয়বিশাং শূদ্ৰাণাঞ্চ পৰন্তপ |
কৰ্মাণি প্ৰবিভক্তানি স্বভাৱপ্ৰভবৈৰ্গুণৈঃ ||১৮-৪১||
অনুবাদ
হে পৰন্তপ! ব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰিয়, বৈশ্য আৰু শূদ্ৰসকলৰ কৰ্ম স্বভাৱজাত গুণৰ দ্বাৰা বিভক্ত কৰা হৈছে।
শ্লোক ৪২
শমো দমস্তপঃ শৌচং ক্ষান্তীৰাৰ্জবমেব চ |
জ্ঞানং বিজ্ঞানমাস্তিক্যং ব্ৰহ্মকৰ্ম স্বভাৱজম্ ||১৮-৪২||
অনুবাদ
শম, দম, তপস্যা, শৌচ, ক্ষমা, সৰলতা, জ্ঞান, বিজ্ঞান আৰু আস্তিকতা - এইবোৰ ব্ৰাহ্মণৰ স্বাভাৱিক কৰ্ম।
শ্লোক ৪৩
শৌৰ্যং তেজো ধৃতিৰ্দাক্ষ্যং যুদ্ধে চাপ্যপলায়নম্ |
দানমীশ্বৰভাবশ্চ ক্ষাত্ৰং কৰ্ম স্বভাৱজম্ ||১৮-৪৩||
অনুবাদ
শৌৰ্য, তেজ, ধৈৰ্য, দক্ষতা, যুদ্ধত পলাই নযোৱা, দান আৰু ঈশ্বৰভাব - এইবোৰ ক্ষত্ৰিয়ৰ স্বাভাৱিক কৰ্ম।
শ্লোক ৪৪
কৃষিগৌৰক্ষ্যবাণিজ্যং বৈশ্যকৰ্ম স্বভাৱজম্ |
পৰিচৰ্যাত্মকং কৰ্ম শূদ্ৰস্যাপি স্বভাৱজম্ ||১৮-৪৪||
অনুবাদ
কৃষি, গৰু পালন আৰু বাণিজ্য - এইবোৰ বৈশ্যৰ স্বাভাৱিক কৰ্ম, আৰু শূদ্ৰৰ স্বাভাৱিক কৰ্ম হৈছে সেৱা কৰা।
শ্লোক ৪৫
স্বে স্বে কৰ্মণ্যভিৰতঃ সংসিদ্ধিং লভতে নৰঃ |
স্বকৰ্মনিৰতঃ সিদ্ধিং যথা বিন্দতি তচ্ছৃণু ||১৮-৪৫||
অনুবাদ
নিজ নিজ কৰ্মত নিৰত হৈ মানুহে সিদ্ধি লাভ কৰে। নিজৰ কৰ্মত নিৰত হৈ কেনেকৈ সিদ্ধি লাভ কৰিব পাৰি, সেয়া শুনা।
শ্লোক ৪৬
যতঃ প্ৰবৃত্তিৰ্ভূতানং যেন সৰ্বমিদং ততম্ |
স্বকৰ্মণা তমভ্যৰ্চ্য সিদ্ধিং বিন্দতি মানবঃ ||১৮-৪৬||
অনুবাদ
যি পৰমাত্মাৰ পৰা সকলো প্ৰাণীৰ সৃষ্টি হৈছে আৰু যি এই সমগ্ৰ জগতত ব্যাপ্ত হৈ আছে, সেই পৰমাত্মাক নিজৰ কৰ্মৰ দ্বাৰা পূজা কৰি মানুহে সিদ্ধি লাভ কৰে।
শ্লোক ৪৭
শ্রেয়ান্স্বধর্মো বিগুণঃ পৰধৰ্মাৎস্বনুষ্ঠিতাৎ |
স্বভাৱনিয়তং কৰ্ম কুৰ্বান্নাপ্নোতি কিল্পিষম্ ||১৮-৪৭||
অনুবাদ
ভালদৰে আচৰণ কৰা পৰধৰ্মতকৈ গুণহীন হ’লেও নিজৰ ধৰ্ম শ্ৰেষ্ঠ। স্বভাৱজাত কৰ্ম কৰি মানুহে পাপত লিপ্ত নহয়।
শ্লোক ৪৮
সহজং কৰ্ম কৌন্তেয় সদোষমপি ন ত্যজেৎ |
সৰ্বাৰম্ভাহি দোষেণ ধূমেনাগ্নিৰিবাবৃতাঃ ||১৮-৪৮||
অনুবাদ
হে কৌন্তেয়! দোষযুক্ত হ’লেও নিজৰ স্বাভাৱিক কৰ্ম ত্যাগ কৰিব নালাগে; কাৰণ সকলো কৰ্মই ধোঁৱাই অগ্নিক আৱৰি ৰখাৰ দৰে দোষেৰে আৱৰি থাকে।
শ্লোক ৪৯
অসক্তবুদ্ধিঃ সৰ্বত্র জিতাৎমা বিগতস্পৃহঃ |
নৈষ্কৰ্ম্যসিদ্ধিং পৰমাং সন্ন্যাসেনাধিগচ্ছতি ||১৮-৪৯||
অনুবাদ
সকলো বিষয়ত আসক্তিহীন বুদ্ধি, জিতাৎমা আৰু স্পৃহাহীন পুৰুষে সন্ন্যাসৰ দ্বাৰা পৰম নৈষ্কৰ্ম্য সিদ্ধি লাভ কৰে।
শ্লোক ৫০
সিদ্ধিং প্ৰাপ্তো যথা ব্ৰহ্ম তথাপ্নোতি নিবোধ মে |
সমাসেনৈব কৌন্তেয় নিষ্ঠা জ্ঞানস্য যা পৰা ||১৮-৫০||
অনুবাদ
সিদ্ধি প্ৰাপ্ত পুৰুষে কেনেকৈ ব্ৰহ্মক লাভ কৰে, সেই বিষয়ে মোৰ পৰা সংক্ষেপে শুনা, যি জ্ঞানৰ পৰম নিষ্ঠা।
শ্লোক ৫১, ৫২, ৫৩
বুদ্ধ্যা বিশুদ্ধয়া যুক্তো ধৃত্যাত্মানং নিয়ম্য চ |
শব্দাদীন্বিষয়াংস্ত্যক্ত্বা ৰাগদ্বেষৌ ব্যুদস্য চ ||১৮-৫১||
বিবিক্তসেবী লঘ্বাশী যতবাক্কায়মানসঃ |
ধ্যানযোগপৰো নিত্যং বৈৰাগ্যং সমুপাশ্ৰিতঃ ||১৮-৫২||
অহঙ্কাৰং বলং দৰ্পং কামং ক্ৰোধং পৰিগ্ৰহম্ |
বিমুচ্য নিৰ্মমঃ শান্তো ব্ৰহ্মভূয়ায় কল্পতে ||১৮-৫৩||
অনুবাদ
বিশুদ্ধ বুদ্ধিৰে যুক্ত হৈ, ধৈৰ্যৰে আত্মসংযম কৰি, শব্দ আদি বিষয় ত্যাগ কৰি আৰু ৰাগ-দ্বেষ পৰিত্যাগ কৰি... নিৰ্জন স্থানত বাস কৰি, মিতাহাৰী হৈ, শৰীৰ, বাক্য আৰু মনক সংযত কৰি, সদায় ধ্যানযোগত নিৰত হৈ আৰু বৈৰাগ্য অৱলম্বন কৰি... অহংকাৰ, বল, দৰ্প, কাম, ক্ৰোধ আৰু পৰিগ্ৰহ ত্যাগ কৰি, মমতাশূন্য আৰু শান্ত পুৰুষ ব্ৰহ্ম প্ৰাপ্তিৰ যোগ্য হয়।
শ্লোক ৫৪
ব্ৰহ্মভূতঃ প্ৰসন্নাত্মা ন শোচতি ন কাঙ্ক্ষতি |
সমঃ সৰ্বেষু ভূতেষু মদ্ভক্তিং লভতে পৰাম্ ||১৮-৫৪||
অনুবাদ
ব্ৰহ্মভূত, প্ৰসন্নাত্মা পুৰুষে শোক নকৰে আৰু একো কামনা নকৰে; সকলো প্ৰাণীৰ প্ৰতি সমভাৱাপন্ন হৈ তেওঁ মোৰ পৰা পৰা ভক্তি লাভ কৰে।
শ্লোক ৫৫
ভক্ত্যা মামভিজানাতি যাবানযশ্চাস্মি তত্ত্বতঃ |
ততো মাং তত্ত্বতো জ্ঞাত্বা বিশতে তদনন্তরম্ ||১৮-৫৫||
অনুবাদ
ভক্তিৰ দ্বাৰা তেওঁ মোক তত্ত্বত জানে যে মই কিমান ব্যাপক আৰু কি স্বৰূপ। এনেদৰে তত্ত্বত জনাৰ পিছত তেওঁ তৎক্ষণাৎ মোৰ মাজত প্ৰৱেশ কৰে।
শ্লোক ৫৬
সৰ্বকৰ্মাণ্যপি সদা কুৰ্বাণো মদ্ব্যপাশ্ৰয়ঃ |
মৎপ্ৰসাদাদবাপ্নোতি শাশ্বতং পদমব্যয়ম্ ||১৮-৫৬||
অনুবাদ
যি পুৰুষে মোৰ আশ্ৰয় লৈ সদায় সকলো কৰ্ম কৰে, তেওঁ মোৰ অনুগ্ৰহত শাশ্বত আৰু অবিনাশী পদ লাভ কৰে।
শ্লোক ৫৭
চেতসা সৰ্বকৰ্মাণি ময়ি সন্নস্য মৎপৰঃ |
বুদ্ধিয়োগমুপাশ্ৰিত্য মচ্চিত্তঃ সততং ভব ||১৮-৫৭||
অনুবাদ
মনৰ দ্বাৰা সকলো কৰ্ম মোক অৰ্পণ কৰি, মোৰ পৰায়ণ হৈ, বুদ্ধিয়োগৰ আশ্ৰয় লৈ তুমি সদায় মোৰ চিন্তাত মগ্ন হোৱা।
শ্লোক ৫৮
মচ্চিত্তঃ সৰ্বদুৰ্গাণি মৎপ্ৰসাদাত্তৰিষ্যসি |
অথ চেত্ত্বমহঙ্কাৰান্ন শ্রোৎস্যসি বিনঙ্ক্ষ্যসি ||১৮-৫৮||
অনুবাদ
মোৰ চিন্তাত মগ্ন হৈ তুমি মোৰ কৃপাত সকলো দুৰ্গম পথ পাৰ হ’বা; কিন্তু যদি অহংকাৰবশতঃ মোৰ কথা নুশুনা, তেন্তে তুমি ধ্বংস হ’বা।
শ্লোক ৫৯
যদহঙ্কাৰমাশ্ৰিত্য ন যোৎস্য ইতি মন্যসে |
মিথ্যৈষ ব্যবসায়স্তে প্ৰকৃতিস্ত্বাং নিযোক্ষ্যতি ||১৮-৫৯||
অনুবাদ
অহংকাৰৰ আশ্ৰয় লৈ তুমি যি ভাবিছা 'মই যুদ্ধ নকৰোঁ', সেই সিদ্ধান্ত মিছা; কাৰণ তোমাৰ প্ৰকৃতিয়েই তোমাক যুদ্ধত প্ৰবৃত্ত কৰিব।
শ্লোক ৬০
স্বভাৱজেন কৌন্তেয় নিবদ্ধঃ স্বেন কৰ্মণা |
কৰ্তুং নেচ্ছসি যন্মোহাৎকৰিষ্যস্যৱশোহপি তৎ ||১৮-৬০||
অনুবাদ
হে কৌন্তেয়! তুমি তোমাৰ স্বভাৱজাত কৰ্মৰ দ্বাৰা আবদ্ধ; মোহবশতঃ যি কৰ্ম তুমি কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰা, সেয়াও তুমি পৰবশ হৈ কৰিবলৈ বাধ্য হ’বা।
শ্লোক ৬১
ঈশ্বৰঃ সৰ্বভূতানাং হৃদ্দেশেহৰ্জুন তিষ্ঠতি |
ভ্ৰাময়ন্সৰ্বভূতানি যন্ত্রাৰূঢ়ানি মায়য়া ||১৮-৬১||
অনুবাদ
হে অৰ্জুন! ঈশ্বৰে সকলো প্ৰাণীৰ হৃদয়ত অৱস্থান কৰে আৰু তেওঁৰ মায়াৰ দ্বাৰা যন্ত্ৰত আৰোহণ কৰা প্ৰাণীসমূহক ভ্ৰমণ কৰায়।
শ্লোক ৬২
তমেব শৰণং গচ্ছ সৰ্বভাবেন ভাৰত |
তৎপ্ৰসাদাৎপৰাং শান্তিং স্থানং প্ৰাপ্স্যসি শাশ্বতম্ ||১৮-৬২||
অনুবাদ
হে ভাৰত! তুমি সম্পূৰ্ণভাৱে সেই ঈশ্বৰৰ শৰণাপন্ন হোৱা। তেওঁৰ কৃপাত তুমি পৰম শান্তি আৰু শাশ্বত স্থান লাভ কৰিবা।
শ্লোক ৬৩
ইতি তে জ্ঞানমাখ্যাতং গুহ্যাদ্গুহ্যতৰং ময়া |
বিমৃশ্যৈতদশেষেণ যথেচ্ছসি তথা কুৰু ||১৮-৬৩||
অনুবাদ
এইদৰে মই তোমাক অতি গোপনীয় জ্ঞান প্ৰদান কৰিলোঁ; এই বিষয়ে ভালদৰে বিচাৰ কৰি তোমাৰ যেনেকৈ ইচ্ছা, তেনেকৈ কৰা।
শ্লোক ৬৪
সৰ্বগুহ্যতমং ভূয়ঃ শৃণু মে পৰমং বচঃ |
ইষ্টোহসি মে দৃঢ়মিতি ততো বক্ষ্যামি তে হিতম্ ||১৮-৬৪||
অনুবাদ
পুনৰ মোৰ পৰম গোপনীয় বচন শুনা। তুমি মোৰ অতি প্ৰিয়, সেয়ে তোমাৰ হিতৰ বাবে মই এই কথা ক’ম।
শ্লোক ৬৫
মন্মনা ভৱ মদ্ভক্তো মদ্যাজী মাং নমস্কুৰু |
মামেবৈষ্যসি সত্যং তে প্ৰতিজানে প্ৰিয়োহসি মে ||১৮-৬৫||
অনুবাদ
তুমি মোৰ চিন্তাত মগ্ন হোৱা, মোৰ ভক্ত হোৱা, মোৰ পূজা কৰা আৰু মোক নমস্কাৰ কৰা; তুমি মোক প্ৰাপ্ত হ’বা, এয়া মোৰ সত্য প্ৰতিজ্ঞা, কাৰণ তুমি মোৰ প্ৰিয়।
শ্লোক ৬৬
সৰ্বধৰ্মান্পৰিত্যজ্য মামেকং শৰণং ব্ৰজ |
অহং ত্বা সৰ্বপাপেভ্যো মোক্ষয়িষ্যামি মা শুচঃ ||১৮-৬৬||
অনুবাদ
সকলো ধৰ্ম ত্যাগ কৰি কেৱল মোৰ শৰণাপন্ন হোৱা, মই তোমাক সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত কৰিম, তুমি শোক নকৰিবা।
শ্লোক ৬৭
ইদং তে নাতপস্কায় নাভক্তায় কদাচন |
ন চাশুশ্ৰূষবে বাচ্যং ন চ মাং যোহভ্যসূয়তি ||১৮-৬৭||
অনুবাদ
এই জ্ঞান তপস্যাহীন, ভক্তহীন, সেৱা নকৰা আৰু যি মোৰ প্ৰতি বিদ্বেষ পোষণ কৰে, তেওঁলোকৰ আগত কেতিয়াও ক’ব নালাগে।
শ্লোক ৬৮
য় ইদং পৰমং গুহ্যং মদ্ভক্তেম্বভিধাস্যতি |
ভক্তিং ময়ি পৰাং কৃত্বা মামেবৈষ্যত্যসংশয়ঃ ||১৮-৬৮||
অনুবাদ
যি পুৰুষে মোৰ প্ৰতি পৰম ভক্তি প্ৰদৰ্শন কৰি মোৰ ভক্তসকলৰ মাজত এই পৰম গোপনীয় জ্ঞান প্ৰচাৰ কৰিব, তেওঁ নিঃসন্দেহে মোক প্ৰাপ্ত হ’ব।
শ্লোক ৬৯
ন চ তস্মান্মনুষ্যেষু কশ্চিন্মে প্ৰিয়কৃত্তমঃ |
ভৱিতা ন চ মে তস্মাদনান্যঃ প্ৰিয়তৰো ভুবি ||১৮-৬৯||
অনুবাদ
মানুহৰ মাজত তেওঁতকৈ মোৰ প্ৰিয় কাৰ্য কৰা আন কোনো নাই আৰু পৃথিৱীত তেওঁতকৈ মোৰ প্ৰিয় আন কোনো নহ’ব।
শ্লোক ৭০
অধ্যেষ্যতে চ য ইমং ধৰ্ম্যং সংবাদমাবয়োঃ |
জ্ঞানযজ্ঞেন তেনাহমিষ্টঃ স্যামিতি মে মতিঃ ||১৮-৭০||
অনুবাদ
যি পুৰুষে আমাৰ এই ধৰ্মময় সংবাদ অধ্যয়ন কৰিব, তেওঁৰ দ্বাৰা মই জ্ঞানযজ্ঞৰ দ্বাৰা পূজিত হ’ম - এয়াই মোৰ মত।
শ্লোক ৭১
শ্ৰদ্ধাবাননসূয়শ্চ শৃণুয়াদপি যো নৰঃ |
সোহপি মুক্তঃ শুভাঁল্লোকান্প্ৰাপ্নুয়াৎপুণ্যকৰ্মণাম্ ||১৮-৭১||
অনুবাদ
যি শ্ৰদ্ধাৱান আৰু দোষদৃষ্টিহীন পুৰুষে এই কথা কেৱল শুনিব, তেৱোঁ পাপৰ পৰা মুক্ত হৈ পুণ্যকৰ্মীসকলৰ শুভ লোক প্ৰাপ্ত হ’ব।
শ্লোক ৭২
কচ্চিদেতচ্ছ্ৰুতং পাৰ্থ ত্বয়ৈকাগ্ৰেণ চেতসা |
কচ্চিদজ্ঞানসম্মোহঃ প্ৰনষ্টস্তে ধনঞ্জয় ||১৮-৭২||
অনুবাদ
হে পাৰ্থ! তুমি কি এই কথা একাগ্রচিত্তে শুনিলা? হে ধনঞ্জয়! তোমাৰ অজ্ঞানজনিত মোহ কি সম্পূৰ্ণৰূপে নষ্ট হ’ল?
শ্লোক ৭৩
অৰ্জুন উবাচ |
নষ্টো মোহঃ স্মৃতিৰ্লব্ধা ত্বৎপ্ৰসাদান্ময়াচ্যুত |
স্থিতোহস্মি গতসন্দেহঃ কৰিষ্যে বচনং তৱ ||১৮-৭৩||
অনুবাদ
অৰ্জুনে ক’লে -- হে অচ্যুত! আপোনাৰ কৃপাত মোৰ মোহ নষ্ট হ’ল আৰু মই স্মৃতি লাভ কৰিলোঁ। মই এতিয়া সংশয়হীন হৈ আপোনাৰ আজ্ঞা পালন কৰিম।
শ্লোক ৭৪
সঞ্জয় উবাচ |
ইত্যহং বাসুদেবস্য পাৰ্থস্য চ মহাত্মনঃ |
সংবাদমিমমশ্ৰৌষমদ্ভুতং ৰোমহৰ্ষণম্ ||১৮-৭৪||
অনুবাদ
সঞ্জয়ে ক’লে -- এইদৰে মই বাসুদেৱ আৰু মহাত্মা অৰ্জুনৰ এই অদ্ভুত আৰু ৰোমাঞ্চকৰ সংবাদ শুনিলোঁ।
শ্লোক ৭৫
ব্যাসপ্ৰসাদচ্ছ্ৰুতৱানেতদ্গুহ্যমহং পৰম্ |
যোগং যোগেশ্বৰাৎকৃষ্ণাৎসাক্ষাৎকথয়তঃ স্বয়ম্ ||১৮-৭৫||
অনুবাদ
ব্যাসদেৱৰ কৃপাত মই এই পৰম গোপনীয় যোগ স্বয়ং যোগেশ্বৰ শ্ৰীকৃষ্ণৰ মুখৰ পৰা সাক্ষাৎ শুনিলোঁ।
শ্লোক ৭৬
ৰাজন্সংস্মৃত্য সংস্মৃত্য সংবাদমিমমদ্ভুতম্ |
কেশবাৰ্জুনয়োঃ পুণ্যং হৃষ্যামি চ মুহুৰ্মুহুঃ ||১৮-৭৬||
অনুবাদ
হে ৰাজন্! কেশৱ আৰু অৰ্জুনৰ এই অদ্ভুত আৰু পবিত্ৰ সংবাদ স্মৰণ কৰি মই বাৰে বাৰে আনন্দিত হৈছোঁ।
কেৱল পঢ়াতকৈ বহু বেছি -
আপোনাৰ নিজৰ মনোযোগৰ ভিডিঅ 'বনাওক।
বিশ্বৰ সৈতে ভাগ বতৰা কৰিবলৈ পবিত্ৰ শ্লোকবোৰ সুন্দৰ, চিনেমাৰ ভিডিঅ "লৈ ৰূপান্তৰিত কৰক। আপোনাৰ পটভূমি বাছনি কৰক, জপৰ অডিঅ 'যোগ কৰক, আৰু আধুনিক ফৰ্মেটত গীতৰ পোহৰ বিস্তাৰ কৰক।
এই বৈশিষ্ট্যসমূহৰ বাবে এপটো ডাউনলোড কৰক
- উচ্চ মানদণ্ডৰ পটভূমি শিল্পকৰ্ম
- সংমিশ্ৰিত সংস্কৃত আৰু অৰ্থ পাঠ
- নিমজ্জনশীল চেণ্টিং আৰু সংগীত
গভীৰ নিমজ্জন অনুভৱ কৰক
নিত্য গীতাৰ সম্পূৰ্ণ সংস্কৰণৰ জৰিয়তে চিনেমাৰ আধ্যাত্মিক যাত্ৰা আৰম্ভ কৰক। উচ্চ মানদণ্ডৰ শ্লোগান, প্ৰামাণিক অনুবাদ, আৰু আপোনাৰ হাতৰ তলুৱাত এক শান্তিপূৰ্ণ ধ্যান অভয়াৰণ্য।