മോക്ഷസംന്യാസയോഗഃ
അഥാഷ്ടാദശോഽധ്യായഃ
ശ്ലോകം 2
കാമ്യാനാം കര്മണാം ന്യാസം സംന്യാസം കവയോ വിദുഃ
സര്വ്വകര്മഫലത്യാഗം പ്രാഹുസ്ത്യാഗം വിചക്ഷണാഃ (2)
വിവർത്തനം
ഭഗവാന് പറഞ്ഞു ഫലമുദ്ദേശിച്ചുള്ള കര്മ്മങ്ങളെ വെടിയലാണ് സന്യാസമെന്നു ജ്ഞാനികള് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. സകലകര്മ്മങ്ങളുടെ ഫലങ്ങളെ ത്യജിക്കുന്നതാണ് ത്യാഗം എന്നു പറയപ്പെടുന്നത്.
ശ്ലോകം 12
അനിഷ്ടമിഷ്ടം മിശ്രം ച ത്രിവിധം കര്മണഃ ഫലം
ഭവത്യത്യാഗിനാം പ്രേത്യ ന തു സംന്യാസിനാം ക്വചിത് (12)
വിവർത്തനം
കര്മ്മത്തിന്റെ ഫലം അനിഷ്ടം, ഇഷ്ടം, മിശ്രം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു വിധമാണ്. ത്യാഗികളല്ലാത്തവര്ക്കു മാത്രമേ ഈ ഫലങ്ങള് അനുഭവപ്പെടുന്നുള്ളൂ. അല്ലാതെ സന്യാസികള്ക്ക് ഒരിക്കലുമില്ല.
ശ്ലോകം 17
യസ്യ നാഹംകൃതോ ഭാവോ ബുദ്ധിര്യസ്യ ന ലിപ്യതേ
ഹത്വാഽപി സ ഇമാംല്ലോകാന്ന ഹന്തി ന നിബധ്യതേ (17)
വിവർത്തനം
കര്തൃത്വഭാവമില്ലാത്തവനും, ശുഭാശുഭങ്ങളായ യാതൊന്നിലും ആസക്തമല്ലാത്ത ബുദ്ധിയുള്ളവനുമായ ഒരുവന് (യുദ്ധം ചെയ്യാനായി വന്നു ചേര്ന്ന) ഈ ജനങ്ങളെയെല്ലാം കൊന്നാലും കൊല്ലുന്നില്ല. അവനെ ആ കര്മ്മം ബന്ധിക്കുന്നുമില്ല.
ശ്ലോകം 18
ജ്ഞാനം ജ്ഞേയം പരിജ്ഞാതാ ത്രിവിധാ കര്മചോദനാ
കരണം കര്മ കര്ത്തേതി ത്രിവിധഃ കര്മസംഗ്രഹഃ (18)
വിവർത്തനം
അറിവ്, അറിയപ്പെടുന്നത്, അറിയുന്നവന് എന്നിങ്ങനെ കര്മ്മത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന മൂന്നു ഘടകങ്ങള് ഉണ്ട്. കര്മ്മത്തിന് കര്ത്താവ്, കര്മ്മം, കരണം (ഇന്ദ്രിയങ്ങള്) എന്നീ മൂന്നു ഘടകങ്ങള് ഉണ്ട്.
ശ്ലോകം 22
യത്തു കൃത്സ്നവദേകസ്മിന് കാര്യേ സക്തമഹൈതുകം
അതത്ത്വാര്ഥവദല്പം ച തത്താമസമുദാഹൃതം (22)
വിവർത്തനം
യാതൊരു ജ്ഞാനം ഒരു കാര്യത്തില് (ശരീരത്തില്) തന്നെ പൂര്ണ്ണമാണെന്നുള്ള ധാരണയില് ആസക്തിയോടെയും, കാരണ മില്ലാതെയും, സത്യത്തെ അറിയാതെയും, അല്പമായുമിരിക്കുന്നുവോ അത് താമസികജ്ഞാനമാണ്.
ശ്ലോകം 27
രാഗീ കര്മഫലപ്രേപ്സുര് ലുബ്ധോ ഹിംസാത്മകോഽശുചിഃ
ഹര്ഷശോകാന്വിതഃ കര്ത്താ രാജസഃ പരികീര്ത്തിതഃ (27)
വിവർത്തനം
ആസക്തിയുള്ളവനും, കര്മ്മഫലത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും, പിശുക്കനും, അശുചിയും, ഹിംസാത്മകനും, (ജയപരാജയങ്ങളില്) സന്തോഷിക്കുകയും ദുഃഖിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനുമായ കര്ത്താവ് രാജസികനെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
ശ്ലോകം 28
അയുക്തഃ പ്രാകൃതഃ സ്തബ്ധഃ ശഠോ നൈഷ്കൃതികോഽലസഃ
വിഷാദീ ദീര്ഘസൂത്രീ ച കര്ത്താ താമസ ഉച്യതേ (28)
വിവർത്തനം
സ്ഥിരതയില്ലാത്തവനും, പ്രാകൃതനും, അഹങ്കാരവും ദര്പ്പവുമുള്ളവനും, നീചനും അലസനും, ദുഃഖിതനും, ദീര്ഘസൂത്രിയുമായ (ചെയ്യാനുള്ള കാര്യങ്ങള് നീട്ടിവെയ്ക്കുന്ന സ്വഭാവമുള്ളയാള്) കര്ത്താവ് താമസികനാണ് എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
ശ്ലോകം 32
അധര്മം ധര്മമിതി യാ മന്യതേ തമസാവൃതാ
സര്വ്വാര്ഥാന്വിപരീതാംശ്ച ബുദ്ധിഃ സാ പാര്ഥ താമസീ (32)
വിവർത്തനം
അജ്ഞാനത്താല് ആവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് അധര്മ്മത്തെ ധര്മ്മമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയും, സകലതിനെയും നേരെ വിപരീതമായ വിധത്തില് അറിയുകയും ചെയ്യുന്ന ബുദ്ധി താമസികബുദ്ധിയാകുന്നു.
ശ്ലോകങ്ങൾ 36, 37
സുഖം ത്വിദാനീം ത്രിവിധം ശൃണു മേ ഭരതര്ഷഭ
അഭ്യാസാദ്രമതേ യത്ര ദുഃഖാന്തം ച നിഗച്ഛതി (36)
യത്തദഗ്രേ വിഷമിവ പരിണാമേഽമൃതോപമം
തത്സുഖം സാത്ത്വികം പ്രോക്തമാത്മബുദ്ധിപ്രസാദജം (37)
വിവർത്തനം
ഹേ അര്ജുന, ഇനി മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള സുഖത്തെ കേട്ടുകൊള്ളുക. അഭ്യാസം കൊണ്ട് യാതൊരു സുഖത്തില് സന്തോഷിച്ചു തുടങ്ങുകയും, ദുഃഖത്തിനറുതി വരുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, ആദ്യം വിഷം പോലെയും ഒടുവില് അമൃതസമാനമായും അനുഭവപ്പെടുന്നുവോ, ആത്മജ്ഞാനത്തില്നിന്നുണ്ടാകുന്ന ആ സുഖം സാത്വികമാണ്.
ശ്ലോകം 42
ശമോ ദമസ്തപഃ ശൌചം ക്ഷാന്തിരാര്ജവമേവ ച
ജ്ഞാനം വിജ്ഞാനമാസ്തിക്യം ബ്രഹ്മകര്മ സ്വഭാവജം (42)
വിവർത്തനം
ശമം (മനഃസംയമനം), ദമം (ഇന്ദ്രിയസംയമനം), തപസ്സ്, ശൗചം, ക്ഷമ, കാപട്യമില്ലായ്മ, ലൗകികവും ആധ്യാത്മികവുമായ അറിവ്, ഈശ്വരവിശ്വാസം എന്നിവയാണ് ബ്രാഹ്മണന് സ്വാഭാവികമായുള്ള കര്മ്മങ്ങള്.
ശ്ലോകം 46
യതഃ പ്രവൃത്തിര്ഭൂതാനാം യേന സര്വ്വമിദം തതം
സ്വകര്മണാ തമഭ്യര്ച്യ സിദ്ധിം വിന്ദതി മാനവഃ (46)
വിവർത്തനം
യാതൊന്നില്നിന്ന് സകലപ്രാണികളുടെയും പ്രവൃത്തിയുണ്ടാ കുന്നുവോ, യാതൊന്നിനാല് ഈ വിശ്വമഖിലം വ്യാപ്തമായിരിക്കുന്നുവോ, ആ ഈശ്വരനെ അവനവന്റെ കര്മ്മം കൊണ്ട് ആരാധിച്ച് മനുഷ്യന് സിദ്ധിയെ പ്രാപിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 47
ശ്രേയാന് സ്വധര്മോ വിഗുണഃ പരധര്മാത്സ്വനുഷ്ഠിതാത്
സ്വഭാവനിയതം കര്മ കുര്വ്വന്നാപ്നോതി കില്ബിഷം (47)
വിവർത്തനം
അന്യരുടെ ധര്മ്മം നല്ല പോലെ അനുഷ്ഠിക്കുന്നതിലും ശ്രേഷ്ഠം ഗുണങ്ങളില്ലാതെയാണെങ്കിലും ചെയ്യപ്പെടുന്ന സ്വധര്മ്മമാകുന്നു. സ്വഭാവാനുസൃതമായ കര്മ്മം ചെയ്യുന്നവന് പാപം അടയുന്നില്ല.
ശ്ലോകം 49
അസക്തബുദ്ധിഃ സര്വ്വത്ര ജിതാത്മാ വിഗതസ്പൃഹഃ
നൈഷ്കര്മ്യസിദ്ധിം പരമാം സംന്യാസേനാധിഗച്ഛതി (49)
വിവർത്തനം
എല്ലാ വിഷയങ്ങളിലും അനാസക്തനും, മനസ്സിനെ ജയിച്ചവനും, ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാത്തവനുമായ മനുഷ്യന് ത്യാഗത്തിന്റെ ഫലമായി നൈഷ്കര്മ്യത്തെ (താന് കര്മ്മം ചെയ്യുന്നു എന്ന ഭാവമില്ലായ്മ) പ്രാപിക്കുന്നു.
ശ്ലോകങ്ങൾ 51, 52, 53
ബുദ്ധ്യാ വിശുദ്ധയാ യുക്തോ ധൃത്യാത്മാനം നിയമ്യ ച
ശബ്ദാദീന്വിഷയാംസ്ത്യക്ത്വാ രാഗദ്വേഷൌ വ്യുദസ്യ ച (51)
വിവിക്തസേവീ ലഘ്വാശീ യതവാക്കായമാനസഃ
ധ്യാനയോഗപരോ നിത്യം വൈരാഗ്യം സമുപാശ്രിതഃ (52)
അഹംകാരം ബലം ദര്പം കാമം ക്രോധം പരിഗ്രഹം
വിമുച്യ നിര്മമഃ ശാന്തോ ബ്രഹ്മഭൂയായ കല്പതേ (53)
വിവർത്തനം
പരിശുദ്ധമായ ബുദ്ധിയാല് മനസ്സിനെ ധൈര്യപൂര്വ്വം നിയന്ത്രിച്ച്, ശബ്ദം, സ്പര്ശം, തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളെ ത്യജിച്ച്, രാഗദ്വേഷങ്ങളെ അകറ്റി, വിജനപ്രദേശത്തു വസിച്ച്, മിതമായഹരിച്ച്, ശരീരം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയെ സംയമിച്ച്, സദാ വൈരാഗ്യത്തോടെ, ധ്യാനയോഗതത്പരനായി, അഹങ്കാരം, ബലം, അഭിമാനം, കാമം, ക്രോധം, പരിഗ്രഹം എന്നിവയെ വെടിഞ്ഞ്, നിര്മമനായി, ശാന്തനായിരിക്കുന്നവന് ബ്രഹ്മപദത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 58
മച്ചിത്തഃ സര്വ്വദുര്ഗാണി മത്പ്രസാദാത്തരിഷ്യസി
അഥ ചേത്ത്വമഹംകാരാന്ന ശ്രോഷ്യസി വിനങ്ക്ഷ്യസി (58)
വിവർത്തനം
എന്നില് മനസ്സുറപ്പിച്ചു നിര്ത്തിയാല് എന്റെ പ്രസാദത്താല് നീ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളെയും മറികടക്കും. അഥവാ, അഹങ്കാരത്താല് എന്റെ ഉപദേശത്തെ തിരസ്കരിച്ചാല് നീ നശിക്കുന്നതാണ്.
ശ്ലോകം 65
മന്മനാ ഭവ മദ്ഭക്തോ മദ്യാജീ മാം നമസ്കുരു
മാമേവൈഷ്യസി സത്യം തേ പ്രതിജാനേ പ്രിയോഽസി മേ (65)
വിവർത്തനം
എന്നില് മനസ്സുറപ്പിച്ച് എന്നെ ഭജിക്കൂ. എന്നെ ഉദ്ദേശിച്ച് യാഗം ചെയ്യുകയും, നമസ്കരിക്കുകയും ചെയ്യൂ. നീ എന്നെ പ്രാപിക്കുമെന്നു ഞാന് സത്യമായി പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നു. നീ എനിയ്ക്ക് പ്രിയനാണ്.
ശ്ലോകം 73
നഷ്ടോ മോഹഃ സ്മൃതിര്ലബ്ധാ ത്വത്പ്രസാദാന്മയാച്യുത
സ്ഥിതോഽസ്മി ഗതസന്ദേഹഃ കരിഷ്യേ വചനം തവ (73)
വിവർത്തനം
അര്ജുനന് പറഞ്ഞു: ഹേ അച്യുത, അവിടുത്തെ പ്രസാദം കൊണ്ട് എന്റെ മോഹം നഷ്ടമായി. എനിക്ക് ബോധമുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ഞാന് സംശയങ്ങളില്ലാത്തവനായി അവിടുത്തെ വാക്കു പാലിക്കുവാന് തയ്യാറായി നില്ക്കുകയാണ്.
വെറും വായന മാത്രമല്ല—
നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ധ്യാന വീഡിയോകൾ സൃഷ്ടിക്കുക.
വിശുദ്ധ ശ്ലോകങ്ങളെ ലോകവുമായി പങ്കിടുന്നതിനായി മനോഹരമായ സിനിമാറ്റിക് വീഡിയോകളാക്കി മാറ്റുക. നിങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലം തിരഞ്ഞെടുക്കുക, മന്ത്രോച്ചാരണ ഓഡിയോ ചേർക്കുക, ആധുനിക രൂപത്തിൽ ഗീതയുടെ വെളിച്ചം പ്രചരിപ്പിക്കുക.
ഈ ഫീച്ചറുകൾക്കായി ആപ്പ് ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക
- ഉയർന്ന നിലവാരമുള്ള പശ്ചാത്തല കലാസൃഷ്ടി
- സമന്വയിപ്പിച്ച സംസ്കൃതവും അർത്ഥവും
- ആഴത്തിലുള്ള മന്ത്രോച്ചാരണവും സംഗീതവും
.jpg)
ആഴത്തിലുള്ള അനുഭവം ആസ്വദിക്കൂ
നിത്യഗീതയുടെ പൂർണ്ണ പതിപ്പിനൊപ്പം ഒരു സിനിമാറ്റിക് ആത്മീയ യാത്ര ആരംഭിക്കുക. ഉയർന്ന നിലവാരമുള്ള മന്ത്രോച്ചാരണം, ആധികാരിക വിവർത്തനങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ കൈവെള്ളയിൽ ശാന്തമായ ഒരു ധ്യാന സങ്കേതം.
