বিশ্বরূপদৰ্শনযোগ
অথৈকাদশোহধ্যায়ঃ
শ্লোক ১০ আৰু ১১
অনেকবক্ত্ৰনয়নমনেকাদ্ভুতদৰ্শনম্ |
অনেকদিব্যাভৰণং দিব্যানেকোদ্যতায়ুধম্ ||১১-১০||
দিব্যমাল্যাম্বৰধৰং দিব্যগন্ধানুলেপনম্ |
সৰ্বাশ্চৰ্যময়ং দেৱমনন্তং বিশ্বতোমুখম্ ||১১-১১||
অনুবাদ
অসংখ্য মুখ আৰু চকুৰে যুক্ত, অদ্ভুত দৰ্শনযুক্ত, দিব্য অলংকাৰ আৰু দিব্য অস্ত্ৰধাৰী। দিব্য মালা আৰু বস্ত্ৰ পৰিহিত, দিব্য সুগন্ধি লিপ্ত, সকলো আশ্চৰ্যৰে পৰিপূৰ্ণ, অনন্ত আৰু বিশ্বতোমুখী সেই পৰম দেৱক অৰ্জুনে দেখিলে।
শ্লোক ১৫
অৰ্জুন উবাচ |
পশ্যামি দেৱাংস্তব দেৱ দেহে
সৰ্বাংস্তথা ভূতবিশেষসঙ্খান্ |
ব্ৰহ্মাণমীশং কমলাসনস্থ-
মৃষীংশ্চ সৰ্বানুগাংশ্চ দিব্যান্ ||১১-১৫||
অনুবাদ
অৰ্জুনে ক’লে -- হে দেৱ! মই আপোনাৰ শৰীৰত সকলো দেৱতাক, ভূতসমূহৰ সমূহক, কমলাসনত উপবিষ্ট ব্ৰহ্মাক, ঋষিসকলক আৰু দিব্য সৰ্পসকলক দেখিছোঁ।
শ্লোক ১৬
অনেকবাহূদৰবক্ত্ৰনেত্ৰং
পশ্যামি ত্বাং সৰ্বতোঽনন্তৰূপম্ |
নান্তং ন মধ্যং ন পুনস্তৱাদিং
পশ্যামি বিশ্বেশ্বৰ বিশ্বৰূপ ||১১-১৬||
অনুবাদ
হে বিশ্বেশ্বৰ! মই আপোনাক অসংখ্য বাহু, উদৰ, মুখ আৰু চকুৰে যুক্ত, সৰ্বত্ৰ অনন্ত ৰূপত দেখিছোঁ। হে বিশ্বৰূপ! মই আপোনাৰ আদি, মধ্য বা অন্ত একো দেখা পোৱা নাই।
শ্লোক ১৭
কিৰীটিনং গদিনং চক্ৰিণং চ
তেজোৰাশিং সৰ্বতো দীপ্তিমন্তম্ |
পশ্যামি ত্বাং দুৰ্নিৰীক্ষ্যং সমন্তাদ
দীপ্তানলাৰ্কদ্যুতিমপ্ৰমেয়ম্ ||১১-১৭||
অনুবাদ
মই আপোনাক কিৰীট, গদা আৰু চক্ৰধাৰী, তেজৰ পুঞ্জ, চাৰিওফালে প্ৰকাশমান, অগ্নি আৰু সূৰ্যৰ দৰে জ্যোতিৰ্ময়, দেখা পোৱাত অতি কঠিন আৰু অপ্ৰমেয় ৰূপত দেখিছোঁ।
শ্লোক ১৯
অনাদিমধ্যান্তমনন্তবীৰ্য-
মনন্তবাহুং শশিশূৰ্যনেত্ৰম্ |
পশ্যামি ত্বাং দীপ্তহুতাশবক্ত্ৰং
স্বতেজসা বিশ্বমিদং তপন্তম্ ||১১-১৯||
অনুবাদ
মই আপোনাক আদি-মধ্য-অন্তহীন, অনন্ত বীৰ্যৱান, অনন্ত বাহুযুক্ত, চন্দ্ৰ-সূৰ্যৰূপী চকুযুক্ত, প্ৰজ্বলিত অগ্নিৰূপী মুখযুক্ত আৰু নিজৰ তেজেৰে এই বিশ্বক উত্তপ্ত কৰা ৰূপত দেখিছোঁ।
শ্লোক ২০
দ্যাৱাপৃথিব্যোৰিদমন্তৰং হি
ব্যাপ্তং ত্বয়ৈকেন দিশশ্চ সৰ্বাঃ |
দৃষ্ট্বাদ্ভুতং ৰূপমুগ্ৰং তৱেদং
লোকত্ৰয়ং প্ৰব্যথিতং মহাত্মন্ ||১১-২০||
অনুবাদ
হে মহাত্মন! আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ মাজৰ এই স্থান আৰু সকলো দিশ আপোনাৰ দ্বাৰাই ব্যাপ্ত হৈ আছে। আপোনাৰ এই অদ্ভুত আৰু উগ্ৰ ৰূপ দেখি তিনিও লোক ভয়ত কঁপি উঠিছে।
শ্লোক ২১
অমী হি ত্বাং সুৰসঙ্ঘা বিশন্তি
কেচিদ্ভীতাঃ প্ৰাঞ্জলয়ো গৃণন্তি |
স্বস্তীত্যুক্ত্বা মহৰ্ষিসিদ্ধসঙ্ঘাঃ
স্তুবন্তি ত্বাং স্তুতিভিঃ পুষ্কলাভিঃ ||১১-২১||
অনুবাদ
এই দেৱতাসকল আপোনাৰ মাজত প্ৰৱেশ কৰিছে, কোনোৱে ভয়ত হাতযোৰ কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰিছে। মহৰ্ষি আৰু সিদ্ধসকলে 'কল্যাণ হওক' বুলি কৈ স্তুতি কৰিছে।
শ্লোক ২৪
নভঃস্পৃশং দীপ্তমনেকবৰ্ণং
ব্যাত্তাননং দীপ্তবিশালনেত্ৰম্ |
দৃষ্ট্বা হি ত্বাং প্ৰব্যথিতান্তৰাত্মা
ধৃতিং ন বিন্দামি শমং চ বিষ্ণো ||১১-২৪||
অনুবাদ
হে বিষ্ণু! আকাশ স্পৰ্শ কৰা, প্ৰজ্বলিত, নানা বৰ্ণৰ, বিশাল মুখ আৰু চকু থকা আপোনাক দেখি মোৰ অন্তৰাত্মা ভয়ত কঁপিছে, মই ধৈৰ্য আৰু শান্তি হেৰুৱাই পেলাইছোঁ।
শ্লোক ২৬ আৰু ২৭
অমী চ ত্বাং ধৃতৰাষ্ট্ৰস্য পুত্ৰাঃ
সৰ্বে সহৈৱাৱনিপালসঙ্ঘৈঃ |
ভীষ্মো দ্ৰোণঃ সূতপুত্ৰস্তথাসৌ
সহাস্মদীয়ৈৰপি যোধমুখ্যৈঃ ||১১-২৬||
ৱক্ত্ৰাণি তে ত্বৰমাণা বিশন্তি
দংষ্ট্ৰাকৰালানি ভয়ানকানি |
কেচিদ্বিলগ্না দশনান্তৰেযু
সন্দৃশ্যন্তে চূৰ্ণিতৈৰুত্তমাঙ্গৈঃ ||১১-২৭||
অনুবাদ
ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ পুত্ৰসকল, ৰজাসকল, ভীষ্ম, দ্ৰোণ, কৰ্ণ আৰু আমাৰ পক্ষৰ বীৰসকলো আপোনাৰ বিকট দংষ্ট্ৰা থকা মুখত প্ৰৱেশ কৰিছে। কিছুমানক আপোনাৰ দাঁতৰ মাজত চূর্ণ-বিচূর্ণ হোৱা অৱস্থাত দেখা গৈছে।
শ্লোক ৩১
আখ্যাহি মে কো ভৱানুদ্ৰৰূপো
নমোঽস্তু তে দেৱবৰ প্ৰসীদ |
বিজ্ঞাতুমিচ্ছামি ভৱন্তমাদ্যং
ন হি প্ৰজানামি তৱ প্ৰবৃত্তিম্ ||১১-৩১||
অনুবাদ
মোক কওক, আপুনি কোন এই উগ্ৰৰূপী? হে দেৱশ্ৰেষ্ঠ! আপোনাক নমস্কাৰ, প্ৰসন্ন হওক। মই আপোনাক জানিবলৈ ইচ্ছা কৰোঁ, কাৰণ মই আপোনাৰ এই কাৰ্যৰ উদ্দেশ্য বুজিব পৰা নাই।
শ্লোক ৩২
শ্ৰীভগৱানুবাচ |
কালোঽস্মি লোকক্ষয়কৃৎপ্ৰবৃদ্ধো
লোকানসমাহৰ্তুমিহ প্ৰবৃত্তঃ |
ঋতেঽপি ত্বাং ন ভৱিষ্যন্তি সৰ্বে
য়েঽৱস্থিতাঃ প্ৰত্যনীকেষু যোধাঃ ||১১-৩২||
অনুবাদ
শ্ৰীভগৱানে ক’লে -- মই লোকক্ষয়কাৰী প্ৰবৃদ্ধ কাল। মই এই জগতক সংহাৰ কৰিবলৈ প্ৰবৃত্ত হৈছোঁ। তোমাৰ অবিহনেও শত্ৰুপক্ষৰ কোনো বীৰ জীয়াই নাথাকিব।
শ্লোক ৩৩
তস্মাত্ত্বমুত্তিষ্ঠ যশো লভস্ব
জিত্বা শত্ৰূন্ ভুঙ্ক্ষ্ব ৰাজ্যং সমৃদ্ধম্ |
ময়ৈৱৈতে নিহতাঃ পূৰ্বমেৱ
নিমিত্তমাত্ৰং ভৱ সব্যসাচিন্ ||১১-৩৩||
অনুবাদ
সেয়ে তুমি উঠা, যশস্যা অৰ্জন কৰা, শত্ৰুক জয় কৰি ৰাজ্য ভোগ কৰা। ইহঁতক মই ইতিমধ্যে মাৰি থৈছোঁ, হে সব্যসাচিন! তুমি কেৱল নিমিত্ত মাত্ৰ হোৱা।
শ্লোক ৩৬
অৰ্জুন উবাচ |
স্থানে হৃষীকেশ তৱ প্ৰকীৰ্ত্যা
জগৎপ্ৰহৃষ্যত্যনুৰজ্যতে চ |
ৰক্ষাংসি ভীতাঁনি দিশো দ্ৰৱন্তি
সৰ্বে নমস্যন্তি চ সিদ্ধসঙ্ঘাঃ ||১১-৩৬||
অনুবাদ
অৰ্জুনে ক’লে -- হে হৃষীকেশ! আপোনাৰ গুণানুকীৰ্তনত জগত আনন্দিত হয়। ভয়ত ৰাক্ষসসকল দিশে-বিদিশে পলাইছে আৰু সিদ্ধসকলে আপোনাক নমস্কাৰ কৰিছে।
শ্লোক ৪১ আৰু ৪২
সখেতি মত্বা প্ৰসভং যদুক্তং
হে কৃষ্ণ হে যাদৱ হে সখেতি |
অজানতা মহিমানং তৱেদং
ময়া প্ৰমাদাৎপ্ৰণয়েন বাপি ||১১-৪১||
যচ্চাৱহাসাৰ্থমসৎকৃতোঽসি
ৱিহাৰশয্যাসনভোজনেষু |
একোঽথৱাপ্যচ্যুত তৎসমক্ষং
তৎক্ষাময়ে ত্বামহমপ্ৰমেয়ম্ ||১১-৪২||
অনুবাদ
আপোনাৰ মহিমা নজনাৰ বাবে সখা বুলি ভুল কৰি যি কৈছোঁ, বা হঁহা-ধেমালিৰ ছলেৰে যি অপমান কৰিছোঁ, হে অচ্যুত! সেই সকলো অপৰাধৰ বাবে মই আপোনাৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিছোঁ।
শ্লোক ৪৪
তস্মাৎপ্ৰণম্য প্ৰণিধায় কায়ং
প্ৰসাদয়ে ত্বামহমীশমীড্যম্ |
পিতেৱ পুত্ৰস্য সখেৱ সখ্যুঃ
প্ৰিয়ঃ প্ৰিয়ায়াৰ্হসি দেৱ সোঢ়ুম্ ||১১-৪৪||
অনুবাদ
সেয়ে মই প্ৰণাম কৰি আপোনাক প্ৰসন্ন হ’বলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ। যেনেকৈ পিতা পুত্ৰৰ, সখা সখাৰ, প্ৰিয় প্ৰিয়াৰ অপৰাধ ক্ষমা কৰে, তেনেকৈ আপুনিও মোৰ অপৰাধ ক্ষমা কৰক।
শ্লোক ৪৭
শ্ৰীভগৱানুবাচ |
ময়া প্ৰসন্নেন তৱাৰ্জুনেদং
ৰূপং পৰং দৰ্শিতমাত্মযোগাৎ |
তেজোময়ং বিশ্বমনন্তমাদ্যং
যন্মে ত্বদন্যেন ন দৃষ্টপূৰ্বম্ ||১১-৪৭||
অনুবাদ
শ্ৰীভগৱানে ক’লে -- হে অৰ্জুন! তোমাৰ প্ৰতি প্ৰসন্ন হৈ মই মোৰ যোগশক্তিৰে এই পৰম তেজোময় বিশ্বৰূপ দেখুৱালোঁ, যি তোমাৰ বাহিৰে আন কোনেও দেখা নাই।
শ্লোক ৫০
সঞ্জয় উবাচ |
ইত্যৰ্জুনং বাসুদেৱস্তথোক্ত্বা
স্বকং ৰূপং দৰ্শয়ামাস ভূয়ঃ |
আশ্বাসয়ামাস চ ভীতমেনং
ভূত্বা পুনঃ সৌম্যৱপুৰ্মহাত্মা ||১১-৫০||
অনুবাদ
সঞ্জয়ে ক’লে -- বাসুদেৱে অৰ্জুনক এইদৰে কৈ পুনৰ নিজৰ সৌম্য ৰূপ ধাৰণ কৰিলে আৰু সেই মহাত্মাই ভয়াতুৰ অৰ্জুনক আশ্বস্ত কৰিলে।
কেৱল পঢ়াতকৈ বহু বেছি -
আপোনাৰ নিজৰ মনোযোগৰ ভিডিঅ 'বনাওক।
বিশ্বৰ সৈতে ভাগ বতৰা কৰিবলৈ পবিত্ৰ শ্লোকবোৰ সুন্দৰ, চিনেমাৰ ভিডিঅ "লৈ ৰূপান্তৰিত কৰক। আপোনাৰ পটভূমি বাছনি কৰক, জপৰ অডিঅ 'যোগ কৰক, আৰু আধুনিক ফৰ্মেটত গীতৰ পোহৰ বিস্তাৰ কৰক।
এই বৈশিষ্ট্যসমূহৰ বাবে এপটো ডাউনলোড কৰক
- উচ্চ মানদণ্ডৰ পটভূমি শিল্পকৰ্ম
- সংমিশ্ৰিত সংস্কৃত আৰু অৰ্থ পাঠ
- নিমজ্জনশীল চেণ্টিং আৰু সংগীত
.jpg)
গভীৰ নিমজ্জন অনুভৱ কৰক
নিত্য গীতাৰ সম্পূৰ্ণ সংস্কৰণৰ জৰিয়তে চিনেমাৰ আধ্যাত্মিক যাত্ৰা আৰম্ভ কৰক। উচ্চ মানদণ্ডৰ শ্লোগান, প্ৰামাণিক অনুবাদ, আৰু আপোনাৰ হাতৰ তলুৱাত এক শান্তিপূৰ্ণ ধ্যান অভয়াৰণ্য।
