ধ্যানযোগ
অথ ষষ্ঠোঽধ্যায়ঃ
শ্লোক ১
শ্ৰীভগৱানূবাচ |
অনাশ্ৰিতঃ কৰ্মফলং কাৰ্যং কৰ্ম কৰোতি যঃ |
স সন্ন্যাসী চ যোগী চ ন নিৰগ্নিৰ্ন চাক্ৰিয়ঃ ||৬-১||
Translation
শ্ৰীভগৱানে ক’লে— যিজন পুৰুষে কৰ্মফলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰি নিজৰ কৰ্তব্য কৰ্ম সম্পাদন কৰে, তেৱেঁই প্ৰকৃত সন্ন্যাসী আৰু যোগী; কেৱল অগ্নি বা কৰ্ম ত্যাগ কৰা জন নহয়।
শ্লোক ২
যং সন্ন্যাসমিতি প্ৰাহুৰ্যোগং তং বিদ্ধি পাণ্ডৱ |
ন হ্যসংন্যস্তসঙ্কল্পো যোগী ভৱতি কশ্চন ||৬-২||
Translation
হে পাণ্ডৱ! যাক শাস্ত্ৰজ্ঞসকলে সন্ন্যাস বুলি কয়, তাকেই তুমি যোগ বুলি জানিবা; কাৰণ সংকল্প ত্যাগ নকৰাকৈ কোনোৱেই যোগী হ’ব নোৱাৰে।
শ্লোক ৩
আৰুৰুক্ষোৰ্মুনেৰ্যোগং কৰ্ম কাৰণমুচ্যতে |
যোগাৰূঢ়স্য তস্যৈৱ শমঃ কাৰণমুচ্যতে ||৬-৩||
Translation
যোগত আৰোহণ কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰা মুনিৰ বাবে নিষ্কাম কৰ্মই হৈছে সাধন, আৰু যোগত আৰূঢ় হোৱাৰ পিছত সেই পুৰুষৰ বাবে চিত্তৰ উপৰতি বা শান্তিই হৈছে সাধন।
শ্লোক ৪
যদা হি নেন্দ্ৰিয়াৰ্থেষু ন কৰ্মস্বনুষজ্জতে |
সৰ্বসঙ্কল্পসন্ন্যাসী যোগাৰূঢ়স্তদোচ্যতে ||৬-৪||
Translation
যেতিয়া সাধকজন ইন্দ্ৰিয়ৰ বিষয়ত বা কৰ্মত আসক্ত নহয়, তেতিয়া সকলো সংকল্প ত্যাগ কৰা সেই পুৰুষক যোগাৰূঢ় বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ৫
উদ্ধৰেদাত্মনাত্মানং নাত্মানমৱসাদয়েৎ |
আত্মৈৱ হ্যত্মনো বন্ধুৰাত্মৈৱ ৰিপুৰাত্মনঃ ||৬-৫||
Translation
মনুষ্যই নিজৰ দ্বাৰা নিজৰ উদ্ধাৰ কৰিব লাগে, নিজৰ পতন ঘটাব নালাগে; কাৰণ আত্মাই আত্মাৰ বন্ধু আৰু আত্মাই আত্মাৰ শত্ৰু।
শ্লোক ৬
বন্ধুৰাত্মাত্মনস্তস্য যেনাত্মৈৱাত্মনা জিতঃ |
অনাত্মনস্তু শত্ৰুত্বে বৰ্তেতাত্মৈৱ শত্ৰুবৎ ||৬-৬||
Translation
যিজনৰ দ্বাৰা নিজৰ মন আৰু ইন্দ্ৰিয় জয় কৰা হৈছে, তেওঁৰ বাবে আত্মা বন্ধুস্বৰূপ; কিন্তু যিজনৰ মন নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণত নাই, তেওঁৰ বাবে আত্মাই শত্ৰুৰ দৰে আচৰণ কৰে।
শ্লোক ৭ আৰু ৮
জিতাৰ্থনঃ প্ৰশান্তস্য পৰমাত্মা সমাহিতঃ |
শীতোষ্ণসুখদুঃখেষু তথা মানাপমানয়োঃ ||৬-৭||
জ্ঞানবিজ্ঞানতৃপ্তাত্মা কূটস্থো বিজিতেন্দ্ৰিয়ঃ |
যুক্ত ইত্যুচ্যতে যোগী সমলোষ্টাশ্মকাঞ্চনঃ ||৬-৮||
Translation
শীত-উষ্ণ, সুখ-দুখ আৰু মান-অপমানত যিজন প্ৰশান্ত, তেনে জিতাৰ্থন পুৰুষৰ বাবে পৰমাত্মা সদায় সমাহিত হৈ থাকে। জ্ঞান আৰু বিজ্ঞানত তৃপ্ত, বিকাৰহীন আৰু বিজিতেন্দ্ৰিয় যি যোগীৰ বাবে মাটি, শিল আৰু সোণ সমান, তেওঁকেই যোগযুক্ত বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ৯
সুহৃন্মিত্ৰাৰ্যুদাসীনমধ্যস্থদ্বেষ্যবন্ধুযু |
সাধুস্বপি চ পাপেষু সমবুদ্ধিৰ্বিশিষ্যতে ||৬-৯||
Translation
যিজন পুৰুষ সুহৃদ, মিত্ৰ, শত্ৰু, উদাসীন, মধ্যস্থ, দ্বেষী, বন্ধু, সাধু আৰু পাপীৰ প্ৰতি সমান ভাৱ ৰাখে, তেওঁৱেই শ্ৰেষ্ঠ।
শ্লোক ১০
যোগী যুঞ্জীত সততমাত্মানং ৰহসি স্থিতঃ |
একাকী যতচিত্তাত্মা নিৰাশীৰপৰিগ্ৰহঃ ||৬-১০||
Translation
যোগীয়ে সদায় একান্ত স্থানত অকলশৰে থাকি, মন আৰু শৰীৰক সংযত কৰি, আশা আৰু পৰিগ্ৰহৰ পৰা মুক্ত হৈ নিজৰ মনক পৰমাত্মাত স্থিৰ কৰিব লাগে।
শ্লোক ১১ আৰু ১২
শুচৌ দেশে প্ৰতিষ্ঠাপ্য স্থিৰমাসনমাত্মনঃ |
নাত্যুচ্ছ্ৰিতং নাতিনিচং চৈলাজিনকুশোত্তৰম্ ||৬-১১||
তত্ৰৈকাগ্ৰং মনঃ কৃৎৱা যতচিত্তেন্দ্ৰিয়ক্ৰিয়ঃ |
উপৱিশ্যাসনে যুঞ্জ্যাদ্যোগমাত্মবিশুদ্ধয়ে ||৬-১২||
Translation
পবিত্ৰ স্থানত কুশ, মৃগচৰ্ম আৰু বস্ত্ৰৰ ওপৰত নিজৰ আসন স্থাপন কৰি, যি আসন অতি ওখ বা অতি চাপৰ নহয়, তাত বহি মনক একাগ্র কৰি, চিত্ত আৰু ইন্দ্ৰিয়ৰ ক্ৰিয়াক সংযত কৰি আত্মশুদ্ধিৰ বাবে যোগ অভ্যাস কৰিব লাগে।
শ্লোক ১৩ আৰু ১৪
সমং কায়শিৰোগ্ৰীৱং ধাৰয়ন্নচলং স্থিৰঃ |
সম্প্ৰেক্ষ্য নাসিকাগ্ৰং স্বং দিশশ্চানৱলোকয়ন্ ||৬-১৩||
প্ৰশান্তাত্মা বিগতভীৰ্ব্ৰহ্মচাৰিৱ্ৰতে স্থিতঃ |
মনঃ সংযম্য মচ্চিত্তো যুক্ত আসীত মৎপৰঃ ||৬-১৪||
Translation
শৰীৰ, মূৰ আৰু ডিঙি পোন কৰি স্থিৰ হৈ, আন দিশলৈ নাচাই নিজৰ নাসিকাৰ অগ্ৰভাগলৈ লক্ষ্য কৰি, প্ৰশান্ত চিত্তেৰে, ভয়হীন হৈ ব্ৰহ্মচৰ্য ব্ৰতত অৱস্থান কৰি, মনক সংযত কৰি মোক পৰম লক্ষ্য বুলি ভাবি ধ্যানত বহিব লাগে।
শ্লোক ১৫
যুঞ্জন্নেৱং সদাত্মানং যোগী নিয়তমানসঃ |
শান্তিং নিৰ্বাণপৰমাং মৎসংস্থামধিগচ্ছতি ||৬-১৫||
Translation
এইদৰে সদায় মনক স্থিৰ কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰা সংযত চিত্তৰ যোগীয়ে মোৰ স্বৰূপত স্থিত পৰম নিৰ্বাণ বা মোক্ষৰূপ শান্তি লাভ কৰে।
শ্লোক ১৬
নাত্যশ্নতস্তু যোগোঽস্তি ন চৈকান্তমনশ্নতঃ |
ন চাতিস্বপ্নশীলস্য জাগ্ৰতো নৈৱ চাৰ্জুন ||৬-১৬||
Translation
হে অৰ্জুন! অতি ভোজন কৰা বা একেবাৰে ভোজন নকৰা, আৰু অতি শয়ন কৰা বা সদায় সাৰে থকা ব্যক্তিৰ বাবে এই যোগ সম্ভৱ নহয়।
শ্লোক ১৭
যুক্তাহাৰৱিহাৰস্য যুক্তচেষ্টস্য কৰ্মসু |
যুক্তস্বপ্নাববোধস্য যোগো ভৱতি দুঃখহা ||৬-১৭||
Translation
যিজনৰ আহাৰ-বিহাৰ, কৰ্মত চেষ্টা আৰু শয়ন-জাগৰণ পৰিমিত, সেই যোগীৰ বাবে যোগ দুখনাশক হয়।
শ্লোক ১৮
যদা ৱিনিয়তং চিত্তমাত্মন্যেৱাৱতিষ্ঠতে |
নিঃস্পৃহঃ সৰ্বকামেশ্বো যুক্ত ইত্যুচ্যতে তদা ||৬-১৮||
Translation
যেতিয়া সংযত চিত্ত নিজৰ স্বৰূপত অৱস্থান কৰে আৰু সকলো কামনাৰ পৰা মুক্ত হয়, তেতিয়া সেই পুৰুষক যোগযুক্ত বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ১৯
যথা দীপো নিৱাতস্থো নেঙ্গতে সোপমা স্মৃতা |
যোগিনো যতচিত্তস্য যুঞ্জতো যোগমাত্মনঃ ||৬-১৯||
Translation
নিৰ্বাত স্থানত থকা চাকিৰ শিখা যেনেকৈ লৰচৰ নকৰে, যোগ অভ্যাস কৰা যোগীৰ চিত্তৰ অৱস্থাও তেনেকুৱাই হয়।
শ্লোক ২০, ২১, ২২, ২৩
যত্রোপৰমতে চিত্তং নিৰুদ্ধং যোগসেৱয়া |
যত্র চৈৱাত্মনাত্মানং পশ্যন্নাত্মনি তুষ্যতি ||৬-২০||
সুখমত্যন্তিকং যত্তদবুদ্ধিগ্ৰাহ্যমতীত্দ্ৰিয়ম্ |
ৱেত্তি যত্র ন চৈৱায়ং স্থিতশ্চলতি তত্ত্বতঃ ||৬-২১||
যং লব্ধা চাপৰং লাভং মন্যতে নাধিকং ততঃ |
যস্মিনস্থিতো ন দুঃখেন গুৰুণাপি ৱিচাল্যতে ||৬-২২||
তং বিদ্যাদ্দুঃখসংযোগৱিয়োগং যোগসংজ্ঞিতম্ |
স নিশ্চযেন যোক্তৱ্যো যোগোঽনিৰ্ৱিণ্ণচেতসা ||৬-২৩||
Translation
যোগৰ অভ্যাসৰ দ্বাৰা যি অৱস্থাত চিত্ত নিৰুদ্ধ হৈ শান্ত হয় আৰু যি অৱস্থাত আত্মাই নিজৰ মাজতে পৰমাত্মাক দৰ্শন কৰি সন্তুষ্ট হয়, যি অৱস্থাত বুদ্ধিগ্ৰাহ্য অতীন্দ্ৰিয় পৰম সুখ অনুভৱ কৰে আৰু যি অৱস্থাত স্থিত হৈ যোগী তত্ত্বৰ পৰা বিচলিত নহয়, যি লাভ কৰিলে তাতকৈ ডাঙৰ লাভ একো নাই বুলি ভাবে আৰু যি অৱস্থাত স্থিত হৈ অতি ডাঙৰ দুখৰ দ্বাৰাও বিচলিত নহয়, সেই দুখৰ সংযোগৰ পৰা বিয়োগ হোৱা অৱস্থাকেই যোগ বুলি জানিবা। এই যোগ নিৰাশ নহৈ দৃঢ় নিশ্চয়ৰ সৈতে অভ্যাস কৰিব লাগে।
শ্লোক ২৪ আৰু ২৫
সঙ্কল্পপ্ৰভৱান্কামাংস্ত্যক্তৱা সৰ্বানশেষতঃ |
মনসৈৱেন্দ্ৰিয়গ্ৰামং ৱিনিয়ম্য সমন্ততঃ ||৬-২৪||
শনৈঃ শনৈৰুপৰমেদবুদ্ধ্যা ধৃতিগৃহীতয়া |
আত্মসংস্থং মনঃ কৃৎৱা ন কিঞ্চিদপি চিন্তয়েৎ ||৬-২৫||
Translation
সংকল্পৰ পৰা উৎপন্ন সকলো কামনা সম্পূৰ্ণৰূপে ত্যাগ কৰি, মনৰ দ্বাৰা ইন্দ্ৰিয়সমূহক সকলো দিশৰ পৰা সংযত কৰি, ধীৰ বুদ্ধিৰে লাহে লাহে মনক পৰমাত্মাত স্থিৰ কৰি আন একো চিন্তা নকৰিব।
শ্লোক ২৬
যতো যতো নিশ্চৰতি মনশ্চঞ্চলমস্থিৰম্ |
ততস্ততো নিয়ম্যৈতদাত্মন্যেৱ বশং নয়েৎ ||৬-২৬||
Translation
চঞ্চল আৰু অস্থিৰ মন যি যি কাৰণত বিষয়ৰ ফালে ধাৱমান হয়, সেই সেই কাৰণৰ পৰা তাক আঁতৰাই আনি নিজৰ বশলৈ আনিব লাগে।
শ্লোক ২৭
প্ৰশান্তমনসং হ্যেনং যোগিনং সুখমুত্তমম্ |
উপৈতি শান্তৰজসং ব্ৰহ্মভূতমকল্মষম্ ||৬-২৭||
Translation
যিজনৰ মন প্ৰশান্ত, যিজন পাপৰ পৰা মুক্ত আৰু যাৰ ৰজোগুণ শান্ত হৈছে, তেনে ব্ৰহ্মৰূপী যোগীয়ে পৰম সুখ লাভ কৰে।
শ্লোক ২৮
যুঞ্জন্নেৱং সদাত্মানং যোগী ৱিগতকল্মষঃ |
সুখেন ব্ৰহ্মসংস্পৰ্শমত্যন্তং সুখমশ্নুতে ||৬-২৮||
Translation
এইদৰে সদায় মনক আত্মাত স্থিৰ কৰা পাপমুক্ত যোগীয়ে অতি সহজে ব্ৰহ্মৰ সান্নিধ্যৰ পৰম সুখ লাভ কৰে।
শ্লোক ২৯
সৰ্বভূতস্থমাত্মানং সৰ্বভূতানি চাত্মনি |
ঈক্ষতে যোগযুক্তাত্মা সৰ্বত্ৰ সমদৰ্শনঃ ||৬-২৯||
Translation
যোগযুক্ত চিত্তৰ আৰু সৰ্বত্ৰ সমদৰ্শী যোগীয়ে নিজৰ আত্মাক সকলো প্ৰাণীৰ মাজত আৰু সকলো প্ৰাণীক নিজৰ আত্মাৰ মাজত দৰ্শন কৰে।
শ্লোক ৩০
যো মাং পশ্যতি সৰ্বত্ৰ সৰ্বং চ ময়ি পশ্যতি |
তস্যাহং ন প্ৰণশ্যামি স চ মে ন প্ৰণশ্যতি ||৬-৩০||
Translation
যিজন পুৰুষে মোক সকলোতে দেখে আৰু সকলোকে মোৰ মাজত দেখে, তেওঁৰ বাবে মই কেতিয়াও অদৃশ্য নহওঁ আৰু তেৱোঁ মোৰ পৰা কেতিয়াও বিচ্ছিন্ন নহয়।
শ্লোক ৩১
সৰ্বভূতস্থিতং যো মাং ভজত্যেকত্ৱমাস্থিতঃ |
সৰ্বথা বৰ্তমানোঽপি স যোগী ময়ি বৰ্ততে ||৬-৩১||
Translation
যিজন যোগীয়ে একত্ব ভাৱত অৱস্থান কৰি সকলো প্ৰাণীৰ মাজত থকা মোক ভজনা কৰে, তেওঁ যিকোনো অৱস্থাত থাকিলেও মোৰ মাজতেই অৱস্থান কৰে।
শ্লোক ৩২
আত্মৌপম্যেন সৰ্বত্ৰ সমং পশ্যতি যোঽৰ্জুন |
সুখং ৱা যদি ৱা দুঃখং স যোগী পৰমো মতঃ ||৬-৩২||
Translation
হে অৰ্জুন! যিজন পুৰুষে নিজৰ দৰেই সকলো প্ৰাণীক সুখ বা দুখত সমান বুলি দেখে, তেওঁকেই পৰম যোগী বুলি গণ্য কৰা হয়।
শ্লোক ৩৩
অৰ্জুন উবাচ |
যোঽয়ং যোগস্ত্বয়া প্ৰোক্তঃ সাম্যেন মধুসূদন |
এতস্যাহং ন পশ্যামি চঞ্চলত্বাৎস্থিতিং স্থিৰাম্ ||৬-৩৩||
Translation
অৰ্জুনে ক’লে— হে মধুসূদন! আপুনি যি সাম্য যোগৰ কথা ক’লে, মনৰ চঞ্চলতাৰ বাবে মই তাৰ স্থিৰ অৱস্থা দেখা পোৱা নাই।
শ্লোক ৩৪
চঞ্চলং হি মনঃ কৃষ্ণ প্ৰমাথি বলৱদ্ দৃঢ়ম্ |
তস্যাহং নিগ্ৰহং মন্যে বায়োৰিৱ সুদুষ্কৰম্ ||৬-৩৪||
Translation
হে কৃষ্ণ! মন অতি চঞ্চল, প্ৰমথী, বলৱান আৰু দৃঢ়; সেয়ে বায়ুৰ দৰেই ইয়াক নিয়ন্ত্ৰণ কৰা মই অতি কঠিন বুলি ভাবোঁ।
শ্লোক ৩৫
শ্ৰীভগৱানূবাচ |
অসংশয়ং মহাবাহো মনো দুৰ্নিগ্ৰহং চলম্ |
অভ্যাসেন তু কৌন্তেয় বৈৰাগ্যেণ চ গৃহ্যতে ||৬-৩৫||
Translation
শ্ৰীভগৱানে ক’লে— হে মহাবাহু! মন যে চঞ্চল আৰু নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ কঠিন, তাত কোনো সন্দেহ নাই; কিন্তু হে কৌন্তেয়! অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্যৰ দ্বাৰা ইয়াক বশ কৰিব পাৰি।
শ্লোক ৩৬
অসংযতাত্মনা যোগো দুষ্প্ৰাপ ইতি মে মতিঃ |
ৱশ্যাত্মনা তু যততা শক্যোঽৱাপ্তুমুপায়তঃ ||৬-৩৬||
Translation
যিজনৰ মন সংযত নহয়, তেওঁৰ বাবে যোগ লাভ কৰা কঠিন; কিন্তু যাৰ মন বশলৈ অনা হৈছে আৰু যিজন প্ৰয়াসৰত, তেওঁৰ বাবে যোগ লাভ কৰা সম্ভৱ— এয়াই মোৰ মত।
শ্লোক ৩৭
অৰ্জুন উবাচ |
অয়তিঃ শ্ৰদ্ধয়োপেতো যোগাচ্চলিতমানসঃ |
অপ্ৰাপ্য যোগসংসিদ্ধিং কাং গতিং কৃষ্ণ গচ্ছতি ||৬-৩৭||
Translation
অৰ্জুনে ক’লে— হে কৃষ্ণ! যিজনৰ শ্ৰদ্ধা আছে কিন্তু মন চঞ্চল হোৱাৰ বাবে যোগৰ পৰা বিচলিত হৈছে, তেনে অসম্পূৰ্ণ প্ৰয়াসৰ যোগীয়ে কি গতি লাভ কৰে?
শ্লোক ৩৮
কচ্চিন্নো ভয়ৱিভ্ৰষ্টশ্ছিন্নাভ্ৰমিৱ নশ্যতি |
অপ্ৰতিষ্ঠো মহাবাহো ৱিমূঢ়ো ব্ৰহ্মণঃ পথি ||৬-৩৮||
Translation
হে মহাবাহু! তেওঁ কি ব্ৰহ্মৰ পথত বিমূঢ় হৈ, আশ্ৰয়হীন হৈ, ছিন্ন মেঘৰ দৰে উভয় ভ্ৰষ্ট হৈ নষ্ট হৈ নাযায়?
শ্লোক ৩৯
এতন্মে সংশয়ং কৃষ্ণ ছেত্তুমৰ্হস্যশেষতঃ |
ত্ৱদন্যঃ সংশয়স্যাস্য ছেত্তা ন হ্যুপপদ্যতে ||৬-৩৯||
Translation
হে কৃষ্ণ! মোৰ এই সংশয় সম্পূৰ্ণৰূপে দূৰ কৰিবলৈ আপুনিহে সক্ষম; কাৰণ আপোনাৰ বাহিৰে আন কোনোৱেই এই সংশয় দূৰ কৰিব নোৱাৰে।
শ্লোক ৪০
শ্ৰীভগৱানূবাচ |
পাৰ্থ নৈৱেহ নামুত্র ৱিনাশস্তস্য বিদ্যতে |
ন হি কল্যাণকৃৎকশ্চিদ্ দুৰ্গতিং তাত গচ্ছতি ||৬-৪০||
Translation
শ্ৰীভগৱানে ক’লে— হে পাৰ্থ! তেনে পুৰুষৰ এই লোকত বা পৰলোকত কেতিয়াও বিনাশ নহয়; হে তাত! কোনো শুভ কৰ্ম কৰা ব্যক্তি কেতিয়াও দুৰ্গতিৰ পথলৈ নাযায়।
শ্লোক ৪১
প্ৰাপ্য পুণ্যকৃতাং লোকানুষিত্ৱা শাশ্বতীঃ সমাঃ |
শুচীনাং শ্ৰীমতাং গেহে যোগভ্ৰষ্টোঽভিজায়তে ||৬-৪১||
Translation
যোগভ্ৰষ্ট পুৰুষে পুণ্যৱানসকলৰ লোক লাভ কৰি তাত দীৰ্ঘকাল বাস কৰাৰ পিছত পবিত্ৰ আৰু শ্ৰীমান লোকৰ ঘৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰে।
শ্লোক ৪২
অথৱা যোগিনামেৱ কুলে ভৱতি ধীমতাম্ |
এতদ্ধি দুৰ্লভতৰং লোকে জন্ম যদীদৃশম্ ||৬-৪২||
Translation
অথবা তেওঁ জ্ঞানী যোগীসকলৰ কুলত জন্ম লয়; এনে জন্ম এই সংসাৰত অতি দুৰ্লভ।
শ্লোক ৪৩
তত্ৰ তং বুদ্ধিসংযোগং লভতে পৌৰ্ৱদেহিকম্ |
যততে চ ততো ভূয়ঃ সংসিদ্ধৌ কুৰুনন্দন ||৬-৪৩||
Translation
হে কুৰুনন্দন! তাত তেওঁ পূৰ্বজন্মৰ জ্ঞান লাভ কৰে আৰু যোগসিদ্ধিৰ বাবে পুনৰ অধিক প্ৰয়াস কৰে।
শ্লোক ৪৪
পূৰ্ৱাভ্যাসেন তেনৈৱ হ্ৰিয়তে হ্যৱশোঽপি সঃ |
জিজ্ঞাসুৰপি যোগস্য শব্দব্ৰহ্মাতিৱৰ্ততে ||৬-৪৪||
Translation
পূৰ্বৰ অভ্যাসৰ কাৰণেই তেওঁ অৱশ হৈও যোগৰ ফালে আকৰ্ষিত হয়। যোগৰ বিষয়ে জানিবলৈ ইচ্ছা কৰা ব্যক্তিও শব্দব্ৰহ্মৰ সীমা অতিক্ৰম কৰে।
শ্লোক ৪৫
প্ৰযত্নাদ্যতমানস্তু যোগী সংশুষ্কিল্বিষঃ |
অনেকজন্মসংসিদ্ধস্ততো যাতি পৰাং গতিম্ ||৬-৪৫||
Translation
প্ৰযত্নশীল যোগীয়ে সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হৈ, অনেক জন্মৰ অভ্যাসৰ ফলত সিদ্ধি লাভ কৰি পৰম গতি প্ৰাপ্ত হয়।
More than just reading—
Create your own meditative videos.
Transform sacred verses into beautiful, cinematic videos to share with the world. Choose your background, add chanting audio, and spread the light of the Gita in a modern format.
Download the app for these features
- High-quality background artwork
- Synced Sanskrit & Meaning text
- Immersive Chanting & Music
.jpg)
experience the deep immersion
Embark on a cinematic spiritual journey with the full version of Nitya Gita. High-quality chanting, authentic translations, and a peaceful meditation sanctuary in the palm of your hand.
