ধ্যানযোগ
অথ ষষ্ঠোঽধ্যায়ঃ
শ্লোক ১
শ্ৰীভগৱানূবাচ |
অনাশ্ৰিতঃ কৰ্মফলং কাৰ্যং কৰ্ম কৰোতি যঃ |
স সন্ন্যাসী চ যোগী চ ন নিৰগ্নিৰ্ন চাক্ৰিয়ঃ ||৬-১||
অনুবাদ
শ্ৰীভগৱানে ক’লে— যিজন পুৰুষে কৰ্মফলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰি নিজৰ কৰ্তব্য কৰ্ম সম্পাদন কৰে, তেৱেঁই প্ৰকৃত সন্ন্যাসী আৰু যোগী; কেৱল অগ্নি বা কৰ্ম ত্যাগ কৰা জন নহয়।
শ্লোক ৭ আৰু ৮
জিতাৰ্থনঃ প্ৰশান্তস্য পৰমাত্মা সমাহিতঃ |
শীতোষ্ণসুখদুঃখেষু তথা মানাপমানয়োঃ ||৬-৭||
জ্ঞানবিজ্ঞানতৃপ্তাত্মা কূটস্থো বিজিতেন্দ্ৰিয়ঃ |
যুক্ত ইত্যুচ্যতে যোগী সমলোষ্টাশ্মকাঞ্চনঃ ||৬-৮||
অনুবাদ
শীত-উষ্ণ, সুখ-দুখ আৰু মান-অপমানত যিজন প্ৰশান্ত, তেনে জিতাৰ্থন পুৰুষৰ বাবে পৰমাত্মা সদায় সমাহিত হৈ থাকে। জ্ঞান আৰু বিজ্ঞানত তৃপ্ত, বিকাৰহীন আৰু বিজিতেন্দ্ৰিয় যি যোগীৰ বাবে মাটি, শিল আৰু সোণ সমান, তেওঁকেই যোগযুক্ত বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ১১ আৰু ১২
শুচৌ দেশে প্ৰতিষ্ঠাপ্য স্থিৰমাসনমাত্মনঃ |
নাত্যুচ্ছ্ৰিতং নাতিনিচং চৈলাজিনকুশোত্তৰম্ ||৬-১১||
তত্ৰৈকাগ্ৰং মনঃ কৃৎৱা যতচিত্তেন্দ্ৰিয়ক্ৰিয়ঃ |
উপৱিশ্যাসনে যুঞ্জ্যাদ্যোগমাত্মবিশুদ্ধয়ে ||৬-১২||
অনুবাদ
পবিত্ৰ স্থানত কুশ, মৃগচৰ্ম আৰু বস্ত্ৰৰ ওপৰত নিজৰ আসন স্থাপন কৰি, যি আসন অতি ওখ বা অতি চাপৰ নহয়, তাত বহি মনক একাগ্র কৰি, চিত্ত আৰু ইন্দ্ৰিয়ৰ ক্ৰিয়াক সংযত কৰি আত্মশুদ্ধিৰ বাবে যোগ অভ্যাস কৰিব লাগে।
শ্লোক ১৩ আৰু ১৪
সমং কায়শিৰোগ্ৰীৱং ধাৰয়ন্নচলং স্থিৰঃ |
সম্প্ৰেক্ষ্য নাসিকাগ্ৰং স্বং দিশশ্চানৱলোকয়ন্ ||৬-১৩||
প্ৰশান্তাত্মা বিগতভীৰ্ব্ৰহ্মচাৰিৱ্ৰতে স্থিতঃ |
মনঃ সংযম্য মচ্চিত্তো যুক্ত আসীত মৎপৰঃ ||৬-১৪||
অনুবাদ
শৰীৰ, মূৰ আৰু ডিঙি পোন কৰি স্থিৰ হৈ, আন দিশলৈ নাচাই নিজৰ নাসিকাৰ অগ্ৰভাগলৈ লক্ষ্য কৰি, প্ৰশান্ত চিত্তেৰে, ভয়হীন হৈ ব্ৰহ্মচৰ্য ব্ৰতত অৱস্থান কৰি, মনক সংযত কৰি মোক পৰম লক্ষ্য বুলি ভাবি ধ্যানত বহিব লাগে।
শ্লোক ২০, ২১, ২২, ২৩
যত্রোপৰমতে চিত্তং নিৰুদ্ধং যোগসেৱয়া |
যত্র চৈৱাত্মনাত্মানং পশ্যন্নাত্মনি তুষ্যতি ||৬-২০||
সুখমত্যন্তিকং যত্তদবুদ্ধিগ্ৰাহ্যমতীত্দ্ৰিয়ম্ |
ৱেত্তি যত্র ন চৈৱায়ং স্থিতশ্চলতি তত্ত্বতঃ ||৬-২১||
যং লব্ধা চাপৰং লাভং মন্যতে নাধিকং ততঃ |
যস্মিনস্থিতো ন দুঃখেন গুৰুণাপি ৱিচাল্যতে ||৬-২২||
তং বিদ্যাদ্দুঃখসংযোগৱিয়োগং যোগসংজ্ঞিতম্ |
স নিশ্চযেন যোক্তৱ্যো যোগোঽনিৰ্ৱিণ্ণচেতসা ||৬-২৩||
অনুবাদ
যোগৰ অভ্যাসৰ দ্বাৰা যি অৱস্থাত চিত্ত নিৰুদ্ধ হৈ শান্ত হয় আৰু যি অৱস্থাত আত্মাই নিজৰ মাজতে পৰমাত্মাক দৰ্শন কৰি সন্তুষ্ট হয়, যি অৱস্থাত বুদ্ধিগ্ৰাহ্য অতীন্দ্ৰিয় পৰম সুখ অনুভৱ কৰে আৰু যি অৱস্থাত স্থিত হৈ যোগী তত্ত্বৰ পৰা বিচলিত নহয়, যি লাভ কৰিলে তাতকৈ ডাঙৰ লাভ একো নাই বুলি ভাবে আৰু যি অৱস্থাত স্থিত হৈ অতি ডাঙৰ দুখৰ দ্বাৰাও বিচলিত নহয়, সেই দুখৰ সংযোগৰ পৰা বিয়োগ হোৱা অৱস্থাকেই যোগ বুলি জানিবা। এই যোগ নিৰাশ নহৈ দৃঢ় নিশ্চয়ৰ সৈতে অভ্যাস কৰিব লাগে।
শ্লোক ২৪ আৰু ২৫
সঙ্কল্পপ্ৰভৱান্কামাংস্ত্যক্তৱা সৰ্বানশেষতঃ |
মনসৈৱেন্দ্ৰিয়গ্ৰামং ৱিনিয়ম্য সমন্ততঃ ||৬-২৪||
শনৈঃ শনৈৰুপৰমেদবুদ্ধ্যা ধৃতিগৃহীতয়া |
আত্মসংস্থং মনঃ কৃৎৱা ন কিঞ্চিদপি চিন্তয়েৎ ||৬-২৫||
অনুবাদ
সংকল্পৰ পৰা উৎপন্ন সকলো কামনা সম্পূৰ্ণৰূপে ত্যাগ কৰি, মনৰ দ্বাৰা ইন্দ্ৰিয়সমূহক সকলো দিশৰ পৰা সংযত কৰি, ধীৰ বুদ্ধিৰে লাহে লাহে মনক পৰমাত্মাত স্থিৰ কৰি আন একো চিন্তা নকৰিব।
শ্লোক ৩৫
শ্ৰীভগৱানূবাচ |
অসংশয়ং মহাবাহো মনো দুৰ্নিগ্ৰহং চলম্ |
অভ্যাসেন তু কৌন্তেয় বৈৰাগ্যেণ চ গৃহ্যতে ||৬-৩৫||
অনুবাদ
শ্ৰীভগৱানে ক’লে— হে মহাবাহু! মন যে চঞ্চল আৰু নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ কঠিন, তাত কোনো সন্দেহ নাই; কিন্তু হে কৌন্তেয়! অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্যৰ দ্বাৰা ইয়াক বশ কৰিব পাৰি।
কেৱল পঢ়াতকৈ বহু বেছি -
আপোনাৰ নিজৰ মনোযোগৰ ভিডিঅ 'বনাওক।
বিশ্বৰ সৈতে ভাগ বতৰা কৰিবলৈ পবিত্ৰ শ্লোকবোৰ সুন্দৰ, চিনেমাৰ ভিডিঅ "লৈ ৰূপান্তৰিত কৰক। আপোনাৰ পটভূমি বাছনি কৰক, জপৰ অডিঅ 'যোগ কৰক, আৰু আধুনিক ফৰ্মেটত গীতৰ পোহৰ বিস্তাৰ কৰক।
এই বৈশিষ্ট্যসমূহৰ বাবে এপটো ডাউনলোড কৰক
- উচ্চ মানদণ্ডৰ পটভূমি শিল্পকৰ্ম
- সংমিশ্ৰিত সংস্কৃত আৰু অৰ্থ পাঠ
- নিমজ্জনশীল চেণ্টিং আৰু সংগীত
.jpg)
গভীৰ নিমজ্জন অনুভৱ কৰক
নিত্য গীতাৰ সম্পূৰ্ণ সংস্কৰণৰ জৰিয়তে চিনেমাৰ আধ্যাত্মিক যাত্ৰা আৰম্ভ কৰক। উচ্চ মানদণ্ডৰ শ্লোগান, প্ৰামাণিক অনুবাদ, আৰু আপোনাৰ হাতৰ তলুৱাত এক শান্তিপূৰ্ণ ধ্যান অভয়াৰণ্য।
