ਧ੍ਯਾਨਯੋਗ
ਅਥ षष੍ਠੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸ਼੍ਲੋਕ 1
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ |
ਅਨਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ਕਰ੍ਮਫਲਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਕਰੋਤਿ ਯਃ |
ਸ ਸਂਨ੍ਯਾਸੀ ਚ ਯੋਗੀ ਚ ਨ ਨਿਰਗ੍ਨਿਰ੍ਨ ਚਾਕ੍ਰਿਯਃ ||੬-੧||
ਅਨੁਵਾਦ
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਵ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਨਿਆਸੀ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਰਫ ਅੱਗ ਅਤੇ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕੀਤਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 2
ਯਂ ਸਂਨ੍ਯਾਸਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਯੋਗਂ ਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਪਾਣ੍ਡਵ |
ਨ ਹ੍ਯਸਂਨ੍ਯਸ੍ਤਸਙ੍ਕਲ੍ਪੋ ਯੋਗੀ ਭਵਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ ||੬-੨||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਪਾਂਡਵ! ਜਿਸ ਨੂੰ (ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ) ਤਿਆਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਯੋਗ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਯੋਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ
ਸ਼੍ਲੋਕ 3
ਆਰੁਰੁਕ੍ਸ਼ੋਰ੍ਮੁਨੇਰ੍ਯੋਗਂ ਕਰ੍ਮ ਕਾਰਣਮੁਚ੍ਯਤੇ |
ਯੋਗਾਰੂਢਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸ਼ਮਃ ਕਾਰਣਮੁਚ੍ਯਤੇ ||੬-੩||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜੋ ਸਾਧੂ ਯੋਗ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਕਰਮ ਨੂੰ ਸਾਧਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਯੋਗ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸ਼ਮ (ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੰਕਲਪ-ਤਿਆਗ) ਸਾਧਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 4
ਯਦਾ ਹਿ ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥੇषੁ ਨ ਕਰ੍ਮਸ੍ਵਨੁषਜ੍ਜਤੇ |
ਸਰ੍ਵਸਙ੍ਕਲ੍ਪਸਂਨ੍ਯਾਸੀ ਯੋਗਾਰੂਢਸ੍ਤਦੋਚ੍ਯਤੇ ||੬-੪||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਦੋਂ (ਸਾਧਕ) ਨਾ ਤਾਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਸੰਕਲਪਾਂ ਦੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਨੂੰ ਯੋਗਰੁਧ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 5
ਉਦ੍ਧਰੇਦਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਾਤ੍ਮਾਨਮਵਸਾਦਯੇਤ੍ |
ਆਤ੍ਮੈਵ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਨੋ ਬਨ੍ਧੁਰਾਤ੍ਮੈਵ ਰਿਪੁਰਾਤ੍ਮਨਃ ||੬-੫||
ਅਨੁਵਾਦ
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਆਤਮਾ ਆਤਮਾ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਾ (ਮਨੁੱਖ ਆਪ) ਆਤਮਾ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 6
ਬਨ੍ਧੁਰਾਤ੍ਮਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯੇਨਾਤ੍ਮੈਵਾਤ੍ਮਨਾ ਜਿਤਃ |
ਅਨਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤ੍ਵੇ ਵਰ੍ਤੇਤਾਤ੍ਮੈਵ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਤ੍ ||੬-੬||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਿਸ ਨੇ ਆਤਮਾ (ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਆਦਿ) ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਰਾਹੀਂ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਆਤਮਾ ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਅਜੀਤੇਂਦਰੀਆਂ ਲਈ ਆਤਮਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਰਗੀ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 7 ਅਤੇ 8
ਜਿਤਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਮਾਹਿਤਃ |
ਸ਼ੀਤੋष੍ਣਸੁਖਦੁਃਖੇषੁ ਤਥਾ ਮਾਨਾਪਮਾਨਯੋਃ ||੬-੭||
ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਤृਪ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਕੂਟਸ੍ਥੋ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ |
ਯੁਕ੍ਤ ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਯੋਗੀ ਸਮਲੋष੍ਟਾਸ਼੍ਮਕਾਞ੍ਚਨਃ ||੬-੮||
ਅਨੁਵਾਦ
ਸ਼ੀਤ-ਗਰਮੀ, ਸੁਖ-ਗ਼ਮੀ ਅਤੇ ਮਾਨ-ਅਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਤਾਤਮਾ ਪੁਰਸ਼ ਲਈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਹੀ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਭਾਵ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਉਹ ਯੋਗੀ ਜੋ ਗਿਆਨ-ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਸੰਗਮਰਮਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ) ਮਿਲਾਪ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 9
ਸੁਹृਨ੍ਮਿਤ੍ਰਾਰ੍ਯੁਦਾਸੀਨਮਧ੍ਯਸ੍ਥਦ੍ਵੇष੍ਯਬਨ੍ਧੁषੁ |
ਸਾਧੁष੍ਵਪਿ ਚ ਪਾਪੇषੁ ਸਮਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ||੬-੯||
ਅਨੁਵਾਦ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਦਿਆਲੂ, ਮਿੱਤਰ, ਦੁਸ਼ਮਣ, ਉਦਾਸੀਨ, ਵਿਚੋਲਾ, ਨਫ਼ਰਤ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਨੇਕ ਆਤਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 10
ਯੋਗੀ ਯੁਞ੍ਜੀਤ ਸਤਤਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਹਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ |
ਏਕਾਕੀ ਯਤਚਿਤ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਨਿਰਾਸ਼ੀਰਪਰਿਗ੍ਰਹਃ ||੬-੧੦||
ਅਨੁਵਾਦ
ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਾਂ ਅਤੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇਕਾਂਤ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਇਕਾਂਤ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 11 ਅਤੇ 12
ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਸ੍ਥਿਰਮਾਸਨਮਾਤ੍ਮਨਃ |
ਨਾਤ੍ਯੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤਂ ਨਾਤਿਨੀਚਂ ਚੈਲਾਜਿਨਕੁਸ਼ੋਤ੍ਤਰਮ੍ ||੬-੧੧||
ਤਤ੍ਰੈਕਾਗ੍ਰਂ ਮਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤਚਿਤ੍ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਕ੍ਰਿਯਃ |
ਉਪਵਿਸ਼੍ਯਾਸਨੇ ਯੁਞ੍ਜ੍ਯਾਦ੍ਯੋਗਮਾਤ੍ਮਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ ||੬-੧੨||
ਅਨੁਵਾਦ
ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਉੱਤੇ ਕੁਸ਼, ਮ੍ਰਿਗਸ਼ਾਲਾ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਆਸਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਾ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਬਹੁਤ ਨੀਵਾਂ ਹੈ ਉੱਥੇ (ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ) ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਮਨ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ ਆਤਮ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਯੋਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰੋ
ਸ਼੍ਲੋਕ 13 ਅਤੇ 14
ਸਮਂ ਕਾਯਸ਼ਿਰੋਗ੍ਰੀਵਂ ਧਾਰਯਨ੍ਨਚਲਂ ਸ੍ਥਿਰਃ |
ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਾਸਿਕਾਗ੍ਰਂ ਸ੍ਵਂ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਾਨਵਲੋਕਯਨ੍ ||੬-੧੩||
ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਵਿਗਤਭੀਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ |
ਮਨਃ ਸਂਯਮ੍ਯ ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤੋ ਯੁਕ੍ਤ ਆਸੀਤ ਮਤ੍ਪਰਃ ||੬-੧੪||
ਅਨੁਵਾਦ
ਸਰੀਰ, ਸਿਰ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਥਿਰ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨੱਕ ਦੇ ਸਿਰੇ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ (ਸਾਧਕ ਨੂੰ) ਸ਼ਾਂਤ ਅੰਤਹਕਰਣ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇਕਾਗਰ ਕਰਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਅੰਤਮ ਟੀਚਾ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 15
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਨੇਵਂ ਸਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯੋਗੀ ਨਿਯਤਮਾਨਸਃ |
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਪਰਮਾਂ ਮਤ੍ਸਂਸ੍ਥਾਮਧਿਗਚ੍ਛਤਿ ||੬-੧੫||
ਅਨੁਵਾਦ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਮਨ ਵਾਲਾ ਯੋਗੀ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸਥਿਤ ਪਰਮ ਨਿਰਵਾਣ (ਮੁਕਤੀ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 16
ਨਾਤ੍ਯਸ਼੍ਨਤਸ੍ਤੁ ਯੋਗੋऽਸ੍ਤਿ ਨ ਚੈਕਾਨ੍ਤਮਨਸ਼੍ਨਤਃ |
ਨ ਚਾਤਿਸ੍ਵਪ੍ਨਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਜਾਗ੍ਰਤੋ ਨੈਵ ਚਾਰ੍ਜੁਨ ||੬-੧੬||
ਅਨੁਵਾਦ
ਪਰ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ! ਇਹ ਯੋਗ ਉਸ ਆਦਮੀ ਲਈ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੌਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਗਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 17
ਯੁਕ੍ਤਾਹਾਰਵਿਹਾਰਸ੍ਯ ਯੁਕ੍ਤਚੇष੍ਟਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਸੁ |
ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਵਪ੍ਨਾਵਬੋਧਸ੍ਯ ਯੋਗੋ ਭਵਤਿ ਦੁਃਖਹਾ ||੬-੧੭||
ਅਨੁਵਾਦ
ਯੋਗ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਸਹੀ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਕਸਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਹੀ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੀਮਤ ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਜਾਗਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 18
ਯਦਾ ਵਿਨਿਯਤਂ ਚਿਤ੍ਤਮਾਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵਾਵਤਿष੍ਠਤੇ |
ਨਿਃਸ੍ਪृਹਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮੇਭ੍ਯੋ ਯੁਕ੍ਤ ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਤਦਾ ||੬-੧੮||
ਅਨੁਵਾਦ
ਉਹ ਸਮਾਂ ਜਦੋਂ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਮਨ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਯੋਗੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 19
ਯਥਾ ਦੀਪੋ ਨਿਵਾਤਸ੍ਥੋ ਨੇਙ੍ਗਤੇ ਸੋਪਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ |
ਯੋਗਿਨੋ ਯਤਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯੁਞ੍ਜਤੋ ਯੋਗਮਾਤ੍ਮਨਃ ||੬-੧੯||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਪਨ-ਰਹਿਤ ਹਵਾ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਦੀਵੇ ਦੀ ਲਾਟ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਯਚਿੱਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 20, 21, 22, 23
ਯਤ੍ਰੋਪਰਮਤੇ ਚਿਤ੍ਤਂ ਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਯੋਗਸੇਵਯਾ |
ਯਤ੍ਰ ਚੈਵਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨਿ ਤੁष੍ਯਤਿ ||੬-੨੦||
ਸੁਖਮਾਤ੍ਯਨ੍ਤਿਕਂ ਯਤ੍ਤਦ੍ ਬੁਦ੍ਧਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ |
ਵੇਤ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰ ਨ ਚੈਵਾਯਂ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਲਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ||੬-੨੧||
ਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚਾਪਰਂ ਲਾਭਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਨਾਧਿਕਂ ਤਤਃ |
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਿਤੋ ਨ ਦੁਃਖੇਨ ਗੁਰੁਣਾਪਿ ਵਿਚਾਲ੍ਯਤੇ ||੬-੨੨||
ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ ਦੁਃਖਸਂਯੋਗਵਿਯੋਗਂ ਯੋਗਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ |
ਸ ਨਿਸ਼੍ਚਯੇਨ ਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯੋਗੋऽਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਚੇਤਸਾ ||੬-੨੩||
ਅਨੁਵਾਦ
ਯੋਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੰਜਮੀ ਮਨ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਨੰਦ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮ, ਅਲੌਕਿਕ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਗ੍ਰਹਿਮ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਇਹ ਧਿਆਨ ਯੋਗੀ ਕਦੇ ਵੀ ਤੱਤ ਤੋਂ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਲਾਭ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਵੀ ਵਿਗੜਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੇਲ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ‘ਯੋਗ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (ਜੋ ਯੋਗ ਧਿਆਨਯੋਗ ਦਾ ਟੀਚਾ ਹੈ) ਦ੍ਰਿੜ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 24 ਅਤੇ 25
ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਪ੍ਰਭਵਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨਸ਼ੇषਤਃ |
ਮਨਸੈਵੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਗ੍ਰਾਮਂ ਵਿਨਿਯਮ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ||੬-੨੪||
ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਰੁਪਰਮੇਦ੍ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਧृਤਿਗृਹੀਤਯਾ |
ਆਤ੍ਮਸਂਸ੍ਥਂ ਮਨਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਦਪਿ ਚਿਨ੍ਤਯੇਤ੍ ||੬-੨੫||
ਅਨੁਵਾਦ
ਸੰਕਲਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਾਬੂ ਕਰਕੇ. .. . ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ (ਯੋਗੀ) ਧੀਰਜ ਵਾਲੀ ਬੁੱਧੀ ਦੁਆਰਾ ਉਪਰਾਮਤਾ (ਸ਼ਾਂਤੀ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਮਨ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਈ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਨਾ ਸੋਚੋ
ਸ਼੍ਲੋਕ 26
ਯਤੋ ਯਤੋ ਨਿਸ਼੍ਚਰਤਿ ਮਨਸ਼੍ਚਞ੍ਚਲਮਸ੍ਥਿਰਮ੍ |
ਤਤਸ੍ਤਤੋ ਨਿਯਮ੍ਯੈਤਦਾਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵ ਵਸ਼ਂ ਨਯੇਤ੍ ||੬-੨੬||
ਅਨੁਵਾਦ
ਇਸ ਚੰਚਲ ਅਤੇ ਚੰਚਲ ਮਨ ਨੂੰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਇਹ (ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਬਾਰੇ) ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਰ, ਭਾਵ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਕਰ
ਸ਼੍ਲੋਕ 27
ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਮਨਸਂ ਹ੍ਯੇਨਂ ਯੋਗਿਨਂ ਸੁਖਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ |
ਉਪੈਤਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤਰਜਸਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਮਕਲ੍ਮषਮ੍ ||੬-੨੭||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਰਜੋਗੁਣ (ਵਿਕਸੇਪਾ) ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਯੋਗੀ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰਮ ਸੁਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 28
ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਨੇਵਂ ਸਦਾਤ੍ਮਾਨਂ ਯੋਗੀ ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਃ |
ਸੁਖੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਸੁਖਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ||੬-੨੮||
ਅਨੁਵਾਦ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਯੋਗੀ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਦੇ ਪਰਮ ਅਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 29
ਸਰ੍ਵਭੂਤਸ੍ਥਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਚਾਤ੍ਮਨਿ |
ਈਕ੍ਸ਼ਤੇ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ||੬-੨੯||
ਅਨੁਵਾਦ
ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਯੋਗਿਕ ਦਿਲ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਬ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 30
ਯੋ ਮਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਮਯਿ ਪਸ਼੍ਯਤਿ |
ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ ਚ ਮੇ ਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ ||੬-੩੦||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ (ਭਾਵ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ) ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਛੁੜਦਾ ਨਹੀਂ
ਸ਼੍ਲੋਕ 31
ਸਰ੍ਵਭੂਤਸ੍ਥਿਤਂ ਯੋ ਮਾਂ ਭਜਤ੍ਯੇਕਤ੍ਵਮਾਸ੍ਥਿਤਃ |
ਸਰ੍ਵਥਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨੋऽਪਿ ਸ ਯੋਗੀ ਮਯਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ||੬-੩੧||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਏਕਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਉਹ ਜੋਗੀ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ (ਰਹਿ ਰਿਹਾ) ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 32
ਆਤ੍ਮੌਪਮ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਯੋऽਰ੍ਜੁਨ |
ਸੁਖਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਦੁਃਖਂ ਸ ਯੋਗੀ ਪਰਮੋ ਮਤਃ ||੬-੩੨||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਅਰਜੁਨ! ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੁੱਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗ਼ਮ, ਉਹ ਪਰਮ ਯੋਗੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 33
ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ |
ਯੋऽਯਂ ਯੋਗਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਾਮ੍ਯੇਨ ਮਧੁਸੂਦਨ |
ਏਤਸ੍ਯਾਹਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਞ੍ਚਲਤ੍ਵਾਤ੍ਸ੍ਥਿਤਿਂ ਸ੍ਥਿਰਾਮ੍ ||੬-੩੩||
ਅਨੁਵਾਦ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ-ਹੇ ਮਧੂਸੂਦਨ! ਇਹ ਸਮਯ ਯੋਗ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਮਨ ਦੀ ਚੰਚਲਤਾ ਕਾਰਨ ਇਸ ਦੀ ਸਥਾਈ ਅਵਸਥਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ
ਸ਼੍ਲੋਕ 34
ਚਞ੍ਚਲਂ ਹਿ ਮਨਃ ਕृष੍ਣ ਪ੍ਰਮਾਥਿ ਬਲਵਦ੍ ਦृਢਮ੍ |
ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਨਿਗ੍ਰਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਵਾਯੋਰਿਵ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍ ||੬-੩੪||
ਅਨੁਵਾਦ
ਕਿਉਂਕਿ ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ! ਇਹ ਮਨ ਚੰਚਲ ਅਤੇ ਅਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਕਾਬੂ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ
ਸ਼੍ਲੋਕ 35
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ |
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਨੋ ਦੁਰ੍ਨਿਗ੍ਰਹਂ ਚਲਮ੍ |
ਅਭ੍ਯਾਸੇਨ ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਵੈਰਾਗ੍ਯੇਣ ਚ ਗृਹ੍ਯਤੇ ||੬-੩੫||
ਅਨੁਵਾਦ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਆਖਦੇ ਹਨ-ਹੇ ਪਿਆਰਿਓ! ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਮਨ ਚੰਚਲ ਅਤੇ ਕਾਬੂ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਪਰ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ! ਇਸ ਨੂੰ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਤਿਆਗ ਦੁਆਰਾ ਕਾਬੂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 36
ਅਸਂਯਤਾਤ੍ਮਨਾ ਯੋਗੋ ਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ |
ਵਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ ਤੁ ਯਤਤਾ ਸ਼ਕ੍ਯੋऽਵਾਪ੍ਤੁਮੁਪਾਯਤਃ ||੬-੩੬||
ਅਨੁਵਾਦ
ਬੇਕਾਬੂ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਪਰ ਸੁਤੰਤਰ ਦਿਮਾਗ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਕਿਸੇ ਸਾਧਨ ਦੁਆਰਾ ਯੋਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 37
ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ |
ਅਯਤਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯੋਪੇਤੋ ਯੋਗਾਚ੍ਚਲਿਤਮਾਨਸਃ |
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੋਗਸਂਸਿਦ੍ਧਿਂ ਕਾਂ ਗਤਿਂ ਕृष੍ਣ ਗਚ੍ਛਤਿ ||੬-੩੭||
ਅਨੁਵਾਦ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ-ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ! ਅਧੂਰੇ ਯਤਨਾਂ (ਅਯਤਿ) ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਯੋਗ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਹੜੀ ਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ?
ਸ਼੍ਲੋਕ 38
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨੋਭਯਵਿਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਾਭ੍ਰਮਿਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ |
ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਠੋ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਿਮੂਢੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਥਿ ||੬-੩੮||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਪਿਆਰਿਓ! ਕੀ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕੁਰਾਹੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਿਖਰੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ?
ਸ਼੍ਲੋਕ 39
ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਕृष੍ਣ ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ |
ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਃ ਸਂਸ਼ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਛੇਤ੍ਤਾ ਨ ਹ੍ਯੁਪਪਦ੍ਯਤੇ ||੬-੩੯||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ! ਮੇਰੇ ਇਸ ਸ਼ੰਕੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਕੇਵਲ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸੰਦੇਹ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਲੱਭਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 40
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ |
ਪਾਰ੍ਥ ਨੈਵੇਹ ਨਾਮੁਤ੍ਰ ਵਿਨਾਸ਼ਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਤੇ |
ਨ ਹਿ ਕਲ੍ਯਾਣਕृਤ੍ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਤਾਤ ਗਚ੍ਛਤਿ ||੬-੪੦||
ਅਨੁਵਾਦ
ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਹੇ ਪਾਰਥ! ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨਾ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਨਾ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਪਿਤਾ! ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ
ਸ਼੍ਲੋਕ 41
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਕृਤਾਂ ਲੋਕਾਨੁषਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾਃ |
ਸ਼ੁਚੀਨਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤਾਂ ਗੇਹੇ ਯੋਗਭ੍ਰष੍ਟੋऽਭਿਜਾਯਤੇ ||੬-੪੧||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਆਪਣਾ ਯੋਗ ਗਵਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਧਨਵਾਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 42
ਅਥਵਾ ਯੋਗਿਨਾਮੇਵ ਕੁਲੇ ਭਵਤਿ ਧੀਮਤਾਮ੍ |
ਏਤਦ੍ਧਿ ਦੁਰ੍ਲਭਤਰਂ ਲੋਕੇ ਜਨ੍ਮ ਯਦੀਦृਸ਼ਮ੍ ||੬-੪੨||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਾਂ, (ਸਾਧਕ) ਗਿਆਨਵਾਨ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਬਹੁਤ ਦੁਰਲੱਭ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 43
ਤਤ੍ਰ ਤਂ ਬੁਦ੍ਧਿਸਂਯੋਗਂ ਲਭਤੇ ਪੌਰ੍ਵਦੇਹਿਕਮ੍ |
ਯਤਤੇ ਚ ਤਤੋ ਭੂਯਃ ਸਂਸਿਦ੍ਧੌ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ ||੬-੪੩||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਕੁਰੂਨੰਦਨ! ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਪਿਛਲੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਯੋਗਸਿੱਧੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 44
ਪੂਰ੍ਵਾਭ੍ਯਾਸੇਨ ਤੇਨੈਵ ਹ੍ਰਿਯਤੇ ਹ੍ਯਵਸ਼ੋऽਪਿ ਸਃ |
ਜਿਜ੍ਞਾਸੁਰਪਿ ਯੋਗਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦਬ੍ਰਹ੍ਮਾਤਿਵਰ੍ਤਤੇ ||੬-੪੪||
ਅਨੁਵਾਦ
ਉਸ ਰਿਹਰਸਲ ਕਾਰਨ ਉਹ ਅਵਾਸ਼ ਹੁਆ ਯੋਗ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜੋ ਯੋਗ ਬਾਰੇ ਉਤਸੁਕ ਹੈ ਸ਼ਬਦ-ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 45
ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਦ੍ਯਤਮਾਨਸ੍ਤੁ ਯੋਗੀ ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਕਿਲ੍ਬਿषਃ |
ਅਨੇਕਜਨ੍ਮਸਂਸਿਦ੍ਧਸ੍ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍ ||੬-੪੫||
ਅਨੁਵਾਦ
ਪਰ ਜੋ ਯੋਗੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਈ ਜਨਮਾਂ (ਸ਼ਨੈ: ਸ਼ਨੈ: ) ਦੁਆਰਾ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਉਹ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਸਿਰਫ਼ ਪਡ਼੍ਹਨ ਤੋਂ ਵੱਧ -
ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾਓ।
ਪਵਿੱਤਰ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁੰਦਰ, ਸਿਨੇਮਾਈ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ। ਆਪਣੀ ਪਿਛੋਕਡ਼ ਚੁਣੋ, ਜਪ ਦੇ ਆਡੀਓ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਗੀਤ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਓ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਲਈ ਐਪ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ
- ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਪਿਛੋਕਡ਼ ਕਲਾਕਾਰੀ
- ਸਿੰਕਡ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅਰਥ ਪਾਠ
- ਡੁੱਬਣ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ
ਡੂੰਘੇ ਵਿਸਰਜਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰੋ
ਸੰਪੂਰਨ ਗੀਤ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਸਕਰਣ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਿਨੇਮਾਈ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ, ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰ।