ਧ੍ਯਾਨਯੋਗ - Verse ਸ਼੍ਲੋਕ 20, 21, 22, 23
ਸ਼੍ਲੋਕ 20, 21, 22, 23
ਯਤ੍ਰੋਪਰਮਤੇ ਚਿਤ੍ਤਂ ਨਿਰੁਦ੍ਧਂ ਯੋਗਸੇਵਯਾ |
ਯਤ੍ਰ ਚੈਵਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨਿ ਤੁष੍ਯਤਿ ||੬-੨੦||
ਸੁਖਮਾਤ੍ਯਨ੍ਤਿਕਂ ਯਤ੍ਤਦ੍ ਬੁਦ੍ਧਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ |
ਵੇਤ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰ ਨ ਚੈਵਾਯਂ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਲਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ||੬-੨੧||
ਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚਾਪਰਂ ਲਾਭਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਨਾਧਿਕਂ ਤਤਃ |
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਿਤੋ ਨ ਦੁਃਖੇਨ ਗੁਰੁਣਾਪਿ ਵਿਚਾਲ੍ਯਤੇ ||੬-੨੨||
ਤਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦ੍ ਦੁਃਖਸਂਯੋਗਵਿਯੋਗਂ ਯੋਗਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ |
ਸ ਨਿਸ਼੍ਚਯੇਨ ਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਯੋਗੋऽਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਚੇਤਸਾ ||੬-੨੩||
Translation
ਯੋਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸੰਜਮੀ ਮਨ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਅਵਸਥਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਨੰਦ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮ, ਅਲੌਕਿਕ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਗ੍ਰਹਿਮ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਇਹ ਧਿਆਨ ਯੋਗੀ ਕਦੇ ਵੀ ਤੱਤ ਤੋਂ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ 'ਤੇ, ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਲਾਭ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਵੀ ਵਿਗੜਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੇਲ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ‘ਯੋਗ’ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (ਜੋ ਯੋਗ ਧਿਆਨਯੋਗ ਦਾ ਟੀਚਾ ਹੈ) ਦ੍ਰਿੜ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
.jpg)
