শ্ৰদ্ধাত্ৰয়বিভাগযোগ
অথ সপ্তদশোহধ্যায়ঃ
শ্লোক ১
অৰ্জুন উবাচ |
য়ে শাস্ত্ৰবিধিমুৎসৃজ্য যজন্তে শ্রদ্ধয়ান্বিতাঃ |
তেষাং নিষ্ঠা তু কা কৃষ্ণ সত্ত্বমাহো রজস্তমঃ ||১৭-১||
অনুবাদ
অৰ্জুনে সুধিলে - হে কৃষ্ণ! যিসকলে শাস্ত্ৰৰ বিধি ত্যাগ কৰি কেৱল শ্ৰদ্ধাৰে যজ্ঞ বা পূজা কৰে, তেওঁলোকৰ অৱস্থা বা নিষ্ঠা কি? সেয়া সাত্বিক, ৰাজসিক নে তামসিক?
শ্লোক ২
শ্ৰীভগৱানুবাচ |
ত্ৰিবিধা ভৱতি শ্রদ্ধা দেহিনাং সা স্বভাৱজা |
সাত্ত্বিকী ৰাজসী চৈৱ তামসী চেতি তাং শৃণু ||১৭-২||
অনুবাদ
শ্ৰীভগৱানে ক’লে - দেহধাৰী মানুহৰ স্বভাৱজাত শ্ৰদ্ধা তিনি প্ৰকাৰৰ হয় - সাত্বিকী, ৰাজসী আৰু তামসী। তুমি মোৰ পৰা সেই বিষয়ে শুনা।
শ্লোক ৩
সত্ত্বানুরূপা সৰ্বস্য শ্রদ্ধা ভৱতি ভাৰত |
শ্রদ্ধাময়োঽয়ং পুরুষো যো যচ্ছ্রদ্ধঃ স এৱ সঃ ||১৭-৩||
অনুবাদ
হে ভাৰত! সকলো মানুহৰ শ্ৰদ্ধা তেওঁলোকৰ নিজৰ সত্তা বা স্বভাৱৰ অনুৰূপ হয়। এই পুৰুষ শ্ৰদ্ধাময়, সেয়ে যিজনৰ যি শ্ৰদ্ধা, তেওঁ নিজেই সেই স্বৰূপ।
শ্লোক ৪
যজন্তে সাত্ত্বিকা দেৱান্যক্ষৰক্ষাংসি ৰাজসাঃ |
প্রেতান্ভূতগণাংশ্চান্যে যজন্তে তামসা জনাঃ ||১৭-৪||
অনুবাদ
সাত্ত্বিক পুৰুষসকলে দেৱতাক পূজা কৰে, ৰাজসিকসকলে যক্ষ আৰু ৰাক্ষসক পূজা কৰে, আৰু আন তামসিক লোকসকলে প্ৰেত আৰু ভূতগণক পূজা কৰে।
শ্লোক ৫ আৰু ৬
অশাস্ত্ৰৱিহিতং ঘোৰং তপ্যন্তে যে তপো জনাঃ |
দম্ভাহংকাৰসংযুক্তাঃ কামৰাগবলান্বিতাঃ ||১৭-৫||
কৰ্ষয়ন্তঃ শৰীৰস্থং ভূতগ্ৰামমচেতসঃ |
মাং চৈৱান্তঃশৰীৰস্থং তান্বিদ্ধ্যাসুৰনিশ্চয়ান্ ||১৭-৬||
অনুবাদ
যিসকলে শাস্ত্ৰবিধি অমান্য কৰি দম্ভ, অহংকাৰ, কাম আৰু আসক্তিবশতঃ ঘোৰ তপস্যা কৰে, আৰু নিজৰ শৰীৰৰ লগতে অন্তৰত থকা মোকো কষ্ট দিয়ে, সেই অবিবেচকসকলক তুমি আসুৰিক প্ৰকৃতিৰ বুলি জানিবা।
শ্লোক ৭
আহাৰস্ত্বপি সৰ্বস্য ত্ৰিৱিধো ভৱতি প্ৰিয়ঃ |
যজ্ঞস্তপস্তথা দানং তেষাং ভেদমিমং শৃণু ||১৭-৭||
অনুবাদ
প্ৰত্যেকৰে প্ৰকৃতি অনুসৰি আহাৰো তিনি প্ৰকাৰৰ হয়। তেনেদৰে যজ্ঞ, তপস্যা আৰু দানৰো তিনিটা ভাগ আছে, তুমি সেইবোৰৰ বিষয়ে শুনা।
শ্লোক ৮
আয়ুঃসত্ত্ববলাৰোগ্যসুখপ্ৰীতিৱিৱৰ্ধনাঃ |
ৰস্যাঃ স্নিগ্ধাঃ স্থিৰা হৃদ্যা আহাৰাঃ সাত্বিকপ্ৰিয়াঃ ||১৭-৮||
অনুবাদ
আয়ু, সত্ত্ব, বল, আৰোগ্য, সুখ আৰু প্ৰীতি বঢ়োৱা, ৰসযুক্ত, স্নিগ্ধ, স্থিৰ আৰু মনক প্ৰসন্ন কৰা আহাৰ সাত্বিক লোকৰ প্ৰিয়।
শ্লোক ৯
কট্বম্ললৱণাত্যুষ্ণতীক্ষ্ণৰূক্ষৱিদাহিনঃ |
আহাৰা ৰাজসস্যেষ্টা দুঃখশোকাময়প্ৰদাঃ ||১৭-৯||
অনুবাদ
তিতা, টেঙা, লুণীয়া, অতি গৰম, তীক্ষ্ণ, শুকান আৰু জ্বলা আহাৰ যিয়ে দুখ, শোক আৰু ৰোগ উৎপন্ন কৰে, সেয়া ৰাজসিক লোকৰ প্ৰিয়।
শ্লোক ১০
যাতয়ামং গতৰসং পূতি পৰ্যুষিতং চ যৎ |
উচ্ছিষ্টমপি চামেধ্যং ভোজনং তামসপ্ৰিয়ম্ ||১৭-১০||
অনুবাদ
অৰ্ধপক্ব, ৰসহীন, দুৰ্গন্ধযুক্ত, বাসি, উচ্ছিষ্ট আৰু অপবিত্ৰ আহাৰ তামসিক লোকৰ প্ৰিয়।
শ্লোক ১১
অফলাঙ্ক্ষিভিৰ্যজ্ঞো ৱিধিদৃষ্টো য ইজ্যতে |
যষ্টৱ্যমেৱেতি মনঃ সমাধায় স সাত্বিকঃ ||১৭-১১||
অনুবাদ
যি যজ্ঞ শাস্ত্ৰবিধি অনুসৰি কৰা হয় আৰু য’ত ফলৰ আশা নাৰাখি কেৱল কৰ্তব্য বুলি বিবেচনা কৰি কৰা হয়, সেয়া সাত্বিক যজ্ঞ।
শ্লোক ১২
অভিসন্ধায় তু ফলং দম্ভাৰ্থমপি চৈৱ যৎ |
ইজ্যতে ভৰতশ্রেষ্ঠ তং যজ্ঞং ৱিদ্ধি ৰাজসম্ ||১৭-১২||
অনুবাদ
হে ভৰতশ্ৰেষ্ঠ! যি যজ্ঞ দম্ভৰ বাবে বা ফলৰ আশা কৰি কৰা হয়, সেই যজ্ঞক তুমি ৰাজসিক বুলি জানিবা।
শ্লোক ১৩
ৱিধিহীনমসৃষ্টান্নং মন্ত্ৰহীনমদক্ষিণম্ |
শ্রদ্ধাৱিৰহিতং যজ্ঞং তামসং পৰিচক্ষতে ||১৭-১৩||
অনুবাদ
শাস্ত্ৰবিধিহীন, অন্নদানহীন, মন্ত্ৰহীন, দক্ষিণাৰহিত আৰু শ্ৰদ্ধাহীন যজ্ঞক তামসিক যজ্ঞ বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ১৪
দেৱদ্বিজগুৰুপ্ৰাজ্ঞপূজনং শৌচমাৰ্জৱম্ |
ব্ৰহ্মচৰ্যমহিংসা চ শাৰীৰং তপ উচ্যতে ||১৭-১৪||
অনুবাদ
দেৱতা, দ্বিজ, গুৰু আৰু জ্ঞানীৰ পূজা, শৌচ, সৰলতা, ব্ৰহ্মচৰ্য আৰু অহিংসা - এইবোৰক শাৰীৰিক তপস্যা বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ১৫
অনুদ্বেগকৰং ৱাক্যং সত্যং প্ৰিয়হিতং চ যৎ |
স্বাধ্যায়াভ্যসনং চৈৱ ৱাঙ্ময়ং তপ উচ্যতে ||১৭-১৫||
অনুবাদ
যি বাক্যই আনক উদ্বিগ্ন নকৰে, যি সত্য, প্ৰিয় আৰু হিতকাৰী, আৰু বেদৰ স্বাধ্যায় কৰা - এইবোৰক বাচিক তপস্যা বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ১৬
মনঃ প্ৰসাদঃ সৌম্যৎৱং মৌনমাত্মৱিনিগ্ৰহঃ |
ভাৱসংশুദ്ധിৰিত্যএতত্তপো মানসমুচ্যতে ||১৭-১৬||
অনুবাদ
মনৰ প্ৰসন্নতা, সৌম্যভাৱ, মৌনতা, আত্মসংযম আৰু অন্তৰৰ শুদ্ধি - এইবোৰক মানসিক তপস্যা বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ১৭
শ্রদ্ধয়া পৰয়া তপ্তং তপস্তত্ত্ৰিৱিধং নৰৈঃ |
অফলাকাঙ্ক্ষিভিৰ্যুক্তৈঃ সাত্বিকং পৰিচক্ষতে ||১৭-১৭||
অনুবাদ
ফলৰ আশা নকৰা যুক্ত পুৰুষসকলে পৰম শ্ৰদ্ধাৰে যি ত্ৰিবিধ তপস্যা কৰে, তাক সাত্বিক তপস্যা বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ১৮
সৎকাৰমানপূজাৰ্থং তপো দম্ভেন চৈৱ যৎ |
ক্ৰিয়তে তদিহ প্ৰোক্তং ৰাজসং চলমধ্ৰুৱম্ ||১৭-১৮||
অনুবাদ
যি তপস্যা সৎকাৰ, মান আৰু পূজাৰ বাবে বা দম্ভৰ বাবে কৰা হয়, সেয়া ৰাজসিক আৰু ক্ষণস্থায়ী।
শ্লোক ১৯
মূঢ়গ্ৰাহেণাত্মনো যৎপীড়য়া ক্ৰিয়তে তপঃ |
পৰস্যোৎসাধনর্থং ৱা তত্তামসমুদাহৃতম্ ||১৭-১৯||
অনুবাদ
যি তপস্যা মূঢ়তাৰে নিজক পীড়া দি বা আনৰ অনিষ্ট কৰিবলৈ কৰা হয়, তাক তামসিক তপস্যা বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ২০
দাতৱ্যমিতি যদ্দানং দীয়তেঽনুপকাৰিণ | |
দেশে কালে চ পাত্ৰে চ তদ্দানং সাত্বিকং স্মৃতম্ ||১৭-২০||
অনুবাদ
দান দিয়াটো কৰ্তব্য বুলি ভাবি, প্ৰত্যুপকাৰৰ আশা নকৰাকৈ, উপযুক্ত দেশ, কাল আৰু পাত্ৰক দিয়া দানক সাত্বিক দান বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ২১
যত্তু প্ৰত্যুপকাৰাৰ্থং ফলমুদ্দিশ্য ৱা পুনঃ |
দীয়তে চ পৰিক্লিষ্টং তদ্দানং ৰাজসং স্মৃতম্ ||১৭-২১||
অনুবাদ
যি দান প্ৰত্যুপকাৰৰ বাবে বা ফলৰ আশা কৰি কষ্টৰে দিয়া হয়, তাক ৰাজসিক দান বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ২২
অদেশকালে যদ্দানমপাত্ৰেভ্যশ্চ দীয়তে |
অসৎকৃতমৱজ্ঞাতং তত্তামসমুদাহৃতম্ ||১৭-২২||
অনুবাদ
যি দান অযোগ্য ঠাইত, অযোগ্য সময়ত, অযোগ্য পাত্ৰক, অনাদৰ আৰু অৱজ্ঞাৰে দিয়া হয়, তাক তামসিক দান বুলি কোৱা হয়।
শ্লোক ২৩
ওঁতৎসদিতি নিৰ্দেশো ব্ৰহ্মণস্ত্ৰিৱিধঃ স্মৃতঃ |
ব্ৰাহ্মণাস্তেন ৱেদাশ্চ যজ্ঞাশ্চ ৱিহিতাঃ পুৰা ||১৭-২৩||
অনুবাদ
ওঁ, তৎ, সৎ - এই তিনিটা ব্ৰহ্মৰ নিৰ্দেশ বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ দ্বাৰাই পুৰণি কালত ব্ৰাহ্মণ, বেদ আৰু যজ্ঞ সৃষ্টি হৈছিল।
শ্লোক ২৪
তস্মাদোমিত্যুদাহৃত্য যজ্ঞদানতপঃক্ৰিয়াঃ |
প্ৰৱৰ্তন্তে ৱিধানোক্তাঃ সততং ব্ৰহ্মৱাদিনাম্ ||১৭-২৪||
অনুবাদ
সেয়েহে ব্ৰহ্মবাদীসকলৰ যজ্ঞ, দান আৰু তপস্যাৰ সকলো কাৰ্য সদায় 'ওঁ' উচ্চাৰণ কৰি আৰম্ভ হয়।
শ্লোক ২৫
তদিত্যনভিসন্ধায় ফলং যজ্ঞতপঃক্ৰিয়াঃ |
দানক্ৰিয়াশ্চ ত্ৰিৱিধাঃ ক্ৰিয়ন্তে মোক্ষকাঙ্ক্ষিভিঃ ||১৭-২৫||
অনুবাদ
মোক্ষকামীসকলে ফলৰ আশা নকৰাকৈ 'তৎ' শব্দ উচ্চাৰণ কৰি যজ্ঞ, তপস্যা আৰু দান আদি কৰ্ম কৰে।
শ্লোক ২৬
সদ্ভাৱে সাধুভাৱে চ সদিত্যএতৎপ্ৰয়ুজ্যতে |
প্ৰশস্তে কৰ্মণি তথা সচ্ছব্দঃ পাৰ্থ যুজ্যতে ||১৭-২৬||
অনুবাদ
হে পাৰ্থ! সত্য আৰু সাধুভাৱত 'সৎ' শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰশস্ত বা শুভ কৰ্মতো 'সৎ' শব্দ প্ৰয়োগ কৰা হয়।
কেৱল পঢ়াতকৈ বহু বেছি -
আপোনাৰ নিজৰ মনোযোগৰ ভিডিঅ 'বনাওক।
বিশ্বৰ সৈতে ভাগ বতৰা কৰিবলৈ পবিত্ৰ শ্লোকবোৰ সুন্দৰ, চিনেমাৰ ভিডিঅ "লৈ ৰূপান্তৰিত কৰক। আপোনাৰ পটভূমি বাছনি কৰক, জপৰ অডিঅ 'যোগ কৰক, আৰু আধুনিক ফৰ্মেটত গীতৰ পোহৰ বিস্তাৰ কৰক।
এই বৈশিষ্ট্যসমূহৰ বাবে এপটো ডাউনলোড কৰক
- উচ্চ মানদণ্ডৰ পটভূমি শিল্পকৰ্ম
- সংমিশ্ৰিত সংস্কৃত আৰু অৰ্থ পাঠ
- নিমজ্জনশীল চেণ্টিং আৰু সংগীত
গভীৰ নিমজ্জন অনুভৱ কৰক
নিত্য গীতাৰ সম্পূৰ্ণ সংস্কৰণৰ জৰিয়তে চিনেমাৰ আধ্যাত্মিক যাত্ৰা আৰম্ভ কৰক। উচ্চ মানদণ্ডৰ শ্লোগান, প্ৰামাণিক অনুবাদ, আৰু আপোনাৰ হাতৰ তলুৱাত এক শান্তিপূৰ্ণ ধ্যান অভয়াৰণ্য।