ৰাজবিদ্যা ৰাজগুহ্যযোগ
অথ নবমোঽধ্যায়ঃ
শ্লোক ১
শ্ৰীভগৱানুবাচ |
ইদং তু তে গুহ্যতমং প্ৰবক্ষ্যাম্যনসূয়ৱে |
জ্ঞানং বিজ্ঞানসহিতং যজ্জ্ঞাত্বা মোক্ষ্যসেঽশুভাত্ ||৯-১||
Translation
শ্ৰীভগৱানে ক’লে—হে অৰ্জুন, তোমাৰ দৰে দোষ-দৃষ্টিহীন ভক্তৰ বাবে মই এই পৰম গুহ্য জ্ঞান বিজ্ঞানৰ সৈতে বৰ্ণনা কৰিম, যি জ্ঞান লাভ কৰি তুমি সংসাৰৰ অশুভ বন্ধনৰ পৰা মুক্ত হ’বা।
শ্লোক ২
ৰাজবিদ্যা ৰাজগুহ্যং পৱিত্ৰমিদমুত্তমম্ |
প্ৰত্যক্ষাবগমং ধৰ্ম্যং সুসুখং কৰ্তুমৱ্যয়ম্ ||৯-২||
Translation
এই জ্ঞান হৈছে বিদ্যাৰ ৰজা, সকলো গোপনীয় বিষয়ৰ ৰজা, পৰম পৱিত্ৰ, উত্তম, প্ৰত্যক্ষ ফলপ্ৰদ, ধৰ্মযুক্ত, অনুষ্ঠান কৰিবলৈ অতি সহজ আৰু বিনাশহীন।
শ্লোক ৩
অশ্ৰদ্দধানাঃ পুৰুষা ধৰ্মস্যাস্য পৰন্তপ |
অপ্ৰাপ্য মাং নিৱৰ্তন্তে মৃত্যুসংসাৰৱৰ্ত্মনি ||৯-৩||
Translation
হে পৰন্তপ, যিসকল পুৰুষে এই ধৰ্মত শ্ৰদ্ধা নকৰে, তেওঁলোকে মোক লাভ কৰিব নোৱাৰে আৰু পুনৰ জন্ম-মৃত্যুৰ সংসাৰ চক্ৰত ভ্ৰমণ কৰি থাকে।
শ্লোক ৪
ময়া ততমিদং সৰ্বং জগদৱ্যক্তমূৰ্তিনা |
মৎস্থানি সৰ্বভূতানি ন চাহং তেষ্বৱস্থিতঃ ||৯-৪||
Translation
মোৰ এই অব্যক্ত স্বৰূপে সমগ্ৰ জগত ব্যাপি আছে। সকলো প্ৰাণী মোৰ মাজত অৱস্থিত, কিন্তু মই তেওঁলোকৰ মাজত অৱস্থিত নহওঁ।
শ্লোক ৫
ন চ মৎস্থানি ভূতানি পশ্য মে যোগমৈশ্বৰম্ |
ভূতভৃন্ন চ ভূতস্থো মমাত্মা ভূতভাৱনঃ ||৯-৫||
Translation
প্ৰকৃততে প্ৰাণীসমূহ মোৰ মাজত অৱস্থিত নহয়। মোৰ এই ঐশ্বৰিক যোগ শক্তি চোৱা; মই প্ৰাণীসমূহৰ ধাৰক আৰু সৃষ্টিকৰ্তা হোৱা সত্ত্বেও মই প্ৰাণীসমূহৰ মাজত অৱস্থিত নহওঁ।
শ্লোক ৬
যথাকাশস্থিতো নিত্যং বায়ুঃ সৰ্বত্ৰগো মহান্ |
তথা সৰ্ৱাণি ভূতানি মৎস্থানীত্যুপধাৰয় ||৯-৬||
Translation
যিদৰে সৰ্বত্ৰ বিয়পি থকা মহান বায়ু সদায় আকাশত অৱস্থিত, সেইদৰে সকলো প্ৰাণী মোৰ মাজত অৱস্থিত বুলি তুমি জানিবা।
শ্লোক ৭
সৰ্বভূতানি কৌন্তেয় প্ৰকৃতিং যান্তি মামিকাম্ |
কল্পক্ষয়ে পুনস্তানি কল্পাদৌ বিসৃজাম্যহম্ ||৯-৭||
Translation
হে কৌন্তেয়, কল্পৰ অন্তত সকলো প্ৰাণী মোৰ প্ৰকৃতিৰ লীন হয় আৰু কল্পৰ আৰম্ভণিত মই তেওঁলোকক পুনৰ সৃষ্টি কৰোঁ।
শ্লোক ৮ আৰু ৯
প্ৰকৃতিং স্বামৱষ্টভ্য বিসৃজামি পুনঃ পুনঃ |
ভূতগ্ৰামমিমং কৃৎস্নমৱশং প্ৰকৃতেৰ্ৱশাৎ ||৯-৮||
ন চ মাং তানি কৰ্ম্মাণি নিবধ্নন্তি ধনঞ্জয় |
উদাসীনৱদাসীনমসক্তং তেষু কৰ্ম্মসু ||৯-৯||
Translation
প্ৰকৃতিৰ সহায়ত মই এই প্ৰাণীসমূহক বাৰে বাৰে সৃষ্টি কৰোঁ। হে ধনঞ্জয়, এই কৰ্মসমূহত মই উদাসীনৰ দৰে অৱস্থিত হোৱা বাবে সেই কৰ্মই মোক বান্ধিব নোৱাৰে।
শ্লোক ১০
ময়াধ্যক্ষেণ প্ৰকৃতিঃ সূয়তে সচৰাচৰম্ |
হেতুনানেন কৌন্তেয় জগদ্বিপৰিবৰ্ততে ||৯-১০||
Translation
হে কৌন্তেয়, মোৰ অধ্যক্ষতাত প্ৰকৃতিয়ে এই চৰাচৰ জগত সৃষ্টি কৰে। এই কাৰণেই জগতখনৰ সৃষ্টি আৰু বিনাশৰ চক্ৰ চলি থাকে।
শ্লোক ১১
অৱজানন্তি মাং মূঢ়া মানুষীং তনুমাশ্ৰিতম্ |
পৰং ভাৱমজানন্তো মম ভূতমহেশ্বৰম্ ||৯-১১||
Translation
মূঢ় লোকসকলে মোক মানৱ শৰীৰধাৰী বুলি অৱজ্ঞা কৰে, তেওঁলোকে মোৰ পৰম ঈশ্বৰীয় স্বৰূপৰ বিষয়ে একো নাজানে।
শ্লোক ১২
মোঘাশা মোঘকৰ্ম্মাণো মোঘজ্ঞানা ৱিচেতসঃ |
ৰাক্ষসীমাসুৰীং চৈৱ প্ৰকৃতিং মোহিনীং শ্ৰিতাঃ ||৯-১২||
Translation
সেই মূঢ়সকলৰ আশা, কৰ্ম আৰু জ্ঞান সকলো নিষ্ফল। তেওঁলোকে ৰাক্ষস আৰু অসুৰৰ মোহগ্ৰস্ত স্বভাৱক আশ্ৰয় কৰি থাকে।
শ্লোক ১৩
মহাত্মানস্তু মাং পাৰ্থ দৈৱীং প্ৰকৃতিমাশ্ৰিতাঃ |
ভজন্ত্যনন্যমনসো জ্ঞাত্বা ভূতাদিমৱ্যয়ম্ ||৯-১৩||
Translation
হে পাৰ্থ, কিন্তু দৈৱী প্ৰকৃতিৰ আশ্ৰয় লোৱা মহাত্মাসকলে মোক সকলো প্ৰাণীৰ আদি আৰু বিনাশহীন বুলি জানি অনন্য মনেৰে ভজনা কৰে।
শ্লোক ১৪
সততং কীৰ্তয়ন্তো মাং যতন্তশ্চ দৃঢ়ব্ৰতাঃ |
নমস্যন্তশ্চ মাং ভক্ত্যা নিত্যযুক্তা উপাসতে ||৯-১৪||
Translation
তেওঁলোকে সদায় মোৰ নাম কীৰ্তন কৰে, দৃঢ় ব্ৰত লৈ মোৰ প্ৰতি যত্নশীল হয় আৰু ভক্তিৰে মোক নমস্কাৰ কৰি সদায় মোৰ উপাসনা কৰে।
শ্লোক ১৫
জ্ঞানযজ্ঞেন চাপ্যন্যে যজন্তো মামুপাসতে |
একত্বেন পৃথক্ত্বেন বহুধা বিশ্বতোমুখম্ ||৯-১৫||
Translation
আন কোনোৱে জ্ঞানযজ্ঞৰ দ্বাৰা মোৰ উপাসনা কৰে, কোনোৱে মোক এক বুলি, কোনোৱে পৃথক বুলি আৰু কোনোৱে বিশ্বৰূপত বহু প্ৰকাৰে উপাসনা কৰে।
শ্লোক ১৬
অহং ক্ৰতুৰহং যজ্ঞঃ স্বধাহমহমৌষধম্ |
মন্ত্ৰোঽহমহমেৱাজ্যমহমগ্নিলহং হুতম্ ||৯-১৬||
Translation
মই ক্ৰতু, মই যজ্ঞ, মই স্বধা, মই ঔষধ, মই মন্ত্ৰ, মই ঘিউ, মই অগ্নি আৰু মই হোম কৰ্ম।
শ্লোক ১৭
পিতাঽহমস্য জগতো মাতা ধাতা পিতামহঃ |
ৱেদ্যং পৱিত্ৰমঙ্কাৰ ঋকসাম যজুৰেৱ চ ||৯-১৭||
Translation
মই এই জগতৰ পিতা, মাতা, ধাতা আৰু পিতামহ। মই জানিবলগীয়া পৱিত্ৰ ওঙ্কাৰ, ঋকবেদ, সামবেদ আৰু যজুৰ্বেদ।
শ্লোক ১৮
গতিৰ্ভৰ্তা প্ৰভুঃ সাক্ষী নিৱাসঃ শৰণং সুহৃৎ |
প্ৰভৱঃ প্ৰলয়ঃ স্থানং নিধানং বীজমৱ্যয়ম্ ||৯-১৮||
Translation
মই গতি, ভৰ্তা, প্ৰভু, সাক্ষী, নিৱাস, শৰণ, সুহৃৎ, সৃষ্টি, প্ৰলয়, আধাৰ, নিধান আৰু বিনাশহীন বীজ।
শ্লোক ১৯
তপাম্যহমহং বৰ্ষং নিগৃহ্ণাম্যুৎসৃজামি চ |
অমৃতং চৈৱ মৃত্যুশ্চ সদসচ্চাহমৰ্জুন ||৯-১৯||
Translation
হে অৰ্জুন, মই সূৰ্যৰূপে তাপ দিওঁ, মই বৰষুণ বৰষো আৰু আকৌ বন্ধ কৰোঁ। মই অমৃত আৰু মৃত্যু, আৰু মই সৎ আৰু অসৎ।
শ্লোক ২০
ত্ৰৈৱিদ্যা মাং সোমপাঃ পূতপাপা
যজ্ঞৈৰিষ্ট্বা স্বৰ্গতিং প্ৰাৰ্থয়ন্তে |
তে পুণ্যমাসাদ্য সুৰেন্দ্ৰলোক-
মশ্নন্তি দিব্যান্দিৱি দেৱভোগান্ ||৯-২০||
Translation
তিনি বেদৰ জ্ঞাতা আৰু সোমপায়ীসকলে যজ্ঞৰ দ্বাৰা মোক পূজা কৰি স্বৰ্গ প্ৰাৰ্থনা কৰে। তেওঁলোকে পুণ্যৰ ফলত স্বৰ্গলৈ গৈ দেৱতাসকলৰ দিব্য ভোগ উপভোগ কৰে।
শ্লোক ২১
তে তং ভুক্ত্বা স্বৰ্গলোকং ৱিশালং
ক্ষীণে পুণ্যে মৰ্ত্যলোকং ৱিশন্তি |
এৱং ত্ৰয়ীধৰ্মমনুপ্ৰপন্না
গতাগতং কামকামা লভন্তে ||৯-২১||
Translation
সেই বিশাল স্বৰ্গলোক ভোগ কৰাৰ পিছত পুণ্য শেষ হ’লে তেওঁলোক পুনৰ মৰ্ত্যলোকলৈ আহে। এইদৰে কামনাসক্তসকলে কেৱল অহা-যোৱা কৰিয়েই থাকে।
শ্লোক ২২
অনন্যাশ্চিন্তয়ন্তো মাং যে জনাঃ পৰ্যুপাসতে |
তেষাং নিত্যাভিয়ুক্তানাং যোগক্ষেমং ৱহাম্যহম্ ||৯-২২||
Translation
যিসকল ভক্তই অনন্য মনেৰে মোৰ চিন্তা কৰি উপাসনা কৰে, সেইসকলৰ যোগ আৰু ক্ষেমৰ দায়িত্ব মই নিজেই বহন কৰোঁ।
শ্লোক ২৩
য়েঽপ্যন্যদেৱতা ভক্তা যজন্তে শ্ৰদ্ধয়ান্বিতাঃ |
তেঽপি মামেৱ কৌন্তেয় যজন্ত্যৱিধিপূৰ্বকম্ ||৯-২৩||
Translation
হে কৌন্তেয়, যিসকলে শ্ৰদ্ধাৰে অন্য দেৱতাক পূজা কৰে, তেওঁলোকেও প্ৰকৃততে মোকহে পূজা কৰে, কিন্তু সেই পূজা বিধি অনুসৰি নহয়।
শ্লোক ২৪
অহং হি সৰ্বযজ্ঞানাং ভোক্তা চ প্ৰভুৰেৱ চ |
ন তু মামভিজানন্তি তত্ত্বেনাতশ্চ্যৱন্তি তে ||৯-২৪||
Translation
মই সকলো যজ্ঞৰ ভোক্তা আৰু প্ৰভু। কিন্তু তেওঁলোকে মোক তত্ত্বৰূপে নাজানে, সেয়ে তেওঁলোকৰ পতন হয়।
শ্লোক ২৫
যান্তি দেৱব্ৰতা দেৱান্পিতৃনযান্তি পিতৃব্ৰতাঃ |
ভূতানি যান্তি ভূতেজ্যা যান্তি মদ্যাজিনোঽপি মাম্ ||৯-২৫||
Translation
দেৱতাৰ উপাসক দেৱতালৈ, পিতৃৰ উপাসক পিতৃতলৈ, ভূতৰ উপাসক ভূতৰ জগতলৈ আৰু মোৰ ভক্তসকলে মোক প্ৰাপ্ত হয়।
শ্লোক ২৬
পত্ৰং পুষ্পং ফলং তোয়ং যো মে ভক্ত্যা প্ৰয়চ্ছতি |
তদহং ভক্ত্যুপহৃতমশ্নামি প্ৰয়তাত্মনঃ ||৯-২৬||
Translation
যি ভক্তই মোক ভক্তিৰে পত্ৰ, পুষ্প, ফল বা জল অৰ্পণ কৰে, সেই শুদ্ধ চিত্তৰ ভক্তৰ অৰ্পিত বস্তু মই প্ৰীতিৰে গ্ৰহণ কৰোঁ।
শ্লোক ২৭
যৎকৰোষি যদশ্নাসি যজ্জুহোষি দদাসি যৎ |
যত্তপস্যসি কৌন্তেয় তৎকুৰুষ্ব মদৰ্পণম্ ||৯-২৭||
Translation
হে কৌন্তেয়, তুমি যি কৰা, যি খোৱা, যি দান কৰা আৰু যি তপস্যা কৰা, সেই সকলো মোক অৰ্পণ কৰা।
শ্লোক ২৮
শুভাশুভফলৈৰেৱং মোক্ষ্যসে কৰ্মবন্ধনৈঃ |
সন্ন্যাসযোগযুক্তাত্মা ৱিমুক্তো মামুপৈষ্যসি ||৯-২৮||
Translation
এইদৰে তুমি শুভ-অশুভ কৰ্মৰ ফলৰ পৰা মুক্ত হ’বা। সন্ন্যাস যোগত যুক্ত হৈ তুমি মোৰ ওচৰলৈ আহিবা।
শ্লোক ২৯
সমোঽহং সৰ্বভূতেষু ন মে দ্বেষ্যোঽস্তি ন প্ৰিয়ঃ |
য়ে ভজন্তি তু মাং ভক্ত্যা ময়ি তে তেষু চাপ্যহম্ ||৯-২৯||
Translation
মই সকলো প্ৰাণীৰ প্ৰতি সমভাবাপন্ন। মোৰ কোনো প্ৰিয় বা অপ্ৰিয় নাই। কিন্তু যিসকলে ভক্তিৰে মোক ভজনা কৰে, তেওঁলোক মোৰ মাজত আৰু মই তেওঁলোকৰ মাজত থাকোঁ।
শ্লোক ৩০
অপি চেৎসুদুৰাচাৰো ভজতে মামনন্যভাক্ |
সাধুৰেৱ স মন্তব্যঃ সম্যগব্যৱসিতো হি সঃ ||৯-৩০||
Translation
যদি অতি দুৰাচাৰী ব্যক্তিয়েও অনন্য মনেৰে মোক ভজনা কৰে, তেন্তে তেওঁক সাধু বুলি গণ্য কৰিব লাগে, কাৰণ তেওঁৰ সংকল্প সঠিক।
শ্লোক ৩১
ক্ষিপ্ৰং ভৱতি ধৰ্মাত্মা শশ্বচ্ছান্তিং নিগচ্ছতি |
কৌন্তেয় প্ৰতিজানীহি ন মে ভক্তঃ প্ৰণশ্যতি ||৯-৩১||
Translation
তেওঁ অতি সোনকালে ধৰ্মাত্মা হৈ পৰে আৰু চিৰশান্তি লাভ কৰে। হে কৌন্তেয়, তুমি জানি থোৱা যে মোৰ ভক্ত কেতিয়াও বিনাশ নহয়।
শ্লোক ৩২
মাং হি পাৰ্থ ৱ্যপাশ্ৰিত্য যেঽপি স্যুঃ পাপযোনয়ঃ |
স্ত্ৰিয়ো বৈশ্যাস্তথা শূদ্ৰাস্তেঽপি যান্তি পৰাং গতিম্ ||৯-৩২||
Translation
হে পাৰ্থ, যিসকল পাপী, স্ত্ৰী, বৈশ্য বা শূদ্ৰই মোৰ শৰণ লয়, তেওঁলোকেও পৰম গতি লাভ কৰে।
More than just reading—
Create your own meditative videos.
Transform sacred verses into beautiful, cinematic videos to share with the world. Choose your background, add chanting audio, and spread the light of the Gita in a modern format.
Download the app for these features
- High-quality background artwork
- Synced Sanskrit & Meaning text
- Immersive Chanting & Music
.jpg)
experience the deep immersion
Embark on a cinematic spiritual journey with the full version of Nitya Gita. High-quality chanting, authentic translations, and a peaceful meditation sanctuary in the palm of your hand.
