ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਯੋਗ
ਅਥ ਪਂਚਦਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯ
ਸ਼੍ਲੋਕ 1
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ |
ਊਰ੍ਧ੍ਵਮੂਲਮਧਃਸ਼ਾਖਮਸ਼੍ਵਤ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰਵ੍ਯਯਮ੍ |
ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਯਸ੍ਯ ਪਰ੍ਣਾਨਿ ਯਸ੍ਤਂ ਵੇਦ ਸ ਵੇਦਵਿਤ੍ ||੧੫-੧||
ਅਨੁਵਾਦ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ - (ਸਿਆਣਾ ਪੁਰਸ਼ ਇਸ ਸੰਸਾਰਿਕ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ) ਅਸ਼ਵਥ ਅਤੇ ਅਵਯ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹੀ ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਹੇਠਲੀ ਟਾਹਣੀ ਵਾਲਾ; ਜੋ ਅਜਿਹੇ (ਸੰਸਾਰ ਰੁੱਖ) ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵੇਦ ਭਾਵ ਵੇਦ ਹਨ, ਉਹ ਵੇਦਵਿਤ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 2
ਅਧਸ਼੍ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸृਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਖਾ
ਗੁਣਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾ ਵਿषਯਪ੍ਰਵਾਲਾਃ |
ਅਧਸ਼੍ਚ ਮੂਲਾਨ੍ਯਨੁਸਨ੍ਤਤਾਨਿ
ਕਰ੍ਮਾਨੁਬਨ੍ਧੀਨਿ ਮਨੁष੍ਯਲੋਕੇ ||੧੫-੨||
ਅਨੁਵਾਦ
ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਫੈਲੀਆਂ; (ਪੰਚ) ਵਿਸ਼ੇ ਇਸ ਦੇ ਸ਼ੂਟ ਹਨ; ਇਸ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇਠਾਂ ਫੈਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ
ਸ਼੍ਲੋਕ 3 ਅਤੇ 4
ਨ ਰੂਪਮਸ੍ਯੇਹ ਤਥੋਪਲਭ੍ਯਤੇ
ਨਾਨ੍ਤੋ ਨ ਚਾਦਿਰ੍ਨ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ |
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਮੇਨਂ ਸੁਵਿਰੂਢਮੂਲਂ
ਅਸਙ੍ਗਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦृਢੇਨ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ||੧੫-੩||
ਤਤਃ ਪਦਂ ਤਤ੍ਪਰਿਮਾਰ੍ਗਿਤਵ੍ਯਂ
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਗਤਾ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤਿ ਭੂਯਃ |
ਤਮੇਵ ਚਾਦ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇ |
ਯਤਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਸृਤਾ ਪੁਰਾਣੀ ||੧੫-੪||
ਅਨੁਵਾਦ
ਇਸ (ਸੰਸਾਰ ਬਿਰਖ) ਦਾ ਜੋ ਸਰੂਪ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਥੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਆਰੰਭ ਹੈ, ਨਾ ਅੰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵੱਕਾਰ ਹੈ ਇਸ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਅਸ਼ਵਥ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਸਂਗ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ. .. . (ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ) ਉਸ ਪਦਵੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਗਤ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪਰਤਦੇ "ਮੈਂ ਉਸ ਅਸਲੀ ਆਦਮੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੁਝਾਨ ਫੈਲਿਆ ਹੈ. "
ਸ਼੍ਲੋਕ 5
ਨਿਰ੍ਮਾਨਮੋਹਾ ਜਿਤਸਙ੍ਗਦੋषਾ
ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਨਿਤ੍ਯਾ ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਕਾਮਾਃ |
ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੈਰ੍ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸੁਖਦੁਃਖਸਂਜ੍ਞੈਰ੍-
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਮੂਢਾਃ ਪਦਮਵ੍ਯਯਂ ਤਤ੍ ||੧੫-੫||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਗਤ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਸੁਖ ਅਤੇ ਗ਼ਮੀ ਨਾਮਕ ਦਵੈਤ-ਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਜਿਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਸ਼੍ਲੋਕ 6
ਨ ਤਦ੍ਭਾਸਯਤੇ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕੋ ਨ ਪਾਵਕਃ |
ਯਦ੍ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਤਦ੍ਧਾਮ ਪਰਮਂ ਮਮ ||੧੫-੬||
ਅਨੁਵਾਦ
ਨਾ ਤਾਂ ਸੂਰਜ, ਨਾ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅੱਗ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਲੋਕ ਮੁੜ (ਜਗਤ ਵਿਚ) ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੇ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਪਰਮ ਨਿਵਾਸ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 7
ਮਮੈਵਾਂਸ਼ੋ ਜੀਵਲੋਕੇ ਜੀਵਭੂਤਃ ਸਨਾਤਨਃ |
ਮਨਃषष੍ਠਾਨੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਥਾਨਿ ਕਰ੍षਤਿ ||੧੫-੭||
ਅਨੁਵਾਦ
ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਸਦੀਵੀ ਹਿੱਸਾ ਇਸ ਜੀਵਤ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੀਵ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ (ਮਰਨ ਵੇਲੇ) ਕੁਦਰਤ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਜਾਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 8
ਸ਼ਰੀਰਂ ਯਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਚ੍ਚਾਪ੍ਯੁਤ੍ਕ੍ਰਾਮਤੀਸ਼੍ਵਰਃ |
ਗृਹੀਤ੍ਵੈਤਾਨਿ ਸਂਯਾਤਿ ਵਾਯੁਰ੍ਗਨ੍ਧਾਨਿਵਾਸ਼ਯਾਤ੍ ||੧੫-੮||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਦੋਂ (ਦੇਹਧਾਰੀ) ਪਰਮਾਤਮਾ (ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ) (ਇਕ ਸਰੀਰ ਤੋਂ) ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ (ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ) ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਦੂਜੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਆਸਰੇ (ਫੁੱਲ) ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 9
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚ ਰਸਨਂ ਘ੍ਰਾਣਮੇਵ ਚ |
ਅਧਿष੍ਠਾਯ ਮਨਸ਼੍ਚਾਯਂ ਵਿषਯਾਨੁਪਸੇਵਤੇ ||੧੫-੯||
ਅਨੁਵਾਦ
(ਇਹ ਜੀਵ) ਇਨ੍ਹਾਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਭਾਵ ਸੁਣਨ, ਅੱਖਾਂ, ਛੋਹਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾ, ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਗੰਧ (ਨੱਕ) ਰਾਹੀਂ
ਸ਼੍ਲੋਕ 10
ਉਤ੍ਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵਾਪਿ ਭੁਞ੍ਜਾਨਂ ਵਾ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ |
ਵਿਮੂਢਾ ਨਾਨੁਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਜ੍ਞਾਨਚਕ੍ਸ਼ੁषਃ ||੧੫-੧੦||
ਅਨੁਵਾਦ
ਅਗਿਆਨੀ ਲੋਕ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਜਾਂ (ਵਸਤੂਆਂ) ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ, ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ; (ਪਰ) ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ
ਸ਼੍ਲੋਕ 11
ਯਤਨ੍ਤੋ ਯੋਗਿਨਸ਼੍ਚੈਨਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਨ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ |
ਯਤਨ੍ਤੋऽਪ੍ਯਕृਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨੈਨਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਚੇਤਸਃ ||੧੫-੧੧||
ਅਨੁਵਾਦ
ਯੋਗੀ ਜਤਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਪਵਿੱਤਰ ਅੰਤਹਕਰਣ (ਅਕ੍ਰਿਤਮਾਨ) ਅਤੇ ਅਚੇਤ (ਅਚੇਤ) ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਜਤਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ
ਸ਼੍ਲੋਕ 12
ਯਦਾਦਿਤ੍ਯਗਤਂ ਤੇਜੋ ਜਗਦ੍ਭਾਸਯਤੇऽਖਿਲਮ੍ |
ਯਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਿ ਯਚ੍ਚਾਗ੍ਨੌ ਤਤ੍ਤੇਜੋ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਮਕਮ੍ ||੧੫-੧੨||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਪਰਤਾਪ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਸਮਝੋ
ਸ਼੍ਲੋਕ 13
ਗਾਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਭੂਤਾਨਿ ਧਾਰਯਾਮ੍ਯਹਮੋਜਸਾ |
ਪੁष੍ਣਾਮਿ ਚੌषਧੀਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੋਮੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਸਾਤ੍ਮਕਃ ||੧੫-੧੩||
ਅਨੁਵਾਦ
ਇਹ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਤੱਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੰਦਰਮਾ ਬਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਰਥਾਤ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹਾਂ
ਸ਼੍ਲੋਕ 14
ਅਹਂ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਦੇਹਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ |
ਪ੍ਰਾਣਾਪਾਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪਚਾਮ੍ਯਨ੍ਨਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਮ੍ ||੧੫-੧੪||
ਅਨੁਵਾਦ
ਮੈਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅਪਾਨ ਵਾਲੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਹਜ਼ਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਸ਼੍ਲੋਕ 15
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਚਾਹਂ ਹृਦਿ ਸਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟੋ
ਮਤ੍ਤਃ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਮਪੋਹਨਞ੍ਚ |
ਵੇਦੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਰਹਮੇਵ ਵੇਦ੍ਯੋ
ਵੇਦਾਨ੍ਤਕृਦ੍ਵੇਦਵਿਦੇਵ ਚਾਹਮ੍ ||੧੫-੧੫||
ਅਨੁਵਾਦ
ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ ਮੈਥੋਂ ਹੀ ਯਾਦ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਅਪੋਹਣਾ (ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ) ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਚੀਜ਼ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੇਦਾਂਤ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹਾਂ
ਸ਼੍ਲੋਕ 16
ਦ੍ਵਾਵਿਮੌ ਪੁਰੁषੌ ਲੋਕੇ ਕ੍ਸ਼ਰਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰ ਏਵ ਚ |
ਕ੍ਸ਼ਰਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਕੂਟਸ੍ਥੋऽਕ੍ਸ਼ਰ ਉਚ੍ਯਤੇ ||੧੫-੧੬||
ਅਨੁਵਾਦ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਮਨੁੱਖ ਹਨ, ਕਸ਼ਰ (ਨਾਸ਼ਵਾਨ) ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਰ (ਅਮਰ), ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਕਸ਼ਰ ਹਨ ਅਤੇ 'ਕੁਤਸਥ' ਨੂੰ ਅਕਸ਼ਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 17
ਉਤ੍ਤਮਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮੇਤ੍ਯੁਧਾਹृਤਃ |
ਯੋ ਲੋਕਤ੍ਰਯਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਯਵ੍ਯਯ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ||੧੫-੧੭||
ਅਨੁਵਾਦ
ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪੁਰਖ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਅਟੁੱਟ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ ਜੋ ਤਿੰਨਾਂ ਜਹਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 18
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਰਮਤੀਤੋऽਹਮਕ੍ਸ਼ਰਾਦਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਃ |
ਅਤੋऽਸ੍ਮਿ ਲੋਕੇ ਵੇਦੇ ਚ ਪ੍ਰਥਿਤਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ||੧੫-੧੮||
ਅਨੁਵਾਦ
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਸ਼ਰਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਰ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਾਂ
ਸਿਰਫ਼ ਪਡ਼੍ਹਨ ਤੋਂ ਵੱਧ -
ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾਓ।
ਪਵਿੱਤਰ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁੰਦਰ, ਸਿਨੇਮਾਈ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ। ਆਪਣੀ ਪਿਛੋਕਡ਼ ਚੁਣੋ, ਜਪ ਦੇ ਆਡੀਓ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਗੀਤ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਓ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਲਈ ਐਪ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ
- ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਪਿਛੋਕਡ਼ ਕਲਾਕਾਰੀ
- ਸਿੰਕਡ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅਰਥ ਪਾਠ
- ਡੁੱਬਣ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ
.jpg)
ਡੂੰਘੇ ਵਿਸਰਜਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰੋ
ਸੰਪੂਰਨ ਗੀਤ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਸਕਰਣ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਿਨੇਮਾਈ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ, ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰ।
