ਅਧਿਆਇ 3

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਅਥ ਤृਤੀਯੋऽਧ੍ਯਾਯਃ

43 ਸੈਕਸ਼ਨ
ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 1

ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ |

ਜ੍ਯਾਯਸੀ ਚੇਤ੍ਕਰ੍ਮਣਸ੍ਤੇ ਮਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ |

ਤਤ੍ਕਿਂ ਕਰ੍ਮਣਿ ਘੋਰੇ ਮਾਂ ਨਿਯੋਜਯਸਿ ਕੇਸ਼ਵ ||੩-੧||

ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ

ਅਨੁਵਾਦ

ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਕਰਮ ਨਾਲੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਕਰਮ ਲਈ ਕਿਉਂ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ?

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 2

ਵ੍ਯਾਮਿਸ਼੍ਰੇਣੇਵ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਮੋਹਯਸੀਵ ਮੇ |

ਤਦੇਕਂ ਵਦ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਯੇਨ ਸ਼੍ਰੇਯੋऽਹਮਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍ ||੩-੨||

ਅਨੁਵਾਦ

ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਮਿਸ਼ਰਿਤ ਵਾਕ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ (ਰਾਹ) ਜ਼ਰੂਰ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਪਰਮ ਸੋਭਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਾਂ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 3

ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ |

ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਦ੍ਵਿਵਿਧਾ ਨਿष੍ਠਾ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਯਾਨਘ |

ਜ੍ਞਾਨਯੋਗੇਨ ਸਾਙ੍ਖ੍ਯਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਯੋਗੇਨ ਯੋਗਿਨਾਮ੍ ||੩-੩||

ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ

ਅਨੁਵਾਦ

ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ (ਅਨਘ) ਅਰਜੁਨ, ਇਸ ਤੁਕ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ: ਗਿਆਨ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਬੁੱਧੀਮਾਨ (ਸਾਂਖਯਾਨਾਮ) ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ, ਕਰਮ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 4

ਨ ਕਰ੍ਮਣਾਮਨਾਰਮ੍ਭਾਨ੍ਨੈष੍ਕਰ੍ਮ੍ਯਂ ਪੁਰੁषੋऽਸ਼੍ਨੁਤੇ |

ਨ ਚ ਸਂਨ੍ਯਸਨਾਦੇਵ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਸਮਧਿਗਚ੍ਛਤਿ ||੩-੪||

ਅਨੁਵਾਦ

ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤਿਆਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਤਿਆਗ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਨਤਾ (ਪੂਰਨਤਾ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 5

ਨ ਹਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਮਪਿ ਜਾਤੁ ਤਿष੍ਠਤ੍ਯਕਰ੍ਮਕृਤ੍ |

ਕਾਰ੍ਯਤੇ ਹ੍ਯਵਸ਼ਃ ਕਰ੍ਮ ਸਰ੍ਵਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਜੈਰ੍ਗੁਣੈਃ ||੩-੫||

ਅਨੁਵਾਦ

ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ (ਮਨੁੱਖ) ਜੋ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਧਾਰਨੀ ਹਨ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 6

ਕਰ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਸਂਯਮ੍ਯ ਯ ਆਸ੍ਤੇ ਮਨਸਾ ਸ੍ਮਰਨ੍ |

ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਾਨ੍ਵਿਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਮਿਥ੍ਯਾਚਾਰਃ ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ ||੩-੬||

ਅਨੁਵਾਦ

ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਸਰੀਰਕ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤੇ (ਚਿੰਤਨ) ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠਾ (ਹੰਕਾਰੀ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 7

ਯਸ੍ਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਮਨਸਾ ਨਿਯਮ੍ਯਾਰਭਤੇऽਰ੍ਜੁਨ |

ਕਰ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੈਃ ਕਰ੍ਮਯੋਗਮਸਕ੍ਤਃ ਸ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ ||੩-੭||

ਅਨੁਵਾਦ

ਪਰ ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕਰਮਯੋਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 8

ਨਿਯਤਂ ਕੁਰੁ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਮ ਜ੍ਯਾਯੋ ਹ੍ਯਕਰ੍ਮਣਃ |

ਸ਼ਰੀਰਯਾਤ੍ਰਾਪਿ ਚ ਤੇ ਨ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧ੍ਯੇਦਕਰ੍ਮਣਃ ||੩-੮||

ਅਨੁਵਾਦ

ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕਰਤੱਵ ਕਰੋ ਕਿਉਂਕਿ ਕਰਮ ਗੈਰ-ਕਰਮ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ ਤੇਰੀ ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ (ਤੇਰੇ) ਸਰੀਰ ਦਾ ਨਿਰਬਾਹ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 9

ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਾਤ੍ਕਰ੍ਮਣੋऽਨ੍ਯਤ੍ਰ ਲੋਕੋऽਯਂ ਕਰ੍ਮਬਨ੍ਧਨਃ |

ਤਦਰ੍ਥਂ ਕਰ੍ਮ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਮੁਕ੍ਤਸਙ੍ਗਃ ਸਮਾਚਰ ||੩-੯||

ਅਨੁਵਾਦ

ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਯੱਗ ਲਈ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਰਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਵਿਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਤਿਆਗ ਕੇ ਕੇਵਲ ਯੱਗ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਹੀ ਕਰਮ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰੋ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 10

ਸਹਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਰੋਵਾਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ |

ਅਨੇਨ ਪ੍ਰਸਵਿष੍ਯਧ੍ਵਮੇष ਵੋऽਸ੍ਤ੍ਵਿष੍ਟਕਾਮਧੁਕ੍ ||੩-੧੦||

ਅਨੁਵਾਦ

ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ (ਸਿਰਜਣਹਾਰ) ਨੇ (ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ) ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਯੱਗ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਯੱਗ ਦੁਆਰਾ ਤੁਸੀਂ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਹ ਯੱਗ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 11

ਦੇਵਾਨ੍ਭਾਵਯਤਾਨੇਨ ਤੇ ਦੇਵਾ ਭਾਵਯਨ੍ਤੁ ਵਃ |

ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਭਾਵਯਨ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪਰਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ||੩-੧੧||

ਅਨੁਵਾਦ

ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਇਸ ਯੱਗ ਦੁਆਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਤਰੱਕੀ ਕਰਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਸੀ ਤਰੱਕੀ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ, ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਸੋਭਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 12

ਇष੍ਟਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਹਿ ਵੋ ਦੇਵਾ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞਭਾਵਿਤਾਃ |

ਤੈਰ੍ਦਤ੍ਤਾਨਪ੍ਰਦਾਯੈਭ੍ਯੋ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ੍ਤੇਨ ਏਵ ਸਃ ||੩-੧੨||

ਅਨੁਵਾਦ

ਯੱਗ ਦੁਆਰਾ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨਚਾਹੀ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਕੀਨਨ ਚੋਰ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 13

ਯਜ੍ਞਸ਼ਿष੍ਟਾਸ਼ਿਨਃ ਸਨ੍ਤੋ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਕਿਲ੍ਬਿषੈਃ |

ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਤੇ ਤ੍ਵਘਂ ਪਾਪਾ ਯੇ ਪਚਨ੍ਤ੍ਯਾਤ੍ਮਕਾਰਣਾਤ੍ ||੩-੧੩||

ਅਨੁਵਾਦ

ਯੱਗ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਹੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 14

ਅਨ੍ਨਾਦ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਾਦਨ੍ਨਸਮ੍ਭਵਃ |

ਯਜ੍ਞਾਦ੍ਭਵਤਿ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਯਜ੍ਞਃ ਕਰ੍ਮਸਮੁਦ੍ਭਵਃ ||੩-੧੪||

ਅਨੁਵਾਦ

ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ ਭੋਜਨ ਪੌਦਿਆਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰਜਨਿਆ ਯੱਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਯੱਗ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 15

ਕਰ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਦ੍ਭਵਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਰਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ |

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਗਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ||੩-੧੫||

ਅਨੁਵਾਦ

ਕਰਮ ਬ੍ਰਹਮਾਜੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਜੀ ਅਕਸ਼ਰ ਤੱਤ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਸਰਬ ਵਿਆਪਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਦਾ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 16

ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਂ ਚਕ੍ਰਂ ਨਾਨੁਵਰ੍ਤਯਤੀਹ ਯਃ |

ਅਘਾਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰਾਮੋ ਮੋਘਂ ਪਾਰ੍ਥ ਸ ਜੀਵਤਿ ||੩-੧੬||

ਅਨੁਵਾਦ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਚੱਕਰ ਦਾ ਪਾਲਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਇੰਦਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਵਿਅਰਥ ਬਤੀਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 17

ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਰਤਿਰੇਵ ਸ੍ਯਾਦਾਤ੍ਮਤृਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਨਵਃ |

ਆਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵ ਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ||੩-੧੭||

ਅਨੁਵਾਦ

ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ, ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਫਰਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 18

ਨੈਵ ਤਸ੍ਯ ਕृਤੇਨਾਰ੍ਥੋ ਨਾਕृਤੇਨੇਹ ਕਸ਼੍ਚਨ |

ਨ ਚਾਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਕਸ਼੍ਚਿਦਰ੍ਥਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਯਃ ||੩-੧੮||

ਅਨੁਵਾਦ

ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਰਮ ਅਤੇ ਅਕਰਮ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਰੋਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਕਿਸੇ ਉਪਰ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 19

ਤਸ੍ਮਾਦਸਕ੍ਤਃ ਸਤਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਚਰ |

ਅਸਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਾਚਰਨ੍ਕਰ੍ਮ ਪਰਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੂਰੁषਃ ||੩-੧੯||

ਅਨੁਵਾਦ

ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ, ਨਿਰਲੇਪ ਮਨੁੱਖ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 20

ਕਰ੍ਮਣੈਵ ਹਿ ਸਂਸਿਦ੍ਧਿਮਾਸ੍ਥਿਤਾ ਜਨਕਾਦਯਃ |

ਲੋਕਸਂਗ੍ਰਹਮੇਵਾਪਿ ਸਮ੍ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ||੩-੨੦||

ਅਨੁਵਾਦ

ਜਨਕਾਦਿ (ਜਾਣਕਾਰ ਲੋਕ) ਵੀ ਕਰਮ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਲੋਕਾਂ (ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ) ਦੇ ਇਕੱਠ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੋ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 21

ਯਦ੍ਯਦਾਚਰਤਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਤਦੇਵੇਤਰੋ ਜਨਃ |

ਸ ਯਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਲੋਕਸ੍ਤਦਨੁਵਰ੍ਤਤੇ ||੩-੨੧||

ਅਨੁਵਾਦ

ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੂਸਰੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਰੀਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੀ ਸਾਬਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 22

ਨ ਮੇ ਪਾਰ੍ਥਾਸ੍ਤਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਕਿਞ੍ਚਨ |

ਨਾਨਵਾਪ੍ਤਮਵਾਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤ ਏਵ ਚ ਕਰ੍ਮਣਿ ||੩-੨੨||

ਅਨੁਵਾਦ

ਭਾਵੇਂ ਸੰਸਾਰਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਕਰਤੱਵ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ (ਅਵਪੱਤਵਯਮ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਾਮੂਲੀ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਅਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਕਰਮ ਵਿਚ ਹੀ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 23

ਯਦਿ ਹ੍ਯਹਂ ਨ ਵਰ੍ਤੇਯਂ ਜਾਤੁ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ |

ਮਮ ਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨੁਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮਨੁष੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ||੩-੨੩||

ਅਨੁਵਾਦ

ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਸੁਚੇਤ ਰਹਾਂ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਕਰਮ ਵਿਚ ਨਾ ਰਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਰਥ! ਲੋਕ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਮਾਰਗ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਗੇ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 24

ਉਤ੍ਸੀਦੇਯੁਰਿਮੇ ਲੋਕਾ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਮ ਚੇਦਹਮ੍ |

ਸਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਚ ਕਰ੍ਤਾ ਸ੍ਯਾਮੁਪਹਨ੍ਯਾਮਿਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ||੩-੨੪||

ਅਨੁਵਾਦ

ਜੇ ਮੈਂ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਅਤੇ ਮੈਂ ਜਾਤੀਵਾਦ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਅਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵਾਂਗਾ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 25

ਸਕ੍ਤਾਃ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਯਥਾ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤ |

ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤਥਾਸਕ੍ਤਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षੁਰ੍ਲੋਕਸਂਗ੍ਰਹਮ੍ ||੩-੨੫||

ਅਨੁਵਾਦ

ਹੇ ਭਾਰਤ! ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਅਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਮੋਹ ਅਤੇ ਲੋਕ ਭਲਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 26

ਨ ਬੁਦ੍ਧਿਭੇਦਂ ਜਨਯੇਦਜ੍ਞਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਸਙ੍ਗਿਨਾਮ੍ |

ਜੋषਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮਾਚਰਨ੍ ||੩-੨੬||

ਅਨੁਵਾਦ

ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋਏ ਅਗਿਆਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਰਮ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 27

ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਾਨਿ ਗੁਣੈਃ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ |

ਅਹਙ੍ਕਾਰਵਿਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਕਰ੍ਤਾਹਮਿਤਿ ਮਨ੍ਯਤੇ ||੩-੨੭||

ਅਨੁਵਾਦ

ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਹਉਮੈ ਦੁਆਰਾ ਭਰਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਕਰਤਾ ਹਾਂ"

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 28

ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍ਤੁ ਮਹਾਬਾਹੋ ਗੁਣਕਰ੍ਮਵਿਭਾਗਯੋਃ |

ਗੁਣਾ ਗੁਣੇषੁ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਨ ਸਜ੍ਜਤੇ ||੩-੨੮||

ਅਨੁਵਾਦ

ਪਰ ਹੇ ਬਲਵੰਤ! ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਦੇ ਸੱਚ (ਤੱਤ) ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ (ਕਰਮ ਵਿਚ) ਨਹੀਂ ਜੁੜਦਾ, ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ"

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 29

ਪ੍ਰਕृਤੇਰ੍ਗੁਣਸਮ੍ਮੂਢਾਃ ਸਜ੍ਜਨ੍ਤੇ ਗੁਣਕਰ੍ਮਸੁ |

ਤਾਨਕृਤ੍ਸ੍ਨਵਿਦੋ ਮਨ੍ਦਾਨ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਵਿਨ੍ਨ ਵਿਚਾਲਯੇਤ੍ ||੩-੨੯||

ਅਨੁਵਾਦ

ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚ ਮੋਹਿਤ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਮਗਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਅਧੂਰੇ ਗਿਆਨ (ਅਕ੍ਰਿਤਸਨਾਵਿਦਹ) ਵਾਲੇ ਮੰਦ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 30

ਮਯਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਂਨ੍ਯਸ੍ਯਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਚੇਤਸਾ |

ਨਿਰਾਸ਼ੀਰ੍ਨਿਰ੍ਮਮੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ ||੩-੩੦||

ਅਨੁਵਾਦ

ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਕੇ, ਆਸ ਅਤੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਯੁੱਧ ਲੜ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 31

ਯੇ ਮੇ ਮਤਮਿਦਂ ਨਿਤ੍ਯਮਨੁਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ |

ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਨ੍ਤੋऽਨਸੂਯਨ੍ਤੋ ਮੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੇऽਪਿ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ||੩-੩੧||

ਅਨੁਵਾਦ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੋਟੀ ਬੁੱਧੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ (ਅਨਸੂਯੰਤ) ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਇਸ ਮੱਤ (ਉਪਦੇਸ਼) ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਰਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 32

ਯੇ ਤ੍ਵੇਤਦਭ੍ਯਸੂਯਨ੍ਤੋ ਨਾਨੁਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਮੇ ਮਤਮ੍ |

ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਮੂਢਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਨष੍ਟਾਨਚੇਤਸਃ ||੩-੩੨||

ਅਨੁਵਾਦ

ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਇਸ ਮੱਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਲਵੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕੁਰਾਹੇ ਪਏ ਮਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 33

ਸਦृਸ਼ਂ ਚੇष੍ਟਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕृਤੇਰ੍ਜ੍ਞਾਨਵਾਨਪਿ |

ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਨਿਗ੍ਰਹਃ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ||੩-੩੩||

ਅਨੁਵਾਦ

ਸਿਆਣਾ ਬੰਦਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਪੋ-ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ (ਕਿਸੇ ਦਾ) ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੀ ਵੱਸ?

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 34

ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਰਾਗਦ੍ਵੇषੌ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ |

ਤਯੋਰ੍ਨ ਵਸ਼ਮਾਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੌ ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨੌ ||੩-੩੪||

ਅਨੁਵਾਦ

ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ (ਭਾਵ ਹਰੇਕ ਇੰਦਰੀ) ਪ੍ਰਤੀ (ਮਨ ਵਿੱਚ) ਮੋਹ ਅਤੇ ਵੈਰ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ (ਮਨੁੱਖ ਦੇ) ਵੈਰੀ ਹਨ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 35

ਸ਼੍ਰੇਯਾਨ੍ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੋ ਵਿਗੁਣਃ ਪਰਧਰ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਨੁष੍ਠਿਤਾਤ੍ |

ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇ ਨਿਧਨਂ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪਰਧਰ੍ਮੋ ਭਯਾਵਹਃ ||੩-੩੫||

ਅਨੁਵਾਦ

ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੇ ਦੂਜੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਨਾਲੋਂ; ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਮਰਨਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ (ਪਰ) ਦੂਜੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਮੌਤ ਡਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 36

ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ |

ਅਥ ਕੇਨ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੋऽਯਂ ਪਾਪਂ ਚਰਤਿ ਪੂਰੁषਃ |

ਅਨਿਚ੍ਛਨ੍ਨਪਿ ਵਾਰ੍ष੍ਣੇਯ ਬਲਾਦਿਵ ਨਿਯੋਜਿਤਃ ||੩-੩੬||

ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ

ਅਨੁਵਾਦ

ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਹੇ ਵਰਸਨੇ! ਫਿਰ, ਇਹ ਆਦਮੀ ਕਿਸ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ?

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 37

ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ |

ਕਾਮ ਏष ਕ੍ਰੋਧ ਏष ਰਜੋਗੁਣਸਮੁਦ੍ਭਵਃ |

ਮਹਾਸ਼ਨੋ ਮਹਾਪਾਪ੍ਮਾ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯੇਨਮਿਹ ਵੈਰਿਣਮ੍ ||੩-੩੭||

ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ

ਅਨੁਵਾਦ

ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਇਹ ਰਜੋਗੁਣ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ 'ਇੱਛਾ' ਹੈ, ਇਹ ਕ੍ਰੋਧ ਹੈ; ਇਹ ਮਹਾ ਪੁਰਖ (ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੁੱਖ ਹੈ) ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਥੇ (ਇਸ ਜਗਤ ਵਿਚ) ਆਪਣਾ ਵੈਰੀ ਸਮਝੋ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 38

ਧੂਮੇਨਾਵ੍ਰਿਯਤੇ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਯਥਾਦਰ੍ਸ਼ੋ ਮਲੇਨ ਚ |

ਯਥੋਲ੍ਬੇਨਾਵृਤੋ ਗਰ੍ਭਸ੍ਤਥਾ ਤੇਨੇਦਮਾਵृਤਮ੍ ||੩-੩੮||

ਅਨੁਵਾਦ

ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਗਰੱਭਸਥ ਸ਼ੀਸ਼ੂ ਨੂੰ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਨੇ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ (ਗਿਆਨ) ਉਸ (ਕੰਮ) ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 39

ਆਵृਤਂ ਜ੍ਞਾਨਮੇਤੇਨ ਜ੍ਞਾਨਿਨੋ ਨਿਤ੍ਯਵੈਰਿਣਾ |

ਕਾਮਰੂਪੇਣ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਦੁष੍ਪੂਰੇਣਾਨਲੇਨ ਚ ||੩-੩੯||

ਅਨੁਵਾਦ

ਹੇ ਕੋਨਤੇਯਾ! ਅੱਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਵਾਸਨਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਸਿਆਣਿਆਂ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 40

ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਮਨੋ ਬੁਦ੍ਧਿਰਸ੍ਯਾਧਿष੍ਠਾਨਮੁਚ੍ਯਤੇ |

ਏਤੈਰ੍ਵਿਮੋਹਯਤ੍ਯੇष ਜ੍ਞਾਨਮਾਵृਤ੍ਯ ਦੇਹਿਨਮ੍ ||੩-੪੦||

ਅਨੁਵਾਦ

ਇੰਦਰੀਆਂ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਕੰਮ ਭੌਤਿਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 41

ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯਾਦੌ ਨਿਯਮ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ |

ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਜਹਿ ਹ੍ਯੇਨਂ ਜ੍ਞਾਨਵਿਜ੍ਞਾਨਨਾਸ਼ਨਮ੍ ||੩-੪੧||

ਅਨੁਵਾਦ

ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਅਰਜੁਨ! ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਇਸ ਦੁਸ਼ਟ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰੋ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 42

ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਪਰਾਣ੍ਯਾਹੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯਃ ਪਰਂ ਮਨਃ |

ਮਨਸਸ੍ਤੁ ਪਰਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਯੋ ਬੁਦ੍ਧੇਃ ਪਰਤਸ੍ਤੁ ਸਃ ||੩-੪੨||

ਅਨੁਵਾਦ

ਪਰੇ (ਸਰੀਰ) ਨੂੰ (ਉੱਤਮ) ਇੰਦਰੀਆਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਮਨ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਬੁੱਧੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ ਉਹ ਆਤਮਾ ਹੈ

ਕਰ੍ਮਯੋਗ

ਸ਼੍ਲੋਕ 43

ਏਵਂ ਬੁਦ੍ਧੇਃ ਪਰਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸਂਸ੍ਤਭ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ |

ਜਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕਾਮਰੂਪਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ ||੩-੪੩||

ਅਨੁਵਾਦ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ (ਪਵਿੱਤਰ) ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਅਕਲ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜਾਣ ਕੇ ਅਤੇ ਆਤਮਾ (ਬੁੱਧੀ) ਰਾਹੀਂ ਆਤਮਾ (ਮਨ) ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ, ਹੇ ਬਲਵੰਤ! ਤੂੰ ਕਾਮਰੂਪ ਦੇ ਇਸ ਭਿਆਨਕ (ਦੁਰਾਸਾਦਮ) ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ

ੴ ਤਤ੍ਸਦਿਤਿ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਗਵਦ੍ਗੀਤਾ ਸੁਪਨਿषਤ੍ਸੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਮ੍ ਯੋਗਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਾਰ੍ਜੁਨਸਂਵਦੇ ਕਰ੍ਮਯੋਗੋ ਨਾਮ ਤृਤੀਯੋਧ੍ਯਾਯਃ

ਸਿਰਫ਼ ਪਡ਼੍ਹਨ ਤੋਂ ਵੱਧ -
ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾਓ।

ਪਵਿੱਤਰ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁੰਦਰ, ਸਿਨੇਮਾਈ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ। ਆਪਣੀ ਪਿਛੋਕਡ਼ ਚੁਣੋ, ਜਪ ਦੇ ਆਡੀਓ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਗੀਤ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਓ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਲਈ ਐਪ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ

  • ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਪਿਛੋਕਡ਼ ਕਲਾਕਾਰੀ
  • ਸਿੰਕਡ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅਰਥ ਪਾਠ
  • ਡੁੱਬਣ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ
Video Generation Preview

ਡੂੰਘੇ ਵਿਸਰਜਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰੋ

ਸੰਪੂਰਨ ਗੀਤ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਸਕਰਣ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਿਨੇਮਾਈ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ, ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰ।