ਅਕ੍ਸ਼ਰਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਗ
ਅਥ ਅष੍ਟਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਸ਼੍ਲੋਕ 1
ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ |
ਕਿਂ ਤਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕਿਮਧ੍ਯਾਤ੍ਮਂ ਕਿਂ ਕਰ੍ਮ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ |
ਅਧਿਭੂਤਂ ਚ ਕਿਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਧਿਦੈਵਂ ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ||੮-੧||
ਅਨੁਵਾਦ
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਹੇ ਮਹਾ ਪੁਰਖ! ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੀ ਹੈ? ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਕੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਕਰਮ ਕੀ ਹੈ? ਅਤੇ ਅਧੀਭੂਤ ਨਾਮ ਦੁਆਰਾ ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਅਧੀਦੇਵ ਨਾਮ ਦੁਆਰਾ ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼੍ਲੋਕ 2
ਅਧਿਯਜ੍ਞਃ ਕਥਂ ਕੋऽਤ੍ਰ ਦੇਹੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨ |
ਪ੍ਰਯਾਣਕਾਲੇ ਚ ਕਥਂ ਜ੍ਞੇਯੋऽਸਿ ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਭਿਃ ||੮-੨||
ਅਨੁਵਾਦ
ਅਤੇ ਹੇ ਮਧੂਸੂਦਨ! ਇੱਥੇ ਅਧਿਆਗਿਆ ਕੌਣ ਹੈ? ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਹੈ? ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅੰਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮੱਧਮ ਦਿਮਾਗ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ,
ਸ਼੍ਲੋਕ 3
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ |
ਅਕ੍ਸ਼ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਮਂ ਸ੍ਵਭਾਵੋऽਧ੍ਯਾਤ੍ਮਮੁਚ੍ਯਤੇ |
ਭੂਤਭਾਵੋਦ੍ਭਵਕਰੋ ਵਿਸਰ੍ਗਃ ਕਰ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਃ ||੮-੩||
ਅਨੁਵਾਦ
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ - ਪਰਮ ਅਕਸ਼ਰ (ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ) ਤੱਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ; ਕੁਦਰਤ (ਆਪਣਾ ਸਰੂਪ) ਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸਰਗ (ਬਲੀਦਾਨ, ਮਨੋਰਥ ਸ਼ਕਤੀ) ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 4
ਅਧਿਭੂਤਂ ਕ੍ਸ਼ਰੋ ਭਾਵਃ ਪੁਰੁषਸ਼੍ਚਾਧਿਦੈਵਤਮ੍ |
ਅਧਿਯਜ੍ਞੋऽਹਮੇਵਾਤ੍ਰ ਦੇਹੇ ਦੇਹਭृਤਾਂ ਵਰ ||੮-੪||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਦੇਹਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ! ਪ੍ਰਾਣੀ ਵਸਤੂ (ਪੰਚਮਹਾਭੂਤ) ਅਧਿਭੂਤ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਅਧੀਦੈਵ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਮਾਲਕ ਹਾਂ
ਸ਼੍ਲੋਕ 5
ਅਨ੍ਤਕਾਲੇ ਚ ਮਾਮੇਵ ਸ੍ਮਰਨ੍ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਲੇਵਰਮ੍ |
ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਸ ਮਦ੍ਭਾਵਂ ਯਾਤਿ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ||੮-੫||
ਅਨੁਵਾਦ
ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਅੰਤਮ ਸਮੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 6
ਯਂ ਯਂ ਵਾਪਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ਭਾਵਂ ਤ੍ਯਜਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕਲੇਵਰਮ੍ |
ਤਂ ਤਮੇਵੈਤਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਦਾ ਤਦ੍ਭਾਵਭਾਵਿਤਃ ||੮-੬||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਕੋਨਤੇਯਾ! ਜਿਸ ਭੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ (ਇਹ ਜੀਵ) ਅੰਤਮ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣ ਵੇਲੇ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਭਾਵਨਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੇ ਫਲਸਰੂਪ ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਉਹੀ ਭਾਵਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 7
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਲੇषੁ ਮਾਮਨੁਸ੍ਮਰ ਯੁਧ੍ਯ ਚ |
ਮਯ੍ਯਰ੍ਪਿਤਮਨੋਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਾਮੇਵੈष੍ਯਸ੍ਯਸਂਸ਼ਯਃ (orਸਂਸ਼ਯਮ੍) ||੮-੭||
ਅਨੁਵਾਦ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸਦਾ ਯਾਦ ਰੱਖੋ; ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਲੜੋ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ
ਸ਼੍ਲੋਕ 8
ਅਭ੍ਯਾਸਯੋਗਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ ਨਾਨ੍ਯਗਾਮਿਨਾ |
ਪਰਮਂ ਪੁਰੁषਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਯਾਤਿ ਪਾਰ੍ਥਾਨੁਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ||੮-੮||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਪਾਰਥ! ਜੋ ਨਿਰੰਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਯੋਗ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 9 ਅਤੇ 10
ਕਵਿਂ ਪੁਰਾਣਮਨੁਸ਼ਾਸਿਤਾਰ-
ਮਣੋਰਣੀਯਂਸਮਨੁਸ੍ਮਰੇਦ੍ਯਃ |
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਧਾਤਾਰਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਰੂਪ-
ਮਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਣਂ ਤਮਸਃ ਪਰਸ੍ਤਾਤ੍ ||੮-੯||
ਪ੍ਰਯਾਣਕਾਲੇ ਮਨਸਾऽਚਲੇਨ
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਯੋਗਬਲੇਨ ਚੈਵ |
ਭ੍ਰੁਵੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਣਮਾਵੇਸ਼੍ਯ ਸਮ੍ਯਕ੍
ਸ ਤਂ ਪਰਂ ਪੁਰੁषਮੁਪੈਤਿ ਦਿਵ੍ਯਮ੍ ||੮-੧੦||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਰਬ-ਵਿਆਪਕ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ (ਪੁਰਾਣ), ਸਭ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ, ਸੂਖਮ ਤੋਂ ਸੂਖਮ, ਸਭ ਦੇ ਪਦਾਰਥ, ਅਕਲਪਿਤ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ (ਅਵਿਦਿਆ) ਹੈ ਉਹ (ਸਾਧਕ) ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਭਰਵੱਟਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 11
ਯਦਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਦਨ੍ਤਿ
ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਯਦ੍ਯਤਯੋ ਵੀਤਰਾਗਾਃ |
ਯਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚਰਨ੍ਤਿ
ਤਤ੍ਤੇ ਪਦਂ ਸਂਗ੍ਰਹੇਣ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ||੮-੧੧||
ਅਨੁਵਾਦ
ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਖਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਵਿਚ ਲਗਨ ਰਹਿਤ ਮਿਹਨਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਟੀਚੇ ਬਾਰੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ (ਭਗਤ) ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਸ਼੍ਲੋਕ 12 ਅਤੇ 13
ਸਰ੍ਵਦ੍ਵਾਰਾਣਿ ਸਂਯਮ੍ਯ ਮਨੋ ਹृਦਿ ਨਿਰੁਧ੍ਯ ਚ |
ਮੂਧ੍ਨ੍ਯਾਰ੍ਧਾਯਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਾਣਮਾਸ੍ਥਿਤੋ ਯੋਗਧਾਰਣਾਮ੍ ||੮-੧੨||
ਓਮਿਤ੍ਯੇਕਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਮਾਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ |
ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਤ੍ਯਜਨ੍ਦੇਹਂ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ ||੮-੧੩||
ਅਨੁਵਾਦ
(ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ) ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਕਾਬੂ ਕਰ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਸਥਿਰ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਵਿਚ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯੋਗਧਾਰਾ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ ਲਿਆ. .. . ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਇੱਕ ਅੱਖਰ 'ਓਮ' ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 14
ਅਨਨ੍ਯਚੇਤਾਃ ਸਤਤਂ ਯੋ ਮਾਂ ਸ੍ਮਰਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ |
ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਸੁਲਭਃ ਪਾਰ੍ਥ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਯੋਗਿਨਃ ||੮-੧੪||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਪਾਰਥ! ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਯੋਗੀ ਦੀ ਸਰਨ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵ ਮੈਂ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਪਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹਾਂ
ਸ਼੍ਲੋਕ 15
ਮਾਮੁਪੇਤ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਦੁਃਖਾਲਯਮਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ |
ਨਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਂਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਮਾਂ ਗਤਾਃ ||੮-੧੫||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂਪੁਰਖਾਂ ਨੇ ਪਰਮ ਸਫ਼ਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਦੀਵੀ ਦੁੱਖ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ
ਸ਼੍ਲੋਕ 16
ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਭੁਵਨਾਲ੍ਲੋਕਾਃ ਪੁਨਰਾਵਰ੍ਤਿਨੋऽਰ੍ਜੁਨ |
ਮਾਮੁਪੇਤ੍ਯ ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ||੮-੧੬||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਅਰਜੁਨ! ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕਾ ਤੱਕ ਹਰ ਕੋਈ ਇੱਕਲੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹੈ ਪਰ, ਹੇ ਕੌਂਤੀਆ! ਮੈਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਕੋਈ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਸ਼੍ਲੋਕ 17
ਸਹਸ੍ਰਯੁਗਪਰ੍ਯਨ੍ਤਮਹਰ੍ਯਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਿਦੁਃ |
ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਤੇऽਹੋਰਾਤ੍ਰਵਿਦੋ ਜਨਾਃ ||੮-੧੭||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਮਿਆਦ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਰਾਤ ਦੀ ਮਿਆਦ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਨ ਜੋ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ
ਸ਼੍ਲੋਕ 18
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਦ੍ ਵ੍ਯਕ੍ਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤ੍ਯਹਰਾਗਮੇ |
ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਗਮੇ ਪ੍ਰਲੀਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰੈਵਾਵ੍ਯਕ੍ਤਸਂਜ੍ਞਕੇ ||੮-੧੮||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਦੋਂ (ਬ੍ਰਹਮਾਜੀ ਦਾ) ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, (ਇਹ) ਪਰਗਟ (ਚਰਾਚਰ ਸੰਸਾਰ) ਅਪ੍ਰਤੱਖ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ (ਬ੍ਰਹਮਾਜੀ ਦੀ) ਰਾਤ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪ੍ਰਗਟ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 19
ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਃ ਸ ਏਵਾਯਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਲੀਯਤੇ |
ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾਗਮੇऽਵਸ਼ਃ ਪਾਰ੍ਥ ਪ੍ਰਭਵਤ੍ਯਹਰਾਗਮੇ ||੮-੧੯||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਪਾਰਥ! ਇਹ ਭੂਤ ਸਮਾਜ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਰ ਬਾਰ ਜੰਮਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਆਵਾਸ ਹੂਆ (ਇਹ ਭੂਤ ਪਿੰਡ) ਰਾਤ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 20
ਪਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਭਾਵੋऽਨ੍ਯੋऽਵ੍ਯਕ੍ਤੋऽਵ੍ਯਕ੍ਤਾਤ੍ਸਨਾਤਨਃ |
ਯਃ ਸ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਨਸ਼੍ਯਤ੍ਸੁ ਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ ||੮-੨੦||
ਅਨੁਵਾਦ
ਪਰ ਉਸ ਅਪ੍ਰਤੱਖ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਹੋਰ ਅਨਾਦਿ ਅਪ੍ਰਤੱਖ ਭਾਵਨਾ ਸਾਰੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ
ਸ਼੍ਲੋਕ 21
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤੋऽਕ੍ਸ਼ਰ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਮਾਹੁਃ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ |
ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਤਦ੍ਧਾਮ ਪਰਮਂ ਮਮ ||੮-੨੧||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਿਸ ਲਫ਼ਜ਼ ਅੱਖਰ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ ਅੰਤਮ ਟੀਚਾ (ਲਕਸ਼) ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ (ਭਗਤ) ਮੁੜ (ਜਗਤ ਵਿਚ) ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੇ, ਉਹੀ ਮੇਰਾ ਪਰਮ ਨਿਵਾਸ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 22
ਪੁਰੁषਃ ਸ ਪਰਃ ਪਾਰ੍ਥ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਲਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਨਨ੍ਯਯਾ |
ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃਸ੍ਥਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਤਤਮ੍ ||੮-੨੨||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਪਾਰਥ! ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸਮਾਏ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਨਿਵੇਕਲੀ ਭਗਤੀ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 23
ਯਤ੍ਰ ਕਾਲੇ ਤ੍ਵਨਾਵृਤ੍ਤਿਮਾਵृਤ੍ਤਿਂ ਚੈਵ ਯੋਗਿਨਃ |
ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਤਂ ਕਾਲਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਰਤਰ੍षਭ ||੮-੨੩||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਸਮਾਂ (ਮਾਰਗ) ਦੱਸਾਂਗਾ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਯੋਗੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨਾਦਰ ਅਤੇ (ਜਾਂ) ਮੁੜ ਵਾਪਰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਸ਼੍ਲੋਕ 24
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਜੋਤਿਰਹਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਃ षਣ੍ਮਾਸਾ ਉਤ੍ਤਰਾਯਣਮ੍ |
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦੋ ਜਨਾਃ ||੮-੨੪||
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਿਹੜੇ ਬ੍ਰਹਮਾਵੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਅਗਨੀ, ਜੋਤੀ, ਦੀਨ, ਸ਼ੁਕਲਪੱਖ ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਯਣ ਦੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਸ਼੍ਲੋਕ 25
ਧੂਮੋ ਰਾਤ੍ਰਿਸ੍ਤਥਾ ਕृष੍ਣਃ षਣ੍ਮਾਸਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਨਮ੍ |
ਤਤ੍ਰ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਮਸਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯੋਗੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ ||੮-੨੫||
ਅਨੁਵਾਦ
ਯੋਗੀ ਧੂਮ, ਰਾਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ਨਾਯਨ ਦੇ ਛੇ-ਮਾਸਿਕ ਮਾਰਗ ਦੁਆਰਾ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ (ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ) ਪਰਤਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 26
ਸ਼ੁਕ੍ਲਕृष੍ਣੇ ਗਤੀ ਹ੍ਯੇਤੇ ਜਗਤਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੇ ਮਤੇ |
ਏਕਯਾ ਯਾਤ੍ਯਨਾਵृਤ੍ਤਿਮਨ੍ਯਯਾਵਰ੍ਤਤੇ ਪੁਨਃ ||੮-੨੬||
ਅਨੁਵਾਦ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਇਹ ਦੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਾਰਗ ਅਨਾਦਿ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ (ਸ਼ੁਕਲ) ਦੁਹਰਾਓ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ) ਦੁਹਰਾਓ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਲੋਕ 27
ਨੈਤੇ ਸृਤੀ ਪਾਰ੍ਥ ਜਾਨਨ੍ਯੋਗੀ ਮੁਹ੍ਯਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ |
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਲੇषੁ ਯੋਗਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵਾਰ੍ਜੁਨ ||੮-੨੭||
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਕੋਈ ਵੀ ਯੋਗੀ ਜੋ ਇਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਮਾਰਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ (ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ) ਕੁਰਾਹੇ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਅਰਜੁਨ! ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯੋਗਯੁਕਤ ਬਣੋ
ਸ਼੍ਲੋਕ 28
ਵੇਦੇषੁ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਤਪਃਸੁ ਚੈਵ
ਦਾਨੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਪ੍ਰਦਿष੍ਟਮ੍ |
ਅਤ੍ਯੇਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ
ਯੋਗੀ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਮੁਪੈਤਿ ਚਾਦ੍ਯਮ੍ ||੮-੨੮||
ਅਨੁਵਾਦ
ਇਹ ਸਭ (ਦੋਵੇਂ ਮਾਰਗਾਂ ਦਾ ਸਾਰ) ਜਾਣ ਕੇ ਯੋਗੀ ਮਨੁੱਖ ਵੇਦ, ਯੱਗ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਫਲਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੂਲ (ਸਦੀਵੀ) ਪਰਮ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ
ਸਿਰਫ਼ ਪਡ਼੍ਹਨ ਤੋਂ ਵੱਧ -
ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾਓ।
ਪਵਿੱਤਰ ਆਇਤਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁੰਦਰ, ਸਿਨੇਮਾਈ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ। ਆਪਣੀ ਪਿਛੋਕਡ਼ ਚੁਣੋ, ਜਪ ਦੇ ਆਡੀਓ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਗੀਤ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਓ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਲਈ ਐਪ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰੋ
- ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਪਿਛੋਕਡ਼ ਕਲਾਕਾਰੀ
- ਸਿੰਕਡ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅਰਥ ਪਾਠ
- ਡੁੱਬਣ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ
.jpg)
ਡੂੰਘੇ ਵਿਸਰਜਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰੋ
ਸੰਪੂਰਨ ਗੀਤ ਦੇ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਸਕਰਣ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਿਨੇਮਾਈ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ, ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰ।
