ਗੁਣਤ੍ਰਯਵਿਭਾਗਯੋਗ - Verse ਸ਼੍ਲੋਕ 22, 23, 24, 25
ਸ਼੍ਲੋਕ 22, 23, 24, 25
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ |
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਚ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਚ ਮੋਹਮੇਵ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ |
ਨ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਨ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤਿ ||੧੪-੨੨||
ਉਦਾਸੀਨਵਦਾਸੀਨੋ ਗੁਣੈਰ੍ਯੋ ਨ ਵਿਚਾਲ੍ਯਤੇ |
ਗੁਣਾ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਯੋऽਵਤਿष੍ਠਤਿ ਨੇਙ੍ਗਤੇ ||੧੪-੨੩||
ਸਮਦੁਃਖਸੁਖਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥਃ ਸਮਲੋष੍ਟਾਸ਼੍ਮਕਾਞ੍ਚਨਃ |
ਤੁਲ੍ਯਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯੋ ਧੀਰਸ੍ਤੁਲ੍ਯਨਿਨ੍ਦਾਤ੍ਮਸਂਸ੍ਤੁਤਿਃ ||੧੪-੨੪||
ਮਾਨਾਪਮਾਨਯੋਸ੍ਤੁਲ੍ਯਸ੍ਤੁਲ੍ਯੋ ਮਿਤ੍ਰਾਰਿਪਕ੍ਸ਼ਯੋਃ |
ਸਰ੍ਵਾਰਮ੍ਭਪਰਿਤ੍ਯਾਗੀ ਗੁਣਾਤੀਤਃ ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ ||੧੪-੨੫||
Translation
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਹੇ ਪਾਂਡਵ! (ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ) ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਝੁਕਾਅ ਅਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਨਫ਼ਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਵੇਲੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਂਘ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ. .. . ਜੋ ਇੱਕ ਉਦਾਸੀਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਵਿਗੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਗੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ" ਅਤੇ ਉਸ ਪਦਵੀ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ (ਰੂਪ ਵਿਚ) ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖ-ਗ਼ਮੀ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਿਚ ਬਰਾਬਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਅਜਿਹਾ ਬਹਾਦਰ ਮਨੁੱਖ ਕੀ ਪਸੰਦ ਅਤੇ ਨਾਪਸੰਦ ਹੈ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ. .. . ਜੋ ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਦੁਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰਤਾ ਹੈ, ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਣੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ