ഗുണത്രയവിഭാഗയോഗഃ - ശ്ലോകം ശ്ലോകങ്ങൾ 22, 23, 24, 25
ശ്ലോകങ്ങൾ 22, 23, 24, 25
പ്രകാശം ച പ്രവൃത്തിം ച മോഹമേവ ച പാണ്ഡവ
ന ദ്വേഷ്ടി സമ്പ്രവൃത്താനി ന നിവൃത്താനി കാംക്ഷതി (22)
ഉദാസീനവദാസീനോ ഗുണൈര്യോ ന വിചാല്യതേ
ഗുണാ വര്ത്തന്ത ഇത്യേവം യോഽവതിഷ്ഠതി നേങ്ഗതേ (23)
സമദുഃഖസുഖഃ സ്വസ്ഥഃ സമലോഷ്ടാശ്മകാഞ്ചനഃ
തുല്യപ്രിയാപ്രിയോ ധീരസ്തുല്യനിന്ദാത്മസംസ്തുതിഃ (24)
മാനാപമാനയോസ്തുല്യസ്തുല്യോ മിത്രാരിപക്ഷയോഃ
സര്വാരംഭപരിത്യാഗീ ഗുണാതീതഃ സ ഉച്യതേ (25)
വിവർത്തനം
ഭഗവാന് പറഞ്ഞു: ആരാണോ സത്വഗുണകാര്യമായ പ്രകാശവും, രജോഗുണകാര്യമായ പ്രവൃത്തിയും, തമോഗുണകാര്യമായ മോഹവും പ്രവര്ത്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് അവയെ ദ്വേഷിക്കാതിരി ക്കുകയും, അവ പ്രവര്ത്തിക്കാതിരിക്കുമ്പോള് അവയെ കാംക്ഷിക്കാ തിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്; ആരാണോ ഉദാസീനനായിരിക്കുകയും, ഗുണങ്ങളാല് വിചലിതനാകാതിരിക്കുകയും, ഗുണങ്ങള് സ്വയം പ്രവര്ത്തിക്കുന്നുവെന്നറിഞ്ഞ് ഇളകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്; ആരാണോ സുഖദുഃഖങ്ങളെയും, സ്വര്ണ്ണത്തിനെയും മണ്കട്ടയെയും, പ്രിയത്തെയും അപ്രിയത്തെയും, സ്തുതിയെയും നിന്ദയെയും തുല്യമായി കാണുകയും ചെയ്യുന്നത്; ആരാണോ മാനാപമാനങ്ങള് ശത്രുമിത്രങ്ങള് എന്നിവയെ തുല്യമായി കാണുകയും, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളെയും ത്യജിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അവന് ത്രിഗുണാതീതന് (മൂന്നു ഗുണങ്ങളെ അതിവര്ത്തിച്ചവന്) ആകുന്നു.