ਅਰ੍ਜੁਨਵਿषਾਦਯੋਗ - Verse ਸ਼੍ਲੋਕ 28, 29, 30, 31
ਅਰ੍ਜੁਨਵਿषਾਦਯੋਗ
ਸ਼੍ਲੋਕ 28, 29, 30, 31
ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾਵਿष੍ਟੋ ਵਿषੀਦਨ੍ਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ |
ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ |
ਦृष੍ਟ੍ਵੇਮਂ ਸ੍ਵਜਨਂ ਕृष੍ਣ ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ ||੧-੨੮||
ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਖਂ ਚ ਪਰਿਸ਼ੁष੍ਯਤਿ |
ਵੇਪਥੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੀਰੇ ਮੇ ਰੋਮਹਰ੍षਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ ||੧-੨੯||
ਗਾਣ੍ਡੀਵਂ ਸ੍ਰਂਸਤੇ ਹਸ੍ਤਾਤ੍ਤ੍ਵਕ੍ਚੈਵ ਪਰਿਦਹ੍ਯਤੇ |
ਨ ਚ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮ੍ਯਵਸ੍ਥਾਤੁਂ ਭ੍ਰਮਤੀਵ ਚ ਮੇ ਮਨਃ ||੧-੩੦||
ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਚ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਪਰੀਤਾਨਿ ਕੇਸ਼ਵ |
ਨ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯੋऽਨੁਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਜਨਮਾਹਵੇ ||੧-੩੧||
ਅਰ੍ਜੁਨ ਉਵਾਚ
Translation
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ! ਯੁੱਧ ਲਈ ਖੜੇ ਆਪਣੇ ਸਵਜਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਕੰਬ ਰਹੇ ਹਨ, ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਥਰਥਰਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗਾਂਡੀਵ ਹੱਥੋਂ ਫਿਸਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਚਿੱਤ ਭ੍ਰਮਿਤ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਅਸ਼ੁਭ ਹੀ ਅਸ਼ੁਭ ਦਿਸਦਾ ਹੈ; ਸਵਜਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਕੋਈ ਭਲਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਦਾ।
.jpg)
