अर्जुनविषादयोग - श्लोक श्लोक 28, 29, 30, 31
अर्जुनविषादयोग
श्लोक 28, 29, 30, 31
कृपया परयाविष्टो विषीदन्निदमब्रवीत् |
अर्जुन उवाच |
दृष्ट्वेमं स्वजनं कृष्ण युयुत्सुं समुपस्थितम् ||१-२८||
सीदन्ति मम गात्राणि मुखं च परिशुष्यति |
वेपथुश्च शरीरे मे रोमहर्षश्च जायते ||१-२९||
गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्त्वक्चैव परिदह्यते |
न च शक्नोम्यवस्थातुं भ्रमतीव च मे मनः ||१-३०||
निमित्तानि च पश्यामि विपरीतानि केशव |
न च श्रेयोऽनुपश्यामि हत्वा स्वजनमाहवे ||१-३१||
अर्जुन उवाच
अनुवाद
अर्जुन म्हणाला: हे कृष्णा, रणांगणावर उभे असलेले हे आप्तस्वकीय पाहून माझे अंग थरथरत आहे, तोंड कोरडे पडत आहे, शरीराला कंप सुटला आहे आणि रोमांच उभे राहत आहेत. गांडीव हातातून निसटत आहे, त्वचा जळत आहे, उभे राहणे जमत नाही आणि मन गोंधळून गेले आहे. मला अमंगल चिन्हे दिसत आहेत; स्वजनांचा वध करून कोणतेही कल्याण मला दिसत नाही.
.jpg)
