શ્રીમદ ભગવદ ગીતા
ચિંતા અને સમાન ભાવના પર ભગવદ ગીતા
ગીતામાં આધુનિક ક્લિનિકલ શબ્દ anxiety નો ઉપયોગ થતો નથી. તે દુઃખ, ઇન્દ્રિયોની અસ્વસ્થતા અને જ્યારે સુખદ અને પીડાદાયક પરિસ્થિતિઓ આવે છે અને જાય છે ત્યારે સ્થિર રહેવાની સંભાવના વિશે વાત કરે છે.
આ પૃષ્ઠો પરંપરાગત શ્લોકોને સમકાલીન પ્રશ્ન સાથે જોડે છે. તેઓ માર્ગદર્શિકાઓ વાંચી રહ્યા છે, તબીબી અથવા આધ્યાત્મિક સલાહ નહીં, અને તેઓ દાવો કરતા નથી કે કૃષ્ણએ પાછળથી મનોવૈજ્ઞાનિક શબ્દોનો ઉપયોગ કર્યો છે.
થીમ ટેક્સ્ટનું ભાષાંતર ભાશિની / ઈન્ડિકટ્રાન્સ 2 સાથે કરવામાં આવ્યું હતું. શ્લોક અર્થો નીતિ ગીતાના હાલના ભાષાના ટેક્સ્ટમાંથી છે, મશીન-અનુવાદિત શાસ્ત્ર નથી.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 2.14
અર્જુનાને તાપમાન અને ઠંડી, આનંદ અને પીડાના બદલાતા સંપર્કો સહન કરવા માટે પૂછે છે કારણ કે તેઓ ઉદભવે છે અને પસાર થાય છે.
હે કુંતીપુત્ર! ઇન્દ્રિયો તથા ઇન્દ્રિયોના વિષયોનો સંપર્ક સુખ અને દુઃખના ક્ષણભંગુર બોધને વેગ આપે છે. તેઓ અનિત્ય હોય છે અને શિયાળા તેમજ ઉનાળાની ઋતુઓની સમાન આવન-જાવન કરે છે. હે ભરતવંશી! મનુષ્યે તેમને અસ્વસ્થ થયા વિના, સહન કરતાં શીખવું જોઈએ.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 2.47
પરિણામોને વળગી રહેવાથી કાર્ય કરવાની ફરજને અલગ પાડે છે, જે ઉત્તેજનાનો સામાન્ય સ્રોત છે.
જે જે હેતુઓ એક નાના કૂવાથી સરે છે તે બધા હેતુઓ કુદરતી રીતે, વિશાળ જળાશયોથી પરિપૂર્ણ થઈ જાય છે. બરાબર એ જ પ્રમાણે, જેણે પરમ સત્યનો સાક્ષાત્કાર કરેલો છે તેને માટે વેદોના સર્વ આશયો સિદ્ધ થઈ જાય છે.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 2.48
યોગને અભિનય કરતી વખતે સફળતા અને નિષ્ફળતામાં સમાનતા તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરે છે.
તને તારું નિયત કર્મ કરવાનો અધિકાર છે પરંતુ તને તારા કર્મોનાં ફળો પર અધિકાર નથી. તું કદાપિ પોતાની જાતને પોતાનાં કર્મોનાં ફળોનું કારણ માનીશ નહિ અને અકર્મણ્ય થવા પ્રત્યે પણ કદી આસક્ત થઈશ નહિ.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 6.35
તે માન્યતા આપે છે કે મન અશાંત છે અને કહે છે કે પ્રેક્ટિસ અને ઉદાસીનતા દ્વારા તેને નિયંત્રિત કરી શકાય છે.
જેઓ મને સર્વત્ર અને મારામાં સર્વ પદાર્થોને જોવે છે, તેમનાથી હું કદાપિ દૂર થતો નથી અને તેઓ પણ મારાથી કદાપિ દૂર થતા નથી.
.jpg)
