ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത
ഉത്കണ്ഠയെയും സന്തുലിതാവസ്ഥയെയും കുറിച്ചുള്ള ഭഗവാദ് ഗീത
ഗീതയിൽ ആധുനിക ക്ലിനിക്കൽ പദം ഉത്കണ്ഠ എന്നല്ല ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ദുഃഖത്തെക്കുറിച്ചും ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ ഉത്കണ്ഠയെക്കുറിച്ചും സുഖകരവും വേദനാജനകവുമായ അവസ്ഥകൾ വരുമ്പോൾ സ്ഥിരത പുലർത്താനുള്ള സാധ്യതയെക്കുറിച്ചും ഇത് സംസാരിക്കുന്നു.
ഈ പേജുകൾ പരമ്പരാഗത വാക്യങ്ങളെ ഒരു സമകാലിക ചോദ്യവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. അവർ ഗൈഡുകൾ വായിക്കുന്നു, മെഡിക്കൽ അല്ലെങ്കിൽ ആത്മീയ ഉപദേശം അല്ല, കൃഷ്ണൻ പിന്നീട് മനഃശാസ്ത്രപരമായ പദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുവെന്ന് അവർ അവകാശപ്പെടുന്നില്ല.
തീം വാചകം ഭാഷിനി / ഇൻഡിക്ട്രാൻസ് 2 ഉപയോഗിച്ച് വിവർത്തനം ചെയ്തു. നിത്യ ഗീതയുടെ നിലവിലുള്ള ഭാഷാ വാചകം, യാന്ത്രികമായി വിവർത്തനം ചെയ്ത തിരുവെഴുത്ത് എന്നിവയിൽ നിന്നാണ് വാചകം അർത്ഥമാക്കുന്നത്.
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 2.14
ഊഷ്മളതയും തണുപ്പും, ആനന്ദവും വേദനയും മൂലമുള്ള ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലെ മാറ്റങ്ങൾ സഹിക്കാൻ അർജുനയോട് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. കാരണം അവ ഉയർന്നുവന്ന് കടന്നുപോകുന്നു.
കുന്തീപുത്രാ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളും വിഷയങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സ്പര്ശങ്ങള് ശീതോഷ്ണങ്ങളെയും സുഖദുഃഖങ്ങളെയും നല്കുന്നവയും, വന്നും പോയും ഇരിക്കുന്നവയും അനിത്യങ്ങളുമാണ്. ഭരതവംശത്തില് ജനിച്ചവനെ, അവ നിര്വികാരനായി സഹിച്ചു കൊള്ളുക.
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 2.47
പ്രവര് ത്തിക്കേണ്ട ബാധ്യതയെ ഫലങ്ങളില് മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നതില് നിന്നും വേര് വയ്ക്കുന്നു.
പ്രവൃത്തിയില്മാത്രമേ നിനക്കു അധികാരമുള്ളു. ഒരിക്കലും ഫലങ്ങളില് (അതു ലഭിച്ചാലും ലഭിച്ചില്ലെങ്കിലും) ഇല്ല. (അതായതു ഫലം നിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലുള്ളതല്ല). നീ ഫലമുദ്ദേശിചു പ്രവര്ത്തിക്കുന്നവനാകരുത്. അകര്മ്മത്തില് നിനക്കു ആസക്തിയു മരുത്.
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 2.48
അഭിനയിക്കുമ്പോഴുള്ള വിജയത്തിലും പരാജയത്തിലും സമത്വം എന്നാണു യോഗയെ നിർവചിക്കുന്നത്.
ധനഞ്ജയാ! യോഗനിഷ്ഠനായി, ആസക്തിവെടിഞ്ഞു ഫലം ലഭിക്കുന്നതിലും ലഭിക്കാതിരിക്കുന്നതിലും സമചിത്തത പാലിച്ച് കര്മ്മങ്ങള് അനുഷ്ഠിക്കുക. സമചിത്തതയാണ് യോഗമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്.
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 6.35
മനസ്സിന് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടെന്ന് അംഗീകരിക്കുകയും അത് പരിശീലനത്തിലൂടെയും അക്ഷമതയിലൂടെയും നിയന്ത്രിക്കപ്പെടാമെന്ന് പറയുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശ്രീ ഭഗവാന് പറഞ്ഞു: ഹേ മഹാബാഹോ, നിസംശയമായും മനസ്സ് നിയന്ത്രിക്കാന് വിഷമമുള്ളതും ചഞ്ചലവുമാണ്. എന്നാല് കുന്തീപുത്രാ, അഭ്യാസം കൊണ്ടും, വൈരാഗ്യം കൊണ്ടും അത് നിയന്ത്രണവിധേയമാക്കപ്പെടുന്നു.
.jpg)
