শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত
বিচ্ছিন্নতাৰ বিষয়ে ভাগৱত গীতা
গীতাত বিচ্ছিন্নতা কৰ্তব্যৰ প্ৰতি উদাসীনতা নহয়, ই ফলাফল, বস্তু আৰু শত্ৰুতা সম্বন্ধীয় বাধ্যতামূলক দাবীৰ পৰা মুক্তি।
সংস্কৃত শব্দ যেনে vairāgya আৰু asaṅga ইংৰাজী শব্দ detachment ৰ তুলনাত বহল।
বিষয়বস্তুটো ভেশিনী / ইণ্ডিকট্ৰান্সৰ সহায়ত অনুবাদ কৰা হৈছিল। আয়াতৰ অৰ্থ নীতি গীতাৰ বিদ্যমান ভাষাৰ পাঠৰ পৰা লোৱা হৈছে, মেশিন অনুবাদিত শাস্ত্ৰৰ পৰা নহয়।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 2.47
নিষ্ক্ৰিয়তাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত নহ'বা আৰু তাৰ ফল দাবী নকৰিবা।
কৰ্ম কৰাতহে তোমাৰ অধিকাৰ, ফলত কেতিয়াও নহয়। তুমি কৰ্মফলৰ কাৰণ নহ’বা আৰু অকর্মতো আসক্ত নহ’বা।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 5.10
যিজনে ব্ৰাহ্মণৰ কাৰ্য্য প্ৰদৰ্শন কৰে, সংযুক্তি ত্যাগ কৰে, তেওঁ কলঙ্কিত নহয়।
যি পুৰুষে সকলো কৰ্ম ব্ৰহ্মত অৰ্পণ কৰি আৰু আসক্তি ত্যাগ কৰি কৰ্ম কৰে, তেওঁ পানীৰ ওপৰত থকা পদুম পাতৰ দৰে পাপত লিপ্ত নহয়।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 12.13–14
ঘৃণাৰ পৰা মুক্ত, বন্ধুত্বপূর্ণ আৰু সহানুভূতিশীল এজন ভক্তৰ বিষয়ে লিখা হৈছে।
যি প্ৰাণীৰ প্ৰতি বিদ্বেষহীন, মৈত্ৰীপূৰ্ণ আৰু দয়ালু; যি মমতা আৰু অহংকাৰৰ পৰা মুক্ত, সুখ-দুখত সমভাৱাপন্ন আৰু ক্ষমাশীল; যি সদায় সন্তুষ্ট, যোগী, আত্মসংযমী আৰু দৃঢ়নিশ্চয়ী, যাৰ মন আৰু বুদ্ধি মোৰ চৰণত অৰ্পিত, তেনে ভক্তই মোৰ অতি প্ৰিয়।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 18.23
বন্ধনবিহীন, প্ৰেম বা ঘৃণাৰ অবিহনে আৰু ফল-মূলৰ আকাংক্ষাৰ অবিহনে নিৰ্ধাৰিত কাৰ্যক sāttvika বুলি সংজ্ঞায়িত কৰে।
যি কৰ্ম শাস্ত্ৰবিধি অনুসৰি নিয়ত, আসক্তিহীন আৰু ফলৰ আশা নকৰা পুৰুষৰ দ্বাৰা কোনো ৰাগ-দ্বেষ নোহোৱাকৈ কৰা হয়, সেই কৰ্মক সাত্ত্বিক বুলি কোৱা হয়।
.jpg)
