শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত
কৰ্মজীৱন আৰু কামৰ বিষয়ে ভাগৱত গীতা
গীতাৰ যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰিৱেশটো আধুনিক কৰ্মস্থল নহয়। পাঠকসকলে এতিয়াও যেতিয়া কৰ্তব্য গুৰুতৰ হয় আৰু ফলাফল অনিশ্চিত হয় তেতিয়া কেনেকৈ আচৰণ কৰিব লাগে তাৰ বাবে ইয়াৰ কাষ চাপে।
কৃষ্ণই অৰ্জুনৰ সৈতে স্বধৰ্মৰ বিষয়ে কথা পাতিছে, চাকৰিৰ পৰিৱৰ্তন বা কোম্পানীৰ কৌশলৰ বিষয়ে নহয়।
বিষয়বস্তুটো ভেশিনী / ইণ্ডিকট্ৰান্সৰ সহায়ত অনুবাদ কৰা হৈছিল। আয়াতৰ অৰ্থ নীতি গীতাৰ বিদ্যমান ভাষাৰ পাঠৰ পৰা লোৱা হৈছে, মেশিন অনুবাদিত শাস্ত্ৰৰ পৰা নহয়।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 2.47
কাৰ্য্যটো আপোনাৰ; ফলটো আপুনি দাবী কৰিব পৰা অধিকাৰ নহয়।
কৰ্ম কৰাতহে তোমাৰ অধিকাৰ, ফলত কেতিয়াও নহয়। তুমি কৰ্মফলৰ কাৰণ নহ’বা আৰু অকর্মতো আসক্ত নহ’বা।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 3.8
অপ্ৰয়োজনীয় কাৰ্য সম্পাদন কৰক; কৰ্মহীনতাৰ তুলনাত কৰ্ম উত্তম।
তুমি তোমাৰ নিৰ্ধাৰিত কৰ্ম কৰা, কিয়নো কৰ্ম নকৰাতকৈ কৰ্ম কৰাই শ্ৰেষ্ঠ। কৰ্ম নকৰিলে তোমাৰ শৰীৰ যাত্ৰাও নিৰ্বাহ নহ’ব।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 3.19
যি কাম কৰিব লাগে, সেই কাম কৰক, সংযম নোহোৱাকৈ।
সেয়ে তুমি সদায় আসক্তিহীন হৈ তোমাৰ কৰ্তব্য কৰ্ম কৰি থাকা। কাৰণ আসক্তিহীন হৈ কৰ্ম কৰা ব্যক্তিয়ে পৰমাত্মাক লাভ কৰে।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 3.35
এজনৰ নিজৰ কৰ্তব্য, অত্যাধুনিকতা অবিহনেও, আন এজনৰ কৰ্তব্যতকৈ ভাল।
ভালদৰে পালন কৰা পৰধৰ্মতকৈ গুণহীন হ’লেও নিজৰ ধৰ্ম শ্ৰেষ্ঠ। নিজৰ ধৰ্মত মৃত্যু হোৱাও কল্যাণকৰ, কিন্তু পৰধৰ্ম ভয়াবহ।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 18.46
মানুহে নিজৰ কৰ্মৰ দ্বাৰা উপাসনা কৰিলে সিদ্ধতা অৰ্জন কৰে।
যি পৰমাত্মাৰ পৰা সকলো প্ৰাণীৰ সৃষ্টি হৈছে আৰু যি এই সমগ্ৰ জগতত ব্যাপ্ত হৈ আছে, সেই পৰমাত্মাক নিজৰ কৰ্মৰ দ্বাৰা পূজা কৰি মানুহে সিদ্ধি লাভ কৰে।