ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା
ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ଉପରେ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା
ଗୀତା ରେ ଅବହେଳା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରତି ଉଦାସୀନତା ନୁହେଁ ବରଂ ପରିଣାମ, ବସ୍ତୁ ଏବଂ ଶତ୍ରୁତା ପ୍ରତି ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଦାବି ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ଅଟେ ।
ସଂସ୍କୃତ ଶବ୍ଦ ଯଥା ଭୈରାଗ୍ୟା ଓ ଆସଙ୍ଗା ଇଂରାଜୀ ଶବ୍ଦ ବିଚ୍ଛେଦ ଠାରୁ ଅଧିକ ବ୍ୟାପକ ।
ବିଷୟବସ୍ତୁ ପାଠକୁ ଭଶିନୀ / ଇଣ୍ଡିକଟ୍ରାନ୍ସ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଥିଲା। ବାକ୍ୟର ଅର୍ଥ ନିତ୍ୟ ଗୀତାଙ୍କ ପ୍ରଚଳିତ ଭାଷା ପାଠରୁ, ମେସିନ ଅନୁବାଦିତ ଗ୍ରନ୍ଥରୁ ନୁହେଁ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 2.47
ନିଷ୍କ୍ରିୟତା ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହୁଅ ନାହିଁ ଏବଂ ଫଳ ଦାବି କର ନାହିଁ ।
ବେଦବିହିତ କର୍ମ କରିବାରେ ତୁମର ଅଧିକାର ଅଛି, କିନ୍ତୁ କର୍ମର ଫଳରେ ତୁମର ଅଧିକାର ନାହିଁ । ନିଜକୁ କେବେ ବି ତୁମର କର୍ମ ଫଳର କାରଣ ଭାବେ ବିବେଚନା କରନାହିଁ, ବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟହୀନତା ପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହୁଅନାହିଁ ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 5.10
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରେ, ଆବେଗକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ଦୋଷୀ ହୋଇନଥାଏ ।
ଯେଉଁମାନେ ଆସକ୍ତି ରହିତ ହୋଇ ନିଜର ସମସ୍ତ କର୍ମ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିଥାଆନ୍ତି, ପଦ୍ମପତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ରହିବା ପରି, ପାପ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିପାରେ ନାହିଁ ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 12.13–14
ଘୃଣାମୁକ୍ତ, ବନ୍ଧୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଦୟାଳୁ, ମାଲିକାନା ଏବଂ ସ୍ୱାର୍ଥପରତା ମୁକ୍ତ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ।
ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ଜୀବଙ୍କ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ଭାବ ରଖନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ମିତ୍ରଭାବାପନ୍ନ ଏବଂ ଦୟାଳୁ ଅଟନ୍ତି, ସେହି ଭକ୍ତମାନେ ମୋର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଅଟନ୍ତି । ସେମାନେ ଆସକ୍ତିରହିତ ଓ ଅହଂକାରଶୂନ୍ୟ, ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖରେ ସମଭାବାପନ୍ନ ଏବଂ ସର୍ବଦା କ୍ଷମାଶୀଳ ଅଟନ୍ତି । ସେମାନେ ସର୍ବଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଅବିଚଳ ଭକ୍ତିରେ ମୋ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ଆତ୍ମସଂଯମୀ, ଦୃଢ଼ମନା ଏବଂ ମନ-ବୁଦ୍ଧିରେ ମୋ ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ ରହିଥାଆନ୍ତି ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 18.23
ବିନା ଆବେଗରେ, ବିନା ପ୍ରେମରେ, ବିନା ଘୃଣାରେ ଏବଂ ବିନା ଫଳପ୍ରଦ ଇଚ୍ଛାରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ sāttvika ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ।
ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁମୋଦିତ କର୍ମ, ଯାହା ରାଗ-ଦ୍ୱେଷ ରହିତ ତଥା ଫଳ କାମନା ରହିତ ହୋଇ କରାଯାଇଥାଏ, ତାହା ସତ୍ତ୍ୱଗୁଣଯୁକ୍ତ ଅଟେ ।
.jpg)
