ক্ষেত্র-ক্ষেত্রজ্ঞবিভাগযোগ - শ্লোকসমূহ শ্লোক ৮, ৯, ১০, ১১, ১২
শ্লোক ৮, ৯, ১০, ১১, ১২
অমানিত্বমদম্ভিত্বমহিংসা ক্ষান্তিৰাৰ্জৱম্ |
আচাৰ্যোপাসনং শৌচং স্থৈৰ্যমাত্মবিনিগ্ৰহঃ ||১৩-৮||
ইন্দ্ৰিয়াৰ্থেষু বৈৰাগ্যমনহংকাৰ এৱ চ |
জন্মমৃত্যুজৰাব্যাধিদুঃখদোষানুদর্শনম্ ||১৩-৯||
অসক্তিৰনভিষ্বঙ্গঃ পুত্ৰদাৰগৃহাদিষু |
নিত্যং চ সমচিত্তত্বমিষ্টানিষ্টোপপত্তিষু ||১৩-১০||
ময়ি চানন্যযোগেন ভক্তিৰব্যভিচাৰিণী |
বিৱিক্তদেশসেৱিত্বমৰতিৰ্জনসংসদি ||১৩-১১||
অধ্যাত্মজ্ঞাননিত্যত্বং তত্ত্বজ্ঞানার্থদৰ্শনম্ |
এতজ্জ্ঞানমিতি প্ৰোক্তমজ্ঞানং যদতোঽন্যথা ||১৩-১২||
অনুবাদ
অমানিত্ব, অদম্ভিত্ব, অহিংসা, ক্ষমা, সৰলতা, গুৰুসেৱা, শৌচ, স্থিৰতা, আত্মসংযম। ইন্দ্ৰিয়ৰ বিষয়ত বৈৰাগ্য, অহংকাৰৰ অভাৱ, জন্ম-মৃত্যু-জৰা-ব্যাধি-দুখত দোষ দৰ্শন। পুত্ৰ-ভাৰ্যা-গৃহ আদিত আসক্তিহীনতা, ইষ্ট-অনিষ্টত সমচিত্ততা। মোৰ প্ৰতি অনন্য ভক্তি, নিৰ্জন স্থানত বাস, লোকসমাজত অৰুচি। অধ্যাত্মজ্ঞানত স্থিৰতা আৰু তত্ত্বজ্ঞানৰ অৰ্থ দৰ্শন—এইবোৰক জ্ঞান বুলি কোৱা হয়, ইয়াৰ বিপৰীত যি, সেয়া অজ্ঞান।
.jpg)
