ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത
മരണത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഭഗവാദ് ഗീത
മരണശേഷം മനസ്സിന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പിന്നീടുള്ള അധ്യായങ്ങൾ ചർച്ചചെയ്യുന്നു.
ഇത് ആത്മാവിനെയും ശരീരത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ഒരു തിരുവെഴുത്താണ്, ദുഃഖ ഉപദേശത്തിനോ ശവസംസ്കാര മാർഗനിർദേശത്തിനോ പകരമല്ല.
തീം വാചകം ഭാഷിനി / ഇൻഡിക്ട്രാൻസ് 2 ഉപയോഗിച്ച് വിവർത്തനം ചെയ്തു. നിത്യ ഗീതയുടെ നിലവിലുള്ള ഭാഷാ വാചകം, യാന്ത്രികമായി വിവർത്തനം ചെയ്ത തിരുവെഴുത്ത് എന്നിവയിൽ നിന്നാണ് വാചകം അർത്ഥമാക്കുന്നത്.
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 2.20
ആത്മാവ് ജനിക്കുന്നില്ല, മരിക്കുകയുമില്ല.
ഈ ആത്മാവ് ഒരിക്കലും ജനിക്കുന്നില്ല. മരിക്കുന്നുമില്ല. ജനിച്ചിട്ട് വീണ്ടും ജനിക്കാതിരിക്കുന്നുമില്ല. ജന്മമില്ലാത്തവനും നിത്യനും സ്ഥിരനും പണ്ടേ ഉള്ളവനുമായ ഇവന് ശരീരം ഹതമാകുമ്പോള് ഹനിക്കപ്പെടുന്നുമില്ല.
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 2.22
വൃത്തികെട്ട വസ്ത്രങ്ങൾ എറിയുന്നതുപോലെ, ശരീരം വൃത്തികെട്ട ശരീരങ്ങൾ എറിയുന്നു.
മനുഷ്യന് എങ്ങിനെ കീറിയ വസ്ത്രങ്ങള് വെടിഞ്ഞു വേറെ പുതിയവ സ്വീകരിക്കുന്നുവോ, അതുപോലെ ആത്മാവ് ജീര്ണ്ണിച്ച ദേഹങ്ങള് വെടിഞ്ഞു വേറെ ദേഹങ്ങള് കൈകൊള്ളുന്നു.
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 2.27
ജനിച്ചവന്റെ മരണവും, മരിച്ചവന്റെ ജനനവും ഉറപ്പാണ്. അതുകൊണ്ട് അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയായ അര് ജ്ഞാനിയാകുന്നു.
ജനിച്ചവന് മരണം നിശ്ചിതമാണ്. മരിച്ചവന് ജനനവും നിശ്ചിതമാണ്. അതുകൊണ്ട് പരിഹാരമില്ലാത്ത കാര്യത്തില് ദുഃഖിക്കുന്നത് നിനക്ക് ഉചിതമല്ല.
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 8.5
മരണസമയത്ത് കൃഷ്ണനെ അനുസ്മരിക്കുന്നവൻ കൃഷ്ണനാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
മരണസമയത്ത് എന്നെ തന്നെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ടു ശരീരം വിട്ടു പോകുന്നവന് എന്നെ തന്നെ പ്രാപിക്കുമെന്നതില് സംശയമില്ല.
.jpg)
