શ્રીમદ ભગવદ ગીતા
મૃત્યુ પર ભગવદ ગીતા
૧, ૧, ૧, ૧, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨, ૨,
આ સ્ક્રિપ્ચર સ્વયં અને શરીર વિશે છે, શોક સલાહ અથવા અંતિમવિધિ માર્ગદર્શન માટે કોઈ રિપ્લેસમેન્ટ નથી.
થીમ ટેક્સ્ટનું ભાષાંતર ભાશિની / ઈન્ડિકટ્રાન્સ 2 સાથે કરવામાં આવ્યું હતું. શ્લોક અર્થો નીતિ ગીતાના હાલના ભાષાના ટેક્સ્ટમાંથી છે, મશીન-અનુવાદિત શાસ્ત્ર નથી.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 2.20
સ્વયં જન્મ લેતો નથી અને મરતો નથી.
આત્મા ક્યારેય જન્મ લેતો નથી કે મૃત્યુ પામતો નથી; ન તો એ ક્યારેક અસ્તિત્વમાન હતો કે ન તો કદાપિ વિનાશ પામ્યો હતો. આત્મા અજન્મા, શાશ્વત, અવિનાશી, અજર છે. જયારે શરીર નષ્ટ થઈ જાય છે, ત્યારે તેનો નાશ થતો નથી.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 2.22
એક વ્યક્તિ પહેરેલા વસ્ત્રો ફેંકી દે છે, જેમ કે શારીરિક વ્યક્તિ પહેરેલા શરીર ફેંકી દે છે.
જેવી રીતે મનુષ્ય જૂનાં વસ્ત્રો ત્યજીને નવાં વસ્ત્રો ધારણ કરે છે, તેવી રીતે મૃત્યુ સમયે આત્મા વૃદ્ધ તથા નકામું શરીર ત્યજીને નવું ભૌતિક શરીર ધારણ કરે છે.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 2.27
જન્મેલા માટે મૃત્યુ ચોક્કસ છે, અને મૃત્યુ પામેલા માટે જન્મ ચોક્કસ છે, તેથી અર્જુનને અનિવાર્ય પર શોક ન કરવો કહેવામાં આવે છે.
જેણે જન્મ લીધો છે, તેનું મરણ નિશ્ચિત છે અને જે મૃત્યુ પામે છે, તેનો પુનર્જન્મ પણ અનિવાર્ય છે. તેથી, જે અનિવાર્ય છે તે અંગે તારે શોક ન કરવો જોઈએ.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 8.5
મૃત્યુ સમયે કૃષ્ણને યાદ કરનારને કૃષ્ણનું અસ્તિત્વ પ્રાપ્ત થાય છે.
હે કુંતીપુત્ર, મૃત્યુ સમયે શરીરનો ત્યાગ કરતી વખતે વ્યક્તિ જે ભાવનું સ્મરણ કરે છે તે તેને પામે છે, કારણ કે, તે સદૈવ એ પ્રકારના ચિંતનમાં જ પરાયણ રહે છે.
.jpg)
