શ્રીમદ ભગવદ ગીતા
ભય પર ભગવદ ગીતા
અર્જુનાની કટોકટી દુઃખમાં શરૂ થાય છે અને યુદ્ધથી સંકોચન થાય છે. અનુગામી શિક્ષણમાં સ્વયંની પ્રકૃતિ અને નિર્ભયતા જેવા ગુણોનો સમાવેશ થાય છે.
મૃત્યુનો ભય અને કર્તવ્યનો ભય બંનેને ધ્યાનમાં રાખવામાં આવે છે.
થીમ ટેક્સ્ટનું ભાષાંતર ભાશિની / ઈન્ડિકટ્રાન્સ 2 સાથે કરવામાં આવ્યું હતું. શ્લોક અર્થો નીતિ ગીતાના હાલના ભાષાના ટેક્સ્ટમાંથી છે, મશીન-અનુવાદિત શાસ્ત્ર નથી.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 2.20
સ્વયં જન્મ લેતું નથી અને મરી પણ શકતું નથી; જ્યારે શરીર મરી જાય છે ત્યારે તે મરી પણ શકતું નથી.
આત્મા ક્યારેય જન્મ લેતો નથી કે મૃત્યુ પામતો નથી; ન તો એ ક્યારેક અસ્તિત્વમાન હતો કે ન તો કદાપિ વિનાશ પામ્યો હતો. આત્મા અજન્મા, શાશ્વત, અવિનાશી, અજર છે. જયારે શરીર નષ્ટ થઈ જાય છે, ત્યારે તેનો નાશ થતો નથી.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 4.10
ઘણા લોકોએ આશ્રય લીધો છે, ઉત્કટ, ભય અને ગુસ્સોથી મુક્ત થયા છે, અને કૃષ્ણના જ્ઞાનથી શુદ્ધ થયા છે.
આસક્તિ, ભય તથા ક્રોધથી મુક્ત થઈને, મારામાં સંપૂર્ણપણે લીન થઈને અને મારું શરણ લઈને, અનેક મનુષ્યો ભૂતકાળમાં મારા જ્ઞાનથી પવિત્ર થયા છે અને એ રીતે તેઓએ મારા દિવ્ય પ્રેમને પ્રાપ્ત કર્યો છે.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 16.1–3
ઈશ્વરના ગુણોમાં નિર્ભયતાનો સમાવેશ કરે છે.
પૂર્ણ પુરુષોત્તમ શ્રી ભગવાન બોલ્યા; હે ભરતપુત્ર, નિર્ભયતા, મનની શુદ્ધતા, આધ્યાત્મિક જ્ઞાનમાં દૃઢતા, દાન, આત્મસંયમ, યજ્ઞપરાયણતા, વેદાધ્યયન, તપશ્ચર્યા તથા સાદાઈ; અહિંસા, સત્યતા, ક્રોધવિહીનતા, ત્યાગ, શાંતિ, દોષ-દર્શન પ્રત્યે અરુચિ, જીવમાત્ર પ્રત્યે દયા, અલોલુપતા, સૌમ્યતા, વિનમ્રતા, સ્થિરતા; તેજ, ક્ષમા, દૃઢતા, આડંબર-રહિતતા, પવિત્રતા, સર્વ પ્રત્યે અશત્રુતા તથા મિથ્યાભિમાન-રહિતતા, આ સર્વ દૈવી પ્રકૃતિથી સંપન્ન લોકોના સદ્દગુણો છે.
શ્રીમદ ભગવદ ગીતા 18.66
અંતિમ આશ્રય શ્લોક, ઘણી વખત ધર્મમાં નિષ્ફળતાના ભય સાથે સંબંધિત વાંચવામાં આવે છે.
સર્વ પ્રકારનાં ધર્મોનો ત્યાગ કર અને કેવળ મારા શરણમાં આવી જા. હું તને સર્વ પાપયુક્ત કર્મફળોમાંથી મુક્ત કરીશ; ભયભીત થઈશ નહીં.
.jpg)
