ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା
ଭୟ ଉପରେ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସଂକଟ ଦୁଃଖରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରୁ ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦେଇଥାଏ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶିକ୍ଷାରେ ଆତ୍ମାର ପ୍ରକୃତି ଏବଂ ନିର୍ଭୟତା ଭଳି ଗୁଣ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ।
ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ଭୟ ଉଭୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖାଯାଇଛି ।
ବିଷୟବସ୍ତୁ ପାଠକୁ ଭଶିନୀ / ଇଣ୍ଡିକଟ୍ରାନ୍ସ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଥିଲା। ବାକ୍ୟର ଅର୍ଥ ନିତ୍ୟ ଗୀତାଙ୍କ ପ୍ରଚଳିତ ଭାଷା ପାଠରୁ, ମେସିନ ଅନୁବାଦିତ ଗ୍ରନ୍ଥରୁ ନୁହେଁ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 2.20
ଆତ୍ମାରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ କି ମରିବ ନାହିଁ; ଶରୀରକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ସମୟରେ ଏହା ମରିବ ନାହିଁ ।
ଆତ୍ମାର ଜନ୍ମ ନାହିଁ ବା ତା’ର ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ । ଏମିତି ସମୟ ନଥିଲା ଯେତେବେଳେ ଏହାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନଥିଲା ବା ଏମିତି ସମୟ ନାହିଁ ଯେତେବେଳେ ଏହାର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରହିବ ନାହିଁ । ଆତ୍ମାର ଜନ୍ମ ନାହିଁ; ଏହା ଚିରନ୍ତନ, ଅମର ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ଅଟେ । ଶରୀର ନଷ୍ଟ ହେବା ସହିତ ଏହା ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 4.10
ଅନେକ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି, ଅଭିଳାଷ, ଭୟ ଓ କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଛନ୍ତି ଏବଂ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି ।
ଅତୀତରେ ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଆସକ୍ତି, ଭୟ ଓ କ୍ରୋଧ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ପୂର୍ଣ୍ଣତଃ ମୋ ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଶରଣାଗତି ଦ୍ୱାରା ମୋର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନେ ମୋର ଦିବ୍ୟ ପ୍ରେମ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 16.1–3
ଭୟଭୀତତା ହେଉଛି ଈଶ୍ବରୀୟ ଗୁଣ।
ଶ୍ରୀ ଭଗବାନ କହିଲେ: ହେ ଭରତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଏହି ଗୁଡ଼ିକ ଦୈବୀଗୁଣର ଅଧିକାରୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ସାଧୁ ସ୍ୱଭାବ ଅଟେ- ନିର୍ଭୀକତା, ମନର ପବିତ୍ରତା, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜ୍ଞାନରେ ସ୍ଥିରତା, ଦାନ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବଶୀକରଣ, ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପାଦନ, ପବିତ୍ର ପୁସ୍ତକ ପଠନ, ସଂଯମ, ସ୍ପଷ୍ଟବାଦୀ, ଅହିଂସା, ସତ୍ୟବାଦୀ, କ୍ରୋଧରହିତ, ତ୍ୟାଗ, ଶାନ୍ତିପ୍ରିୟ, ପରଦୋଷ ଦର୍ଶନ ନ କରିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା, ଲୋଭହୀନ, ଭଦ୍ର, ଶାଳୀନ, ସ୍ଥିର ମତି, ସାହସୀ, କ୍ଷମାଶୀଳ, ସହନଶୀଳ, ପରିଷ୍କାର ପରିଚ୍ଛନ୍ନ, କାହା ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା ଆଚରଣ ନ କରିବା ଏବଂ ଅହଂକାର ରହିତ ହେବା ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 18.66
ଧର୍ମରେ ବିଫଳ ହେବାର ଭୟକୁ ନେଇ ଅନେକ ସମୟରେ ପଢାଯାଇଥିବା ଶେଷ ଆଶ୍ରୟ ଶ୍ଳୋକ।
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧର୍ମ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, କେବଳ ମୋର ଶରଣାଗତ ହୁଅ । ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେବି, ଭୟ କରନାହିଁ ।
.jpg)
