श्रीमद्भगवद्गीता
मृत्यूबद्दल भगवद्गीता
बायबलच्या दुसर्या अध्यायात मृत्यूनंतर काय घडते आणि काय घडत नाही याबद्दल बरेच काही शिकवण्यात आले आहे. नंतरच्या अध्यायात मृत्यूनंतरच्या मनाच्या स्थितीबद्दल चर्चा केली जाते.
या ग्रंथात आत्म्याबद्दल आणि शरीराबद्दल सांगण्यात आलेले आहे, दुःखाच्या सल्ल्याचा किंवा अंत्यसंस्काराच्या मार्गदर्शनाचा पर्याय नाही.
थीम मजकूर भाशिनी / इंडिकट्रान्स 2 सह अनुवादित करण्यात आला. मजकूर अर्थ नित्या गीताच्या विद्यमान भाषेतील मजकूरातून आहेत, मशीन-अनुवादित ग्रंथ नाही.
श्रीमद्भगवद्गीता 2.20
आत्म्याचा जन्म होत नाही आणि मृत्यूही होत नाही.
हा आत्मा कधीही जन्मत नाही आणि मरतही नाही. तसेच हा एकदा उत्पन्न झाल्यावर पुन्हा उत्पन्न होणारा नाही; कारण हा जन्म नसलेला, नित्य, सनातन आणि प्राचीन आहे. शरीर मारले गेले तरी हा आत्मा मारला जात नाही. ॥ २-२० ॥
श्रीमद्भगवद्गीता 2.22
जसे एखादी व्यक्ती थकलेल्या वस्त्रांना फेकून देते, तशीच एक व्यक्ती थकलेल्या शरीरांना फेकून देते.
ज्याप्रमाणे माणूस जुनी वस्त्रे टाकून देऊन नवी वस्त्रे घेतो, त्याचप्रमाणे जीवात्मा जुनी शरीरे टाकून दुसऱ्या नव्या शरीरात जातो. ॥ २-२२ ॥
श्रीमद्भगवद्गीता 2.27
जन्मासाठी मृत्यू निश्चित आहे आणि मृत्यूसाठी जन्म निश्चित आहे. म्हणूनच अर्जुनला अपरिहार्य गोष्टीबद्दल शोक करू नये असे सांगितले जाते.
कारण असे मानल्यास त्यानुसार जन्मास आलेल्याला मृत्यू निश्चित आहे आणि मेलेल्याला जन्म निश्चित आहे. म्हणून या उपाय नसलेल्या गोष्टींविषयीही तू शोक करणे योग्य नाही. ॥ २-२७ ॥
श्रीमद्भगवद्गीता 8.5
मृत्यूच्या वेळी श्रीकृष्णाची आठवण करणारा श्रीकृष्णाचे अस्तित्व प्राप्त करतो असे म्हटले जाते.
जो पुरुष अंतकाळीही माझेच स्मरण करीत शरीराचा त्याग करून जातो, तो साक्षात माझ्या स्वरूपाला प्राप्त होतो, यात मुळीच संशय नाही. ॥ ८-५ ॥
.jpg)
