ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ
ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਭਾਗਵਦ ਗੀਤਾ
ਅਗਲਾ ਅਧਿਆਇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਵੈ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਬਾਰੇ ਲਿਖਤ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਦੀ ਸਲਾਹ ਜਾਂ ਕਬਰ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।
ਥੀਮ ਟੈਕਸਟ ਨੂੰ ਭਸ਼ੀਨੀ / ਇੰਡੀਕਟ੍ਰਾਂਸ 2 ਨਾਲ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੀਤਿਆ ਗੀਤਾ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਟੈਕਸਟ ਤੋਂ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਮਸ਼ੀਨ ਅਨੁਵਾਦਿਤ ਲਿਖਤ.
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 2.20
ਸਵੈ ਦਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਮਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਆਤਮਾ ਨਾ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਜੰਮਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਮਰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਇਹ ਆਤਮਾ ਅਜੰਮੀ, ਅਨਾਦਿ, ਅਨਾਦਿ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹੈ, ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 2.22
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪੁਰਾਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਪੁਰਾਣੇ ਵਸਤਰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਨਵੇਂ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਤਮਾ ਪੁਰਾਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਨਵੇਂ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਦੀ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 2.27
ਜਨਮ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਟੱਲ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਦਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਜਨਮ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਸੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਸਥਾਈ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 8.5
ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਅੰਤਮ ਸਮੇ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ
.jpg)
