ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത
കോപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭഗവാദ് ഗീത
ദേഷ്യം ആഗ്രഹത്തിന്റെയും അറ്റാച്ചുമെന്റിന്റെയും ഒരു താഴ്വര ഫലമായിട്ടാണ് ഗീത കണക്കാക്കുന്നത്. നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ഒറ്റപ്പെട്ട മാനസികാവസ്ഥയല്ല.
ഇത് വാക്യങ്ങളുടെ ഒരു മാപ്പാണ്, ഗീത ഒരു കോപ നിയന്ത്രണ മാനുവലാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നില്ല.
തീം വാചകം ഭാഷിനി / ഇൻഡിക്ട്രാൻസ് 2 ഉപയോഗിച്ച് വിവർത്തനം ചെയ്തു. നിത്യ ഗീതയുടെ നിലവിലുള്ള ഭാഷാ വാചകം, യാന്ത്രികമായി വിവർത്തനം ചെയ്ത തിരുവെഴുത്ത് എന്നിവയിൽ നിന്നാണ് വാചകം അർത്ഥമാക്കുന്നത്.
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 2.62–63
വസ്തുക്കളെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുന്നതുമുതൽ അറ്റാച്ചുമെന്റ്, ആഗ്രഹം, കോപം, ഭ്രാന്ത്, വിവേചനത്തിന്റെ നാശം എന്നിവയിലേക്കുള്ള അനുക്രമം പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു.
വിഷയങ്ങളെ ധ്യാനിക്കുന്ന പുരുഷന്നു അവയില് ആസക്തി ഉണ്ടാകുന്നു. ആസക്തിയില്നിന്നും ആഗ്രഹം ഉണ്ടാകുന്നു. ആഗ്രഹത്തില് നിന്നും കോപം ജനിക്കുന്നു. കോപത്തില്നിന്നും അവിവേകം ഉടലെടുക്കുന്നു. അവിവേകത്തില്നിന്നും ഓര്മ്മക്കേടും ഓര്മ്മക്കേടില്നിന്നും ബുദ്ധിനാശവും ഉണ്ടാകുന്നു. ബുദ്ധിനാശം മൂലം മനുഷ്യന് നശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 16.21
ആഗ്രഹം, കോപം, അത്യാഗ്രഹം എന്നീ പേരുകൾ നാശത്തിലേക്കുള്ള മൂന്നുവാതിൽ പോലെയാണ്.
കാമം, ക്രോധം, ലോഭം എന്നിവ നരകത്തിലേയ്ക്കുള്ള മൂന്നു കവാടങ്ങളാണ്. ഇവ ആത്മനാശത്തിന് കാരണവുമാണ്. അതിനാല് ഇവയെ മൂന്നിനെയും ത്യജിക്കേണ്ടതാണ്.
ശ്രീമദ് ഭഗവദ്ഗീത 5.26
അവരുടെ സംശയങ്ങൾ അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും ആഗ്രഹവും കോപവും ഇല്ലാതാകുകയും ചെയ്യുന്ന ജ്ഞാനികളെ കുറിച്ചാണ് ഇത് പറയുന്നത്.
ആത്മജ്ഞരും, കാമക്രോധങ്ങളില്ലാത്തവരും മനസിനെ നിയന്ത്രിച്ചവരും ആയ യോഗികള്ക്ക് ഇഹത്തിലും പരത്തിലും ബ്രഹ്മനിര്വ്വാണം പ്രാപ്തമാകുന്നു.
.jpg)
