ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ
ਗੁੱਸੇ ਬਾਰੇ ਭਾਗਵਦ ਗੀਤਾ
ਗੀਤਾ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਅਟੈਚਮੈਂਟ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅਲੱਗ ਮੂਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਇਹ ਆਇਤਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਨਕਸ਼ਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਗੀਤਾ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੈਨੂਅਲ ਹੈ।
ਥੀਮ ਟੈਕਸਟ ਨੂੰ ਭਸ਼ੀਨੀ / ਇੰਡੀਕਟ੍ਰਾਂਸ 2 ਨਾਲ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਇਤਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੀਤਿਆ ਗੀਤਾ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਟੈਕਸਟ ਤੋਂ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਮਸ਼ੀਨ ਅਨੁਵਾਦਿਤ ਲਿਖਤ.
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 2.62–63
ਵਸਤੂਆਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਟੈਚਮੈਂਟ ਅਤੇ ਇੱਛਾ, ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ, ਭੁਲੇਖੇ ਅਤੇ ਭੇਦਭਾਵ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੱਕ ਦੀ ਲੜੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਮੋਹ ਤੋਂ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਕ੍ਰੋਧ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਭਰਮ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਉਲਝ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਬੁੱਧੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਲ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 16.21
ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਲਾਲਚੀ ਨੂੰ ਤਬਾਹੀ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਜੋਂ ਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਲੋਭ ਆਤਮ-ਨਾਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ 5.26
ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਕਾਵਾਂ ਦੇ ਅਲੋਪ ਹੋਣ ਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੋਕਸ਼ (ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ) ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜੋ ਕਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਸੰਤੁਲਿਤ ਮਨ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ