ਸਾਂਖ੍ਯਯੋਗ - Verse ਸ਼੍ਲੋਕ 42, 43, 44
ਸ਼੍ਲੋਕ 42, 43, 44
ਯਾਮਿਮਾਂ ਪੁष੍ਪਿਤਾਂ ਵਾਚਂ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤ੍ਯਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ |
ਵੇਦਵਾਦਰਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥ ਨਾਨ੍ਯਦਸ੍ਤੀਤਿ ਵਾਦਿਨਃ ||੨-੪੨||
ਕਾਮਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪਰਾ ਜਨ੍ਮਕਰ੍ਮਫਲਪ੍ਰਦਾਮ੍ |
ਕ੍ਰਿਯਾਵਿਸ਼ੇषਬਹੁਲਾਂ ਭੋਗੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਗਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ||੨-੪੩||
ਭੋਗੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਨਾਂ ਤਯਾਪਹृਤਚੇਤਸਾਮ੍ |
ਵ੍ਯਵਸਾਯਾਤ੍ਮਿਕਾ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਮਾਧੌ ਨ ਵਿਧੀਯਤੇ ||੨-੪੪||
Translation
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਉਹ ਅਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਫੁੱਲੀ ਸ਼ਬਦ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ (ਸਵਰਗ) ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਜੋ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭੋਗ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ (ਅਸਲ ਵਿੱਚ) ਜਨਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਜੋ ਐਸ਼ੋ-ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੰਤਹਕਰਣ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਅਕਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਭਾਵ ਉਹ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ