ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା
ଅନୁଶାସନ ଓ ଅଭ୍ୟାସ ଉପରେ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା
ଏଠାରେ ଶୃଙ୍ଖଳା ଯୋଗ ଏବଂ ଅଭ୍ୟାସ ଠାରୁ କଠୋର ଆତ୍ମ-ଦଣ୍ଡର ନିକଟତର । ଗୀତା ମନକୁ କଠିନ ଏବଂ ତଥାପି ପ୍ରଶିକ୍ଷଣଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଦାବି କରେ ।
ଏହି ଶ୍ଳୋକଗୁଡ଼ିକ ଅଭ୍ୟାସ ପଥକୁ ନେଇ ଗଢ଼ି ଉଠିଛି। ଏହା ଉତ୍ପାଦକତା ହ୍ୟାକ୍ ନୁହେଁ।
ବିଷୟବସ୍ତୁ ପାଠକୁ ଭଶିନୀ / ଇଣ୍ଡିକଟ୍ରାନ୍ସ ମାଧ୍ୟମରେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଥିଲା। ବାକ୍ୟର ଅର୍ଥ ନିତ୍ୟ ଗୀତାଙ୍କ ପ୍ରଚଳିତ ଭାଷା ପାଠରୁ, ମେସିନ ଅନୁବାଦିତ ଗ୍ରନ୍ଥରୁ ନୁହେଁ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 6.5
ଜଣେ ନିଜକୁ ନିଜେ ଉପରକୁ ଉଠାଇବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ନିଜକୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
ମନର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିଜର ଉତ୍ଥାନ କର, ନିଜର ପତନ କରାଅ ନାହିଁ; କାରଣ ମନ ଆତ୍ମାର ବନ୍ଧୁ ହେଇପାରେ କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁ ମଧ୍ୟ ହେଇପାରେ ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 6.6
ସ୍ୱୟଂ ଏକ ବନ୍ଧୁ ଅଥବା ଶତ୍ରୁ, ଏହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ଯେ ଏହା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଛି କି ନାହିଁ ।
ଯେଉଁମାନେ ମନକୁ ଜୟ କରିପାରିଛନ୍ତି, ତାହା ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ଅଟେ । ଯେଉଁମାନେ ସେପରି କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମନ ଏକ ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 6.26
ଯେଉଁଠି ଅଶାନ୍ତ ମନ ଭ୍ରମଣ କରେ, ତାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆଣିବା ଉଚିତ୍ ।
ଯେତେବେଳେ ଓ ଯେଉଁ ପରିସ୍ଥିତିରେ ମନ ଅଶାନ୍ତ, ଅସ୍ଥିର ଏବଂ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହୁଏ, ତାହାକୁ ବାରମ୍ବାର ଫେରାଇ ଆଣି ଭଗବାନଙ୍କଠାରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା 6.35
ମନ ଅଶାନ୍ତ ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଅଭ୍ୟାସ ଓ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପରତା ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ହେ ମହାବାହୁ କୁନ୍ତୀ ପୁତ୍ର! ତୁମେ ଯାହା କହୁଛ, ତାହା ସତ୍ୟ ଅଟେ; ପ୍ରକୃତରେ ମନକୁ ବଶ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର । କିନ୍ତୁ ଅଭ୍ୟାସ ଏବଂ ବୈରାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇ ପାରିବ ।
.jpg)
