श्रीमद्भगवद्गीता
भगवद्गीता - शिस्त आणि सराव
येथे शिस्त हा योग आणि अभ्यासापेक्षा कठोर स्वतः ची शिक्षा करण्यापेक्षा अधिक जवळचा आहे. गीतामध्ये असे म्हटले आहे की मन कठीण आहे, आणि तरीही ते प्रशिक्षित केले जाऊ शकते.
या श्लोकांचा अभ्यास करण्याचा मार्ग आहे. ते उत्पादकता हॅक नाहीत.
थीम मजकूर भाशिनी / इंडिकट्रान्स 2 सह अनुवादित करण्यात आला. मजकूर अर्थ नित्या गीताच्या विद्यमान भाषेतील मजकूरातून आहेत, मशीन-अनुवादित ग्रंथ नाही.
श्रीमद्भगवद्गीता 6.5
एकाने स्वतःची उंची वाढवावी आणि स्वतःचे अवमूल्यन करू नये.
स्वतःच स्वतःचा संसारसमुद्रातून उद्धार करून घ्यावा आणि स्वतःला अधोगतीला जाऊ देऊ नये. कारण हा मनुष्य स्वतःच स्वतःचा मित्र आहे आणि स्वतःच स्वतःचा शत्रू आहे. ॥ ६-५ ॥
श्रीमद्भगवद्गीता 6.6
आत्म्याला मित्र किंवा शत्रू म्हणून ओळखले जाते.
ज्या जीवात्म्याने मन व इंद्रियांसह शरीर जिंकले, त्या जीवात्म्याचा तर तो स्वतःच मित्र आहे आणि ज्याने मन व इंद्रियांसह शरीर जिंकले नाही, त्याचे तो स्वतःच शत्रूप्रमाणे शत्रुत्व करतो. ॥ ६-६ ॥
श्रीमद्भगवद्गीता 6.26
जिथेही अस्वस्थ मन भटकत असेल तिथे ते नियंत्रणात आणले पाहिजे.
हे स्थिर न राहणारे चंचल मन ज्या ज्या शब्दादी विषयांच्या निमित्ताने संसारात भरकटत असते, त्या त्या विषयांपासून त्याला आवरून वारंवार परमात्म्यात स्थिर करावे. ॥ ६-२६ ॥
श्रीमद्भगवद्गीता 6.35
मन अस्वस्थ आहे, पण सराव आणि निष्काळजीपणामुळे ते प्रतिबंधित आहे.
हे महाबाहो अर्जुना, मन चंचल आणि आवरण्यास कठीण आहे, यात शंका नाही. परंतु हे कुंतीपुत्र अर्जुना, हे मन अभ्यासाने आणि वैराग्याने ताब्यात येते. ॥ ६-३५ ॥