श्रीमद भगवद गीता
अनुशासन र अभ्यासको बारेमा भगवद् गीता
यहाँको अनुशासन योग र अभ्यसाको तुलनामा कठोर स्व-शिक्षाको नजिक छ। गीताले मनलाई कठिन र अझै पनि प्रशिक्षित गर्न सकिने कुरामा जोड दिन्छ।
यी पदहरू अभ्यासको मार्ग मान्छन्। तिनीहरू उत्पादकता ह्याक होइनन्।
विषयवस्तु पाठको अनुवाद Bhashini / IndicTrans2 को साथ गरिएको थियो। पद अर्थहरू Nitya Gita को अवस्थित भाषा पाठबाट छन्, मेशिन अनुवादित शास्त्रबाट होइन।
श्रीमद भगवद गीता 6.5
एक व्यक्तिले स्वयम्लाई स्वयम्ले उठाउनुपर्छ र स्वयम्लाई अवमूल्यन गर्नु हुँदैन ।
।।६.५।। मानिसले स्वयं आफ्नो उद्धार गर्नुपर्दछ र आफ्नो अध:पतन गर्नु हुँदैन; किनकि आत्मा नै आत्माको मित्र हो र आत्मा नै आत्माको शत्रु हो।।
श्रीमद भगवद गीता 6.6
आत्म एक मित्र वा शत्रु हो यदि यो मास्टर गरिएको छ वा छैन।
।।६.६।। जसले आत्मालाई (मन र इन्द्रियहरूलाई) आफ्नो वशमा पारेको छ, त्यस पुरुषको आत्मा उसको मित्र हुन्छ, तर जसले आत्मालाई जितेको छैन, उसको आत्मा शत्रुझैँ शत्रुतामा रहन्छ।।
श्रीमद भगवद गीता 6.26
जहाँ अस्थिर दिमाग भटक्छ, त्यसलाई नियन्त्रणमा ल्याउनुपर्छ।
।।६.२६।। यो चंचल र अस्थिर मन जुन-जुन कारणले विषयहरूमा विचरण गर्दछ, तीबाट संयमित गरेर यसलाई आत्माकै वशमा ल्याउनुपर्दछ।।
श्रीमद भगवद गीता 6.35
मन अस्थिर छ, तर अभ्यास र उदासीनताले नियन्त्रण गर्छ ।
।।६.३५।। श्रीभगवान्ले भन्नुभयो -- हे महाबाहो ! नि:सन्देह मन चंचल र कठिनताले वशमा हुने खालको छ; तर, हे कुन्तीपुत्र ! यसलाई अभ्यास र वैराग्यद्वारा वशमा गर्न सकिन्छ।।