അക്ഷരബ്രഹ്മയോഗഃ - ശ്ലോകം ശ്ലോകം 6
ശ്ലോകം 6
യം യം വാപി സ്മരന്ഭാവം ത്യജത്യന്തേ കലേവരം
തം തമേവൈതി കൌന്തേയ സദാ തദ്ഭാവഭാവിതഃ (6)
വിവർത്തനം
ഹേ കുന്തി പുത്രാ, ഏതേതു ഭാവം സ്മരിച്ചുകൊണ്ടു ഒടുവില് ശരീരം വിടുന്നുവോ എപ്പോഴും തന്മയഭാവമാര്ന്നു അതാതുഭാവത്തെത്തന്നെ പ്രാപിക്കുന്നു.