অক্ষৰব্ৰহ্মযোগ - Verse শ্লোক ৯ আৰু ১০
শ্লোক ৯ আৰু ১০
কবিং পুরাণমনুশাসিতার-
মণোরণীয়ংসমনুস্মরেদ্যঃ |
সর্বস্য ধাতারমচিন্ত্যরূপ-
মাদিত্যবর্ণং তমসঃ পরস্তাৎ ||৮-৯||
প্ৰয়াণকালে মনসাऽচলেন
ভক্ত্যা যুক্তো যোগবলেন চৈব |
ভ্ৰুবোর্মধ্যে প্ৰাণমাবেশ্য সম্যক
স তং পরং পুরুষমুপৈতি দিব্যম্ ||৮-১০||
Translation
যিজন সৰ্বজ্ঞ, পুৰণি, নিয়ন্তা, অণুৰ পৰাও সূক্ষ্মতৰ, সকলোৰে ধাৰক, অচিন্ত্যৰূপ, সূৰ্যৰ দৰে প্ৰকাশমান আৰু অন্ধকাৰৰ পৰা মুক্ত, তেওঁক যিয়ে স্মৰণ কৰে; সেই সাধকে প্ৰাণত্যাগৰ সময়ত যোগবলেৰে ভ্ৰূযুগলৰ মাজত প্ৰাণ স্থাপন কৰি, অচল মনেৰে ভক্তিপূৰ্ণ হৈ সেই পৰম দিব্য পুৰুষক প্ৰাপ্ত হয়।