കര്മയോഗഃ - ശ്ലോകം ശ്ലോകം 17
ശ്ലോകം 17
യസ്ത്വാത്മരതിരേവ സ്യാദാത്മതൃപ്തശ്ച മാനവഃ
ആത്മന്യേവ ച സന്തുഷ്ടസ്തസ്യ കാര്യം ന വിദ്യതേ (17)
വിവർത്തനം
എന്നാല് ഏതൊരു മനുഷ്യന് തന്നില് തന്നെ രമിക്കുന്നവനും തന്നില് സംതൃപ്തനും സന്തുഷ്ടനുമായിരിക്കുന്നുവോ അവനു കരണീയമായി ഒന്നുമില്ല.