শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত
বিফলতা আৰু বিফলতাৰ বিষয়ে ভাগৱত গীতা
গীতাত বিফলতা আধুনিক কেৰিয়াৰ মেট্ৰিক হিচাপে গণ্য কৰা নহয়। কৃষ্ণই বাৰে বাৰে অৰ্জুনক কাম কৰিবলৈ কয়, আৰু সফলতা বা বিফলতাৰ আত্মাৰ অৰ্থ হ'বলৈ নিদিয়ে।
এই আৰ্হিসমূহ কেৱল আপোনাক সেইবোৰ বিচাৰি উলিয়াবলৈহে সহায় কৰে।
বিষয়বস্তুটো ভেশিনী / ইণ্ডিকট্ৰান্সৰ সহায়ত অনুবাদ কৰা হৈছিল। আয়াতৰ অৰ্থ নীতি গীতাৰ বিদ্যমান ভাষাৰ পাঠৰ পৰা লোৱা হৈছে, মেশিন অনুবাদিত শাস্ত্ৰৰ পৰা নহয়।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 2.47
ফল-মূলৰ মালিকানা অস্বীকাৰ কৰে যদিও কাৰ্যকৰী কৰাৰ অধিকাৰ প্ৰত্যাখ্যান কৰে।
কৰ্ম কৰাতহে তোমাৰ অধিকাৰ, ফলত কেতিয়াও নহয়। তুমি কৰ্মফলৰ কাৰণ নহ’বা আৰু অকর্মতো আসক্ত নহ’বা।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 2.48
সফলতা আৰু বিফলতা একে মাত্ৰাত সমান।
হে ধনঞ্জয়! আসক্তি ত্যাগ কৰি, সিদ্ধি আৰু অসিদ্ধিত সমভাৱে থাকি যোগত অৱস্থান কৰি কৰ্ম কৰা। এই সমভাৱকেই যোগ বোলে।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 4.22
[সম্পাদনা কৰক]
যি যি পোৱা যায় তাতে সন্তুষ্ট, দ্বন্দ্বৰ পৰা অতীত, ঈৰ্ষাহীন আৰু সিদ্ধি-অসিদ্ধিত সমভাৱাপন্ন, তেওঁ কৰ্ম কৰিও বন্ধনত নপৰে।
শ্ৰীমদ ভগৱাদগীত 18.66
সকলো কৰ্তব্যৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাৰ পাছত আশ্ৰয় গ্ৰহণৰ সমাপ্তি হৈছে, কৰ্ম ত্যাগৰ শ্ল'গান হিচাপে নহয়, কিন্তু গীতাৰ অন্তিম পৰ্যায় হিচাপে।
সকলো ধৰ্ম ত্যাগ কৰি কেৱল মোৰ শৰণাপন্ন হোৱা, মই তোমাক সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত কৰিম, তুমি শোক নকৰিবা।